Super Magnificat.
92.
tueri vel aſpicere fas nō habes. Nihilominus enitere tecū in corde tuo. Ioh̓emillū diligere. vniet dilectio te Ioh̓i. nō prioraliena dilectio. ſꝫ tua. Senties intracor/ ſuſceptionē ip̄iꝰ Ioh̓is. nō iā alienaſꝫ intꝰ ꝓpria exꝑientia Cōuerte ſil̓itudinēhanc ad vnionē cū deo. ꝑ ꝓpriū tuuꝫ/ nonalienū amorē. ſenties in te / qͥd habeat ſuauitatis/ qͥd virtutis ꝟbū hoc anagogicede te. ad te. ⁊ in te ꝓlatū. Suſcepit iſrahelpueꝝ ſuū. ¶ Diſcipl̓s. Cur ſi nō amauero/ ſentiā tale nihil ſuaue vel iocundū:¶ Ogr̄. repetā altiꝰ ex intimis ph̓ie principijs qͣſi n̄ iā credas auctoritati ſꝫ rōni cōuincēti. Triplex eſſe genꝰ boni diffinuerunt ph̓i ꝑ nature voces edocti Bonumvtile. bonū delectabile. bonū honeſtū Cognouerūt vlteriꝰ. ꝙ res inaīate tendūt ꝑappetitū nat̉alē inditū. adbonū dūtaxateis vtile. ſicut ad loca ſui ꝯſeruatiua. ⁊ adalia/ ſine qͥbꝰ eſſe vel bn̄ eſſe nō pn̄t. Porro de delectabili bono nihil habere dicūtur. ſic̄ nec triſtabili. niſi ꝑ trāſſumptōesvoluerimꝰ amplenimis loqͥ Res aūt aīate / ꝑ formā ſenſitiuā in actu fundatā/ tendūt qͥdeꝫ in bonū vtile. qd̓ dū ſequūtur ⁊illud eis ꝯiungit̉ / ſentiūt delectatōeꝫ. itavt iā ferant̉ in ꝓpriū bonuꝫ qꝛ delectabileeis. etiā ſi nō eſſet vtile. imo nociuū ſepe.Natura tn̄ / plus ingeniauit delectatōeꝫin aīalibꝰ/ ꝓpter oꝑationē vtilē/ qͣꝫ ꝓpter delectationē ſuauē. vn̄ ſi haberet aīal nutrimētuꝫ ſufficienter ſibi ꝯiūt cuꝫ. ſi pretereagn̄aret ſibi ſil̓e ad ꝯſeruatōꝫ ſue ſpēi/ nat̉anō curaſſet adiūgere d̓lectatōꝫ in ẜſibꝰ guſtus ⁊ tactꝰ / plꝰ qͣꝫ in igne qͥ fertur ad locūſuū ⁊ generat ſibi ſil̓e ſine delectatiōe. Siaūt aīalia/ dimiſſo ſibi vtili. vl̓ ſue ſpecieiq̄rūt ſolū d̓lectari. fit hͦ p̄ter intentōꝫ nat̉epͥncipalē Si ꝟo ꝯiūgūt vtꝝqꝫ nō errantvt delectatō teneat oꝑatōꝫ ⁊ foueat ¶ Diſcꝭ. Dicis ea q̄ ph̓ie ꝯſonat. ⁊ exꝑiētie conclude ꝓinde. qꝛ delectatō nō fit ſine oꝑation aliqͣ cognitia ſimul ⁊ motiua. qꝛ necmotiua vis ſola ſufficeret plꝰ qͣꝫ ī rebꝰ ſineaīa. Nec rurſus ſola diſcretīa ſine motuꝟtutis appetitiue/ ſatis eēt ad d̓lectatiōisoriginē ¶ Mgr̄. Cenſes acute. porro cernas acutiꝰ volo. qͣlis ſit hec ꝯbiatō ẜſusꝑcipiētis ⁊ appetitꝰ mouētis. Nec ideo q̄ſiueriꝫ ſi ſint due potētie real̓r ⁊ eēntialiterdiſtīcte vl̓ ſola ratiōe Sufficiet ꝙ ad cauſandā delectatōꝫ/ mutuo ſe p̄ſupponūt
¶ Diſcipulꝰ. Preſupponūt ſcio; nō aliter qͣꝫforma lr̄aꝝ/ p̄ſupponit ocl̓m dirigētem etmanū mouētē. vbi neutꝝ ꝑ ſe ſufficeret¶ Mgr̄. Exēplū placet. etſi n̄ pēitꝰ adeqͣtūExēplū alid̓ ē d̓ lib̓tate arbitrij. q̄ n̄ vna ſꝫduas p̄ſuppōit potētias. aut potētie vniꝰeēntial̓. duas rōes. Quero tn̄ q̄ potētia pͥus occurrat ad cauſatōꝫ d̓lectatōis apprehēſiua vl̓ motīa; aut ſi ſit pēitꝰ res eadē/ q̄rit̉ ſub qͣ rōe pͥus ip̄a ꝯcurrit. l̓ app̄hēdēdo vl̓ mouēdo? ¶ Diſcꝭ. Cur hoc inqueſtiōꝫ vocas; cū vis appetitīa aīal̓ nō mouet̉ niſi pͥus obiectū ſit apprehēſū ⁊ ſibi p̄ſentatū. ꝓpterea ⁊ nō ob alid̓ vocat̉ aīal̓:¶ Mgr̄. Quid ſi tibi mōſtrauero. ꝯuerſuꝫordinē inueniri. Exēpli gr̄a. in hoīe qͥ potētiā hꝫ reflexiuā ſuꝑ ſe/ d̓lectat̉ ip̄e ī obiecto ꝑ apprehēſiōꝫ ⁊ vim motiaꝫ volūtatisCōuertat ⁊ reflectat apprehēſiuā ad ꝯgnoſcēdū qͥd ⁊ qͣl̓ ſit hec d̓lectatō/ cauſatā exꝑceptōe pͥmaꝯiūctōis obiecti conuēientiscū appetitu qͥ ē vis motīa ſolū / vt ſit nō cōgnitia nec ꝑceptīa. Attēde ſolerter hͦ dc̄mCuiꝰ ignorātia l̓ incōſideratō ml̓tos fallit ⁊ inuoluit. Neſciūt em̄ ſecernere id qd̓attribuat̉ ꝟtuti motīe vt ſic / a ꝟtute diſcretiua. ⁊ hͦ ꝓpter ꝯtinuitatē mutuā ⁊ circuninceſſionē ſeu coexigētiā ¶ Diſcꝭ. Unꝰ exill̓ vſqꝫ nūc fui. Un̄ frequēter t̉batū ⁊ circūdatū me tn̄bris inueni. ne ꝯgnoſceremilld̓ dilucide. ad qd̓ (qͣntū iā ꝯiect̉o) ducerme ſatagꝭ. ¶ Mgr̄. Nil admirādū. ſi diſcreta ꝯiūctim. ⁊ ꝯiucta diſcretī. ꝯcipiant̉aliter qͣꝫ oportet ꝯfuſio ſubſeqͣt̉. Cōcedisꝙ in pͥma cauſatōe d̓lectatōis/ ncc̄e ē vimapprehēſiuā in actu ſuo p̄cedere. ſi nō tꝑetn̄ ordine nat̉e. Nūc aīaduertere poſtqͣꝫ d̓lectatō cauſata ē ſi vis ꝯgītīa ꝯnoſcit hācd̓lectatōꝫ; ꝯſtat ꝙ inde ꝯſequat̉ noua d̓lectatō ⁊ reflexa. qͣ fit vt hō ſciat ⁊ velit ſe d̓lectari. ¶ Diſcꝭ. Cōſtat et exꝑiri ꝓtinꝰ licetvnicuiqꝫ nō ꝓteruo ¶ Mgr̄. Quero nūcſil̓r a n̄ ꝓteruo nec diſcolo qͥ cauſa p̄cedatordīe nat̉ali ꝑceptōꝫ d̓lectatōis iſtiꝰ ſecd̓ereflexe. vtꝝ appetitꝰ vl̓ vis ꝑceptīa ſenſusaūt ītellectꝰ. ¶ Diſcꝭ. Uideor apte rn̄der̄ſi dixero ꝙ ad hāc d̓lc̓tatōis ſcd̓e ꝑceptōꝫneutra potētiaꝝ ꝑ ſe pͥmo. ſola ꝯcurrit. ſꝫvt ꝯiūcte fuerīt ⁊ vnite ad pͥme d̓leccatōisq̄ nūc obijcit̉ / hn̄dā reflexe ſuꝑ ſe ꝑceptōꝫ¶ Mgr̄. Cōſeqͥt̉ gͦ ſcd̓a ꝑceptō ad vniōꝫvtriꝰ qͣꝫ cauſe ꝯcurrentꝭ. nec potuiſſet aliūde ꝑcipi reflexa d̓lectatō/ niſi ſimpleor
Xx
.P.