Tractatus. L. 4.

lij ꝑ iudeā. dū erāt ꝑmiſſa qͣꝫuis inutilia.qͣtinꝰ mr̄ ſynagoga cū honore ferret̉ adtumulū. Fuit tꝑs tertiū. qͦ temerator materni ſepulcri reputādus ē ⁊ a fide alienꝰqͥ legalia vl̓ obẜuat vl̓ obſeruāda ꝯtēditLibenter ꝓfecto nos credētes de gētibꝰ/caremꝰ iugo tali. libenterqꝫ ī hͦ ſacrificiopuro facili ꝑfectoqꝫ gl̓amur Nō ſumꝰ īgͣtigr̄e d̓i Iuſticiā eī ꝯſtituere volumꝰ. ſꝫ ꝑ gͣtiā ſꝑamꝰ ſaluari lōge ꝯfidētiꝰ qͣꝫ illi ꝑ legēvt interī de ſacrificijs execrādis gētiliū ſileamꝰ. Cōgregauit nos deꝰ ī vna ecc̄iaꝫ. īꝯīonē ſcōꝝ vnā. dans remiſſionē pcc̄oꝝ.Itaqꝫ ſub fide articl̓oqꝫ vniꝰ ecc̄ie catholice/ ꝯp̄hendit̉ ꝯīcatio ſeu ꝯīo oīm ſcōꝝ.Eſt eī ecc̄ia ꝯgregatio ſeu potiꝰ ꝯuocatiofideliū viatoꝝ. ꝓut accipit̉ a triūphāte diſtincta. Eſt inſuꝑ ecc̄ia ꝯtinēs ꝯionē ſcōrū .i. ſacr̄atoꝝ. ꝑ qͥ nimiꝝ ſacr̄a fit r̄miſſiopcc̄oꝝ. Ceſſat igit̉ q̄ſtio nōnulloꝝ Cur d̓euchariſtie ſacro nō factꝰ ē ī ſimbol̓ articulꝰ. factꝰ qͥppe ē ſub ꝯīone ſcōꝝ .i. ſacr̄atorū. Inter q̄ pꝰ ſacr̄m baptiſmi iſtd̓ ſacr̄mfuit p̄dicatū ⁊ vſu ꝯtinuo diuulgatū qd̓ ⁊anthonomatice ꝯīo vocat̉ ¶ Cōtēplabat̉hec ꝯīonē ⁊ ſapuit mēs marie ꝯtinuādāꝑ gn̄atiōes vſqꝫ ad ꝯſumatōeꝫ ſcl̓i. ꝙ ſi n̄mutabit̉ hͦ ſacrificiū. vtiꝙ nec ſac̄dotiuꝫxp̄i nͨ lex mutabūt̉. ꝯͣ Ioachim. ⁊ ſeqͣceseius; nouā ſpūſſcī legē ī euāgeliū eternūdānabil̓r ꝓmittētes. ꝓpt̓ea d̓r hora nouiſſima tꝑs legꝭ xp̄i. qm̄ altera n̄ ſuccedit.Cōtēplabat̉ mēs marie. ꝯferēs iugiter incorde ſuo. quēadmodū xp̄i corpꝰ ꝯtētū n̄ſolū ſignatū ſub ſpeciebꝰ pāis ⁊ vini; eſtꝟa res huiꝰ ſacram̄ti. Eſt īſuꝑ ſignū ſeuſacr̄m totiꝰ corꝑis miſtici. qd̓ eſt ecc̄ia catholica tā militās qͣꝫ triūphās. cuiꝰ caputxp̄s eſt. xp̄i aūt deꝰ Corpꝰ xp̄i. ⁊ ſi n̄ vid̓at̉eſt tn̄ de ſe ſignū viſibile. gr̄a ꝟo vniēs fideles in vnū corpꝰ ⁊ ſpm̄/ cauſat̉ a xp̄o:.Cōtēplabat̉. quēadmodū in oī ſacrificioaltarꝭ / dat̉ ſpōſus xp̄s/ ecc̄ie ſpōſe ſue. dat̉caput m̄bris a qͦ ſuſcipiūt influētiā ꝑfectionis ẜm m̄ſurā vniuſcuiuſqꝫ m̄bri. quſqꝫꝑueniāt ad m̄ſurā plenitudīs xp̄i. ¶ Cōtēplabat̉. oēm hoēꝫ viatorē ẜcari ſub̓ hͦ ſacram̄to qͦ ad ſufficiētiā ſacrificij. nō tn̄ qͦad finalē efficaciā niſi tm̄ electi ¶ Cōtemplabat̉ hoīm ꝯīonē ſu b ml̓plici dr̄a. Eſtꝯīo nat̉e a qͣ nullꝰ excipit̉ Eſt ꝯīo ẜm aptitudinē ad gl̓iaꝫ. ⁊ ab iſta nullꝰ viator excipit̉ qꝛ deꝰ vult oēs hoīes ſaluos fieri Eſt

ꝯīo p̄deſtīatōis ⁊ gr̄e finalis. ⁊ ab illa oēsre ꝓbi / viui ⁊ mortui excōicāt̉ l̓ exipiūt̉:¶Cōtēplabat̉ ꝯīonē aliqͣꝫ eē in gr̄a. in meritis ẜm pn̄tē iuſtitiā tm̄mō Sil̓r aliqͣ eratexcōicatio ẜm pn̄teꝫ īiuſtitiā ⁊ demeritū.Rurſus aliqͣ erat ẜm pn̄tꝭ eccie extrīſecūiudiciū. ꝑ ſn̄ias irregl̓aritatū ⁊ excōicationū iniciata ¶ Cōtēplabat̉. ꝙ in oblatōeſacram̄ti vt erat ſacrificiū; nullꝰ viator qͣntūcūqꝫ ꝑuerſus l̓ excōicatꝰ/ erat excipiendꝰ ab offerētꝭ affectu caritatiuo. ex qͦ eratcapax btītudīs Secꝰ de excōicatiōe iā dānatoꝝ. hīc orat ecc̄ia ꝙ hͦ ſac̄ficiū ſit abſolutio ſceleꝝ. ⁊ remiſſio oīm d̓lictoꝝ. qͣtinꝰꝑ ſacrificij v̓tutē/ pcc̄ores reuiuiſcant. ⁊ad vitā gr̄e reuertāt̉. Cōtēp. ꝙ ecc̄ie iudiciū pot̓at arcere ſac̄dotes offerēteſ ſacrificiū. ne ꝑ exp̄ſſaꝫ ecc̄ie orōm ꝯp̄hēderēt excōicatos ab ip̄a. Noluit tn̄ nec debuit ꝓhibere caritatꝭ interriorē affectū vt dictūeſt. ꝓpterea forte fuit inſtitutꝰ m̄talis modꝰ orādi ꝑ mem̄to. ¶ Cōtēplabat̉. ꝙ horrenda eſſet excōicatio. ⁊ qͣꝫ timide ferenda⁊ timidiꝰ ſuſtinēda. q̄ faceret hoīeꝫ ab hacꝯīone ſalutifera ſeꝑatū ¶ Cōtēplabat̉. ꝙin rōne ſacrificij petit ſacdos qͦſlibꝫ aſſociare n̄ ꝓhibitos ab ecc̄ia ⁊ eiꝰ pīa intētōeUn̄ ſicut oblatio xp̄i fuit ſingl̓arꝭ ꝓ oībꝰita fuit cōis ꝓqͦlibꝫ ſingl̓ari Hec ꝯͣ timid̓auaros in ſpūalibꝰ. qͥ qͣr̄t appropͥare ea ſibi/ qͥbꝰ n̄ eſt lib̓alitas huiꝰ ſacrificij ſatisnota ¶ Cōtēplabat̉ ꝙ lꝫ vna miſſa ſufficiens eſſꝫ de ſe. ſicut ⁊ paſſio xp̄i ꝓſaluatiōeoīm viatoꝝ Nihilominꝰ in rōe ſatiſfactionis ⁊ p̄cij / plꝰ valebāt pl̓es miſſe qͣꝫ vna.⁊ plus vna ꝓ vno qͣꝫ ꝓ ml̓tis. ẜm ordineꝫdīne ſapiētie q̄ dat oībꝰ m̄ſurā nūeꝝ ⁊ pōdꝰ Scit aūt ip̄a btā nūc in v̓bo / inſuraꝫhāc in ezechielis m̄ſuratōe figuratā. nosneſcimꝰ ¶ Cōtēplabat̉ ꝙ exēplo xp̄i/ poterat ſaceſdos offerre ſacr̄m ꝓ pcc̄is aliorū qn̄qꝫ cuꝫ pl̓i merito/ qͣꝫ ſi ꝓ ſe ſolo celebraret. nec ſe tn̄ nec aliquē dꝫ exciꝑe. niſimō dicto. nec ſingl̓r appropͥare. Propt̓eaſtulte agūt qͥ volūt miſſas dicere ẜm intētiōes ſuas qͣſi venales ⁊ mercenarias ⁊ auaras. ⁊ n̄ ẜm intētiōeꝫ ⁊ traditiōeꝫ ecc̄ielib̓alē plāe. nec ſūt audiēdi. ¶ Cōtēplabatur. ⁊ ita ẜuabat charitas Earie. vt ſacrificiū intꝰ offerret n̄ niſi deo. nec ad aliquēſe obligaret qͣſi ꝓ vice gͣtuitoꝝ oblatorū.Iā eī videret̉ ſimoniaca mercatio. ſꝫ nōpͥmo mō. dū ſolꝰ deꝰ ē pͥncipalis terminꝰ.

E

D.

E