Tractatus. VIII.

ſapientie verba ꝓprie angeloꝝ. qui ab initio creati ſunt in ſapiētia dei. qͦ ad imaginē. quo ad ſil̓itudinē fiunt ipiſis originaliter in ſpirata. Oīa ſiquidē in ſapiētia fecit. ſed ⁊ refecit in ſapientia. q̄ primitꝰ incarnata. poſtmodū (vt ita dixerim) voluit impanari. qꝛ panis vite fieri. ¶ Nō eſtiā o aīa mea. quid excuſationis inueniasSi querit̉ a te flente vbi eſt deus Reſpice in ſacram̄tum altaris. dic tota fiducia.Iſte eſt deus meus. iſte frater. iſte dilectꝰex dilecto. Et ip̄e ē amicꝰ meꝰ. filie Iheruſalē. Iſte cui aſtant angeloꝝ chori. Iſte qͥfacit angelos ſuos ſpūs. Iſte qͥ miſit angelū ſuū petro. ⁊ eripuit euꝫ de oī expectatione plebis iudeoꝝ. ¶ Uellē ex te cogitare petre; quo nomine vocabatur angelus tuus ille bonꝰ qui aſtitit ⁊ refulſit inhabitacl̓o carceris. Da veniā ſi curioſusinterrogo ¶ Habemus nomē illius quiThobia duxit ⁊ reduxit qꝛ raphael medicina dei ẜm nomē ⁊ officiū eius. Nempeliberauit ip̄m a deuoratiōe piſcis. cuiusmors. multꝭ vſibꝰ vtilis fuit. Iunxit ſareꝯiugio. demone fugato. viroꝝ ſeptē necatore. Reddidit patri ſeniori viſum luminis. ſimul ⁊ ſpm̄ ꝯtulit ꝓphetādi. que oīaplena ſunt miſterijs ¶ Habemus nomēpͥncipis ſinagoge ⁊ nūc ecc̄ie Michaelē.qui vt deus / ꝓ filijs populi ſui ſtat. qui pͥmitus in celo fecit ruinā diaboli magnā⁊ angeloꝝ eius. Qui mulierē illā. ſignuꝫmagnū in celo/ amictā ſole ⁊ luna ſub pedibꝰ eius ⁊ in capite eius corona ſtellaꝝduodecim/ protexit a dracone ſepteꝫ capitum. liberauit filiū quē peperit ⁊ collocauit in throno dei. dedit mulieri alas ſicutaquile vt volaret. nō abſorpta ea ab aquadraconis ſed vt in ſolitudīe nutriret̉ Nōproſeqͥmur ꝑ ſingula ¶ Habemꝰ nomē illiꝰ angeli qͥ ad te miſſus eſt virginē deſpōſatā viro ⁊c̄. Appellabat̉ hic gabriel. fortitudo d̓i. qꝛ forti mulieri quā ſalomō inqͥrebat d̓putatꝰ eſt. qꝛ fortiorē forti armatonūciabat tibi qꝛ ſingl̓r ad oꝑa fortꝭ nr̄e ſaluatōis ordinatꝰ fuiſſe / ꝓbabiliter eſtimat̉Sicut in ꝓphetia ad danielē in reuelatōeꝯfortatiua/ ⁊ directiua ad Ioſeph ſpōſuꝫtuū virginalē In nūciatōe Ioh̓is ad zachariā. In catico celeſti ad paſtores Inmonitiōe ne redirēt ad herodē. ad reges.In reſurrectiōis nūciatiōe ad mulieres.¶ Habemꝰ ꝓinde nom̄ illiꝰ angeli qͥ pur

gauit Iſaie labia ꝑ calculū de altari. vocatus eſt ſeraphin ab incendio ¶ Habemꝰde cherubin. dictꝭ a plenitudīe ſcīe. ī aīalibus ⁊ rotꝭ Ezechielis. ¶ Nūc pijſſime q̄ro Petre qd̓ erit nom̄ angeli te liberātisquē āgelū ꝓpriū fuiſſe cuſtodē tuū. fas credere ē nob̓ ¶ Dr̄ in Apocriẜ Eſdre Sermo nob̓ fieri de vriel angelo. cuiꝰ interp̄tatio ſonat ignis dei. Ur ſiqͥdeꝫ ignis. eldeꝰ. Bn̄dictiſſime deus Liceat nob̓ cuiꝰignis eſt in Syō ⁊ caminus in ihrl̓m. incuiꝰ dextera ē ignea lex. cuiꝰ eloqͥū ignituꝫvehementer. imo qͥ totꝰ ignis ꝯſumēs es.Cuiꝰ deniqꝫ iſta vox eſt. Ignē veni mittere in terrā Et qͥd volo niſi vt ardeat Liceat angelū tuū o petre. lꝫ ⁊ quēlibꝫ alioꝝ viatoribꝰ ſingulis deputatū vriel appellare.cuiꝰ officiuꝫ eſt ſuauiter vrere renes ⁊ cornr̄m. ꝯſumere ſordes vicioꝝ. ſuccenderetotū cor ad virtutes. ſacrificare pietatꝭ holocauſtū qd̓ eſt in odorē dn̄o ſuauiſſimū.¶ Poteſt nec negamꝰ ſufficere nomē angeli. qꝛ nūciꝰ dn̄i eſt. ſꝫ addere videt̉ aliqͥdꝙ angelꝰ iſte ſit ſpūs. ⁊ flāma ignis. qꝛ fulget ī ītellectu ⁊ ardꝫ ī affectu Subleuauitagelꝰ ſp̄s / helyā igneo curru. qͥ pͥus ābosqͥnqͣgenarios ē celo deſcēdens incēderatData fuit lex ꝑ angelos in manu mediatoris. quātus ꝟo flagͣuerit ignis loqͥt̉ hyſtoria. Cuſtos erat paradiſi flāmeꝰ enſisDeſcendit deniqꝫ ſpūſſcūs ſuꝑ apl̓os inigneis līguis factꝰ vriel ī ſingulis. Quideſt ꝙ vriel iſte redigit qͦs inflāmat ī cinerē ꝑ timorē ⁊ hūilitatē ſpūs. mollit ꝑ pietatē ⁊ mititatē ꝯͣ cordis duriciā lapideaꝫ.reſoluit in luctuꝫ ꝑ ꝓprie fragilitatꝭ ſcīamcorroborat ꝑ decoctionē ⁊ humoris fluidi reſolutionē vn̄ venit apd̓ aīaꝫ fames ⁊ſitis ꝯgrua. tractabilē reddit ad ꝯſiliuꝫ ⁊mīaꝫ. ſubtiliat ⁊ purificat cor ad intellige̓tiā. Deū ſaporē ⁊ internā pacē efficit ꝑ renouatōeꝫ iuuētutꝭ ſicut aquile ſic̄ ceruoꝝſicut accipitris vt ſerpētis. ¶ Note ſuntſimilitudines iſte qͣles ꝑ metaphorā operat̉ in nobis vriel noſter ſi non obſtiteritip̄i / animꝰ noſter. anima noſtra cū cordeſimul ⁊ ſpiritu ¶ Studioſitas theologorū q̄rit pl̓ima de cuſtodijs circa nos āgeloꝝ. Si nos vnqͣꝫ deẜūt. Si nos ſaluādos p̄ſciūt aut dānandos. Si xp̄s magni ꝯſilij āgelus (cui miniſtrauer̄t āgeli pꝰieiuniū. quem ⁊ angelus in agonia ꝯfortauit) habuit angelū pro cuſtodia. Sil̓r

S.

.T.