Tractatus. VIII.
vobis. ſi nō loquelā placentē ⁊ aptā/ locoeius faceritis in neceſſitatibꝰ noſtris Sinō ip̄aꝫ egenā ⁊ mendicā deduxeritꝭ hoſtiatim ꝑ vicos ciuitatis ſcē hieruſaleꝫ. qͥſunt ordines vr̄i. qͥ ſunt ſcōꝝ ſcārūqꝫ omniū chori varij. qui platee patētes oībꝰ admīaꝫ. Clamate nobiſcū ⁊ nobis. panemnr̄m qͦtidianū da nobis hodie. cū ceterꝭpetitionibꝰ. cū modis petendi querendi⁊ preſtādi ꝑ vniuerſe ſcripture cōtextuꝫ.precipue euāgelicū. nob̓ in exēplū datū.Sꝫ ⁊ fratres habemꝰ in purgatorio carceratos ſub manu iuſtitie. futuri protinꝰſunt ꝯſortes vr̄i. īmo ſunt iā ꝑ grām ꝯfirmatā. Uiſiter eos pietas vr̄a. ꝯſuletur ſedulitas vr̄a. ſalutate ſingulos vice nr̄a.Suggerite vt memores noſtri ſint dumbn̄ ſibi fuerit Inſinuate qūo nos memores ip̄oꝝ ſumꝰ. qͣtinus inde ꝯſolatōeꝫ accipiat. Sūt nob̓ viatoribꝰ aduerſantesmūdus. caro. demonia. Uos potētioresexcubie/ ſtate ꝓ nob̓ in acie. Sūt incommoda nobis plurima rōne corporis: nūcab elementꝭ ꝑ intēperiē. nūc a celeſtibꝰ influentijs ꝓpter materialē ad influxꝰ ſuosſuſtinēdos vite indiſpoſitionē. Fas habetis in meliꝰ nat̉alia etiā incōmoda vertere. ſi naturalia poſſunt demones bonafrequēter in deterrius / quātū dīna prouidētia ⁊ quātū vr̄a cuſtodia ꝑmiẜit īmutare. Seuiūt aūt ꝑfidi ⁊ homicide/ ſi ⁊ duꝫꝑmittit̉ eis. ſeuiūt tūc toto malignitatisardore. ꝙ ſi nō aſtiteritꝭ adiutores īoportunitatibꝰ in tribulatōe quis ſubſiſtet?¶ Tradiderūt gentiles nos hr̄e ab hora cōceptōis quēlibet vnū ſuū geniū; qui cummoriente deficiebat Stulti dicebāt genium eſſe deū. qui ⁊ fata fortunāqꝫ deos faciebāt. Prudētiores/ geniū ad inclinationes nob̓ corporaliter imp̄ſſas a celeſtibꝰ/referebāt. Cū aūt hmōi inclinatōes / nob̓corporaliter qued ẜm ⁊ commode ſint/ duplex genius erit nobis. bonꝰ ⁊ malus. Aſſumūt ꝑfidi demones ad nr̄aꝫ vtrūqꝫ perniciem Ur̄m ꝟo eſt angelice virtutes pͥncipatꝰ ⁊ ptātes/ ex aduerſo pro ſalute nraa dextris ⁊ a ſiniſtris oīa in bonū deducere. ſi pij. ſi d̓uoti. ſi ſeduli q̄ſiuerimꝰ opēvr̄aꝫ. quā q̄rere p̄monetꝭ ſepe. p̄ueniētes īnos bn̄dictōibꝰ dl̓cedīs Dormiebat petrꝰnō orabat aliquē ex angelis. factū eſt tn̄ illud qd̓ sͣ tractauimꝰ ī exēplū nr̄m ⁊ āgelicū p̄coniū Angelꝰ aſtat fulget pulſat ſur
gere clamat. Soluit ⁊ educit libertatiqꝫrelinquit ¶ Sꝫ ecce dū meditatio nr̄a ꝓtēdit̉ in lōgiꝰ frater aſtat pulſans ad oſtioluꝫ ſolitudīs nr̄e/ q̄ſiturꝰ (arbitror) venitſuꝑ plurimis q̄ de cantico nr̄o tractandaſuꝑſunt. p̄cipue ſuꝑ eo qd̓ ſeqͥt̉ Eſuriētesīpleuit bōis ⁊ diuites dimiſit īanes. Nōme fallit eſtimatio. Sumit ab hoc verſupͥncipiū colloquēdi. Et nos parebimꝰ inqͥrēti. Cōcētꝰ ē cētilogiū de īpulſibꝰ. ꝯſedebimꝰ. ſit ī medio nr̄i ih̓s xp̄s dn̄s noſter.pequit̉ tractatus nonus de euchariſtia dragmaticꝰ. ſuꝑ illudEſurientes impleuit bonis ꝑ qͥnqꝫ partitiones. Prima partitio procedit ꝑ dialogum per notulas centum.Surientes impleuit bonis. ¶Diſcipulus. Si ita res ſe habet eſuriā obſecro qͣtinus impleat me dn̄s bonis. diues nōfiā q̄ſo. ne dimittar inanis Eſurio nihilominus ī hoc cātico noſſę qͥd ꝯtēplabat̉aīa marie ſuꝑ hac eſurīe ¶ Mgr̄. Legisde dīna ſapiētia dictū/ ex ꝑſona ſua. Quiedunt me adhuc eſurient. et qui bibūt meadhuc ſitient. Eſt igitur eſuries et ſitisaliqua / n̄ corporalis quam exꝑiūt̉ ⁊ bruta. Sꝫ ſpūalis. que eſt fames non panismaterialis. ſꝫ audiendi verbū dei. qd̓ ē ſapiētia dei patris ꝓcedēs ex ore eiꝰ ī qͦ viuitinterior hō nr̄ ¶ Diſcipl̓s. Uide ne diſſona ſibi ſit hec expoſitio. Etem̄ ſi edētes ⁊bibentes ſapiētiā / adhuc eſuriēt ⁊ ſitiēt/qͦmō dicūt̉ hic repleri bonis? Sitis qͦꝫ ⁊fames / dicunt vacuitatis indigentiā. nōplenitudinē ſacietatꝭ. Nōne ſapiētie fons⁊ fluuius eſt iſta ſalutaris aqua/ quā quibiberint nō ſitiēt in eternū? Nō aūt coherere vident̉. ſitiet adhuc ⁊ nō ſitiet in eternū ¶ Mgr̄ Erras. neſciēs diuerſimodedici ſacietatē ſitim ⁊ eſuriē ſapientie ceu ⁊iuſtitie ¶ Diſcipl̓s. Nō poterit hoc aptius fieri qͣꝫ ꝑ deſcriptionē reſolutōeꝫqꝫ terminoꝝ/ iuxta morē tuū. Dic igit̉ quid ſiteſuries. quid ſacietas ſapientie. Et quidoppoſita ſacietas diuitum. quid ſit inanitas eorūdē ꝯſequēter apparebit. ¶ Mgr̄Eſuries ī gn̄e d̓ſcribit̉. ꝙ ē amor vel appetitus rei vt ꝯueniētꝭ ⁊ abſentꝭ. Etſi amorſequitur apprehenſionē intellectualē ſeurationalē de qua ad propoſitū tūc addēdum eſt in deſcriptione tanqͣꝫ pro differē
y