Druckschrift 
3 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Super Magnificat.

92.

tueri vel aſpicere fas habes. Nihilominus enitere tecū in corde tuo. Ioh̓emillū diligere. vniet dilectio te Ioh̓i. prioraliena dilectio. ſꝫ tua. Senties intracor/ ſuſceptionē ip̄iꝰ Ioh̓is. alienaſꝫ intꝰ ꝓpria exꝑientia Cōuerte ſil̓itudinēhanc ad vnionē deo. ꝓpriū tuuꝫ/ nonalienū amorē. ſenties in te / qͥd habeat ſuauitatis/ qͥd virtutis ꝟbū hoc anagogicede te. ad te. in te ꝓlatū. Suſcepit iſrahelpueꝝ ſuū. Diſcipl̓s. Cur ſi amauero/ ſentiā tale nihil ſuaue vel iocundū: Ogr̄. repetā altiꝰ ex intimis ph̓ie principijs qͣſi credas auctoritati ſꝫ rōniuincēti. Triplex eſſe genꝰ boni diffinuerunt ph̓i nature voces edocti Bonumvtile. bonū delectabile. bonū honeſtū Cognouerūt vlteriꝰ. res inaīate tendūtappetitū nat̉alē inditū. adbonū dūtaxateis vtile. ſicut ad loca ſui ꝯſeruatiua. adalia/ ſine qͥbꝰ eſſe vel bn̄ eſſe pn̄t. Porro de delectabili bono nihil habere dicūtur. ſic̄ nec triſtabili. niſi trāſſumptōesvoluerimꝰ amplenimis loqͥ Res aūt aīate / formā ſenſitiuā in actu fundatā/ tendūt qͥdeꝫ in bonū vtile. qd̓ ſequūturillud eis ꝯiungit̉ / ſentiūt delectatōeꝫ. itavt ferant̉ in ꝓpriū bonuꝫ qꝛ delectabileeis. etiā ſi eſſet vtile. imo nociuū ſepe.Natura tn̄ / plus ingeniauit delectatōeꝫin aīalibꝰ/ ꝓpter oꝑationē vtilē/ qͣꝫ ꝓpter delectationē ſuauē. vn̄ ſi haberet aīal nutrimētuꝫ ſufficienter ſibi ꝯiūt cuꝫ. ſi pretereagn̄aret ſibi ſil̓e ad ꝯſeruatōꝫ ſue ſpēi/ nat̉a curaſſet adiūgere d̓lectatōꝫ in ẜſibꝰ guſtus tactꝰ / plꝰ qͣꝫ in igne fertur ad locūſuū generat ſibi ſil̓e ſine delectatiōe. Siaūt aīalia/ dimiſſo ſibi vtili. vl̓ ſue ſpecieiq̄rūt ſolū d̓lectari. fit p̄ter intentōꝫ nat̉epͥncipalē Si ꝟo ꝯiūgūt vtꝝqꝫ errantvt delectatō teneat oꝑatōꝫ foueat Diſcꝭ. Dicis ea ph̓ie ꝯſonat. exꝑiētie conclude ꝓinde. qꝛ delectatō fit ſine oꝑation aliqͣ cognitia ſimul motiua. qꝛ necmotiua vis ſola ſufficeret plꝰ qͣꝫ ī rebꝰ ſineaīa. Nec rurſus ſola diſcretīa ſine motuꝟtutis appetitiue/ ſatis eēt ad d̓lectatiōisoriginē Mgr̄. Cenſes acute. porro cernas acutiꝰ volo. qͣlis ſit hec ꝯbiatō ẜſusꝑcipiētis appetitꝰ mouētis. Nec ideo q̄ſiueriꝫ ſi ſint due potētie real̓r eēntialiterdiſtīcte vl̓ ſola ratiōe Sufficiet ad cauſandā delectatōꝫ/ mutuo ſe p̄ſupponūt

Diſcipulꝰ. Preſupponūt ſcio; aliter qͣꝫforma lr̄aꝝ/ p̄ſupponit ocl̓m dirigētem etmanū mouētē. vbi neutꝝ ſe ſufficeret Mgr̄. Exēplū placet. etſi pēitꝰ adeqͣtūExēplū alid̓ ē lib̓tate arbitrij. vna ſꝫduas p̄ſuppōit potētias. aut potētie vniꝰeēntial̓. duas rōes. Quero tn̄ potētiaus occurrat ad cauſatōꝫ d̓lectatōis apprehēſiua vl̓ motīa; aut ſi ſit pēitꝰ res eadē/rit̉ ſub rōe pͥus ip̄a ꝯcurrit. app̄hēdēdo vl̓ mouēdo? Diſcꝭ. Cur hoc inqueſtiōꝫ vocas; vis appetitīa aīal̓ mouet̉ niſi pͥus obiectū ſit apprehēſū ſibiſentatū. ꝓpterea ob alid̓ vocat̉ aīal̓: Mgr̄. Quid ſi tibi mōſtrauero. ꝯuerſuꝫordinē inueniri. Exēpli gr̄a. in hoīe potētiā hꝫ reflexiuā ſuꝑ ſe/ d̓lectat̉ ip̄e ī obiecto apprehēſiōꝫ vim motiaꝫ volūtatisCōuertat reflectat apprehēſiuā ad ꝯgnoſcēdū qͥd qͣl̓ ſit hec d̓lectatō/ cauſatā exꝑceptōe pͥmaꝯiūctōis obiecti conuēientis appetitu ē vis motīa ſolū / vt ſitgnitia nec ꝑceptīa. Attēde ſolerter dc̄mCuiꝰ ignorātia incōſideratō ml̓tos fallit inuoluit. Neſciūt em̄ ſecernere id qd̓attribuat̉ ꝟtuti motīe vt ſic / a ꝟtute diſcretiua. ꝓpter ꝯtinuitatē mutuā circuninceſſionē ſeu coexigētiā Diſcꝭ. Unꝰ exill̓ vſqꝫ nūc fui. Un̄ frequēter t̉batū circūdatū me tn̄bris inueni. ne ꝯgnoſceremilld̓ dilucide. ad qd̓ (qͣntū ꝯiect̉o) ducerme ſatagꝭ. Mgr̄. Nil admirādū. ſi diſcreta ꝯiūctim. ꝯiucta diſcretī. ꝯcipiant̉aliter qͣꝫ oportet ꝯfuſio ſubſeqͣt̉. Cōcedis in pͥma cauſatōe d̓lectatōis/ ncc̄e ē vimapprehēſiuā in actu ſuo p̄cedere. ſi tꝑetn̄ ordine nat̉e. Nūc aīaduertere poſtqͣꝫlectatō cauſata ē ſi vis ꝯgītīa ꝯnoſcit hācd̓lectatōꝫ; ꝯſtat inde ꝯſequat̉ noua d̓lectatō reflexa. fit vt ſciat velit ſe d̓lectari. Diſcꝭ. Cōſtat et exꝑiri ꝓtinꝰ licetvnicuiqꝫ ꝓteruo Mgr̄. Quero nūcſil̓r a ꝓteruo nec diſcolo cauſa p̄cedatordīe nat̉ali ꝑceptōꝫ d̓lectatōis iſtiꝰ ſecd̓ereflexe. vtꝝ appetitꝰ vl̓ vis ꝑceptīa ſenſusaūt ītellectꝰ. Diſcꝭ. Uideor apte rn̄der̄ſi dixero ad hāc d̓lc̓tatōis ſcd̓e ꝑceptōꝫneutra potētiaꝝ ſe pͥmo. ſola ꝯcurrit. ſꝫvt ꝯiūcte fuerīt vnite ad pͥme d̓leccatōis nūc obijcit̉ / hn̄dā reflexe ſuꝑ ſe ꝑceptōꝫ Mgr̄. Cōſeqͥt̉ ſcd̓a ꝑceptō ad vniōꝫvtriꝰ qͣꝫ cauſe ꝯcurrentꝭ. nec potuiſſet aliūde ꝑcipi reflexa d̓lectatō/ niſi ſimpleor

Xx

.P.