Tractatus. VIII.
quaſi blandiens. vt eleuatā mariā vehementiꝰ allideret. Sꝫ illuſus eſt ⁊ eliſusab hūilitate marie. validiuſqꝫ repulſꝰ Sꝫrepulſus ad alterā ſe ꝯuertit aſtutiā. ſubinferens. O qͣnta facta es. btā ꝑ oēs gn̄atiōes. q̄ talis exiſtis ⁊ tanta. Tu ſuꝑbiāhūilitate viciſti. rara/ prorſus hunorata.Euge euge. qꝛ digne btā. qꝛ digne laudāda ꝑ oēs gn̄atiōes es inuēta. Cuiꝰ inſidias ſubdolas. intelligēs maria. blādientēmox repulit vt aduerſantē Cōuertāt̉ inqͥtretrorſum ⁊ erubeſcāt. qui dicūt. mihi eūge euge ¶ Diſcipulus Eqͥſſime deꝰ. quidhic nobis erit tutū Dr̄ in ꝓſa: cū nec ipſavel virtutū tuta ſit victoria? O mōſtrumhorrendū ingēs ſuꝑbia. q̄ nūc a ſuo ꝯͣrionūc a vēto ſolo. nūc a ꝓpria morte/ nephariā trahit originē. Sꝫ o qͣle p̄ſtabit̉ effugiū ſi tā a dextris īpugnat qͣꝫ a ſiniſtris?Si viuit. ſi morit̉. ſꝑ ſeuit. ſꝑ impellit. ſꝑeuertit. vt cadamꝰ ¶ Mgr̄ Accipe ꝯſiliūImpulſus / cade ⁊ vide ne ſteteris in te.Iacta te cū nouiſſimo viroꝝ ī nouiſſimoloco. Securus eris: qꝛ ſuſcipiet te. Hocerit altiſſinū refugiū tuū. Nō accedet adte malū ſi habitaueris ī adiutorio altiſſimi. nō in te. nō in meritꝭ tuis. nō in induſtrijs. non in timore maloꝝ tuoꝝ. dicensdn̄o. Suſceptor meus es tu. exultabis teliberatū a laq̄o venātiū. ¶ Ceteꝝ pulicullus eſto ſub alis ſue miſeratiōis. nō timebis ab hoc rapace miluo. Te pupillū. ⁊ viduā aīam tuā. te māſuetū ꝯſtitue. Credepſalmis ſuſcipiet te. Statuet te in ſublimi ꝓtectiōis ſue throno. faciēs etiā hic ⁊nūc ꝯſedere te in celeſtibꝰ. qꝛ ꝯuerſatio incelis eſt. dū ſperas in eo impulſus impulſu vincet̉. Cātabis ⁊ dices Depoſuit potētes de ſede In me ponere. ⁊ ſuꝑ me ⁊ affectiōes meas: exaltauit hūiles. qꝛ gl̓iamp̄cedit hūilitas. ¶ Diſcipulꝰ ſpecioſa ſūtq̄ loq̄ris ⁊ deuota. ſed q̄ poterit rōe hō iuſtus ſibi bn̄ ꝯſcius de virtutibꝰ / iudicareſe virtutes nō hr̄e. ¶ Mgr̄ Uirtutes ꝟenō ſunt niſi qͣs gr̄e gͣtificātꝭ radix ꝓfert.viuificat. fouet ⁊ roborat. qꝛ nō hꝫ aliqͥdviriditatis/ ramus boni oꝑis niſi maneat in radice charitatis. Neſcit aūt hō anamore dignus ſit gratificāte. qͣre neſcit ſeveras virtutes hr̄e. ¶ Diſcipulus Scitnihilominus gr̄as ſe pl̓imas a dn̄o recepiſſe in bonis. vel fortune vel nature. velaīe. Quid ſuper iſtis dicet deo? ¶ Me
Utiqꝫ Cōfitebit̉ dn̄o. gr̄as aget bn̄factori ſuo. ¶ Diſcipulus Lego pharizeū ineuāgelio gr̄as agentē. qꝛ nō erat iniuſtusadulter raptor Ieiunabat bis in ſabbatodecimas dabat. Receſſit tn̄ iniuſtificatꝰin domā ſuā. potenſqꝫ in regr̄atiōe ſua deiectus eſt dū publicanus hūilis exaltatꝰ¶ Mgr̄ Intende diligenter. ⁊ inuenieslaqueos inimici ſuperſeminatos in vijspharizei Ambulabat iter rectū/ gr̄aꝝ actionis. Quid em̄ gͣtitudine rectius. eſſe poteſt? quid ꝑuerſius ingratitudīe? Poſuit iuxta hoc iter quo phariſeus ambulabat/ laqueū arrogantie. quo ꝯprehenſus/corruit in foueā ꝯtēptus ceteroꝝ. In cōtemptū nōiatim aſtantis ⁊ penitentis. publicani. Nequicia hec eſt demonum. oīaſtatim pariter deprauare. Sufficit eis vl̓vnus aditus ad ꝑniciem. Sciūt bonuꝫꝯſtitui ex circūſtantijs oībꝰ bonis. malūꝟo ſibi ſufficit ad reatū ſi vl̓ in vno peccauerit ¶ Diſcipulus Pharizeus iſte benedotatus in gratijs dei/ ꝯſiderare qͥd habuit? ¶ Mgr̄ Primo illud. Quid habes qd̓ nō accepiſti? ⁊ hoc videtur feciſſegr̄as agens deo. Scd̓o diceret. Si accepiſti. quid gloriaris qͣſi nō acceperis. Etſi putabat obſeruare/ mentiebat̉ iniqͥtasſibi. Quare? Quia ꝓximos ꝯtēnebat nōhabentes. Iudicabat alienū ſeruū publicanū/ qui dn̄o ſuo iā iuſtificatus aſtabatDedit dn̄s apl̓is formā. qͥd agerēt in articulo tali Non inquit vos me elegiſtis negloriemini qͣſi ex vobis. ſꝫ ego elegi vos.ne ſcitis ingrati quaſi non acceperitis. ⁊poſui vos vt eatis ⁊ fructum afferatis. netorpeatis ocio. gr̄am dei inuacuum recipientes ⁊ fructus veſter maneat. quatenꝰꝑſeuerantia coronetur ¶ Diſcipulus Facile talia dicimus. facile nos in ꝟbis deijcimus. Sed o prauum cor hominis ⁊ inſcrutabile Quis cognoſcet illos ocultiſſimos in cordis finibus ſathane laqueos.⁊ vehemētes īpulſus. qͥs euadet? ¶ Mgr̄Paulo an̄ rn̄debas ex oracl̓o. Anthonijhumilitas ¶ Diſcipulus Quid ꝙ humiles / etiam in arrogantia merſi / volumus.iudicari? ¶ Mgr̄ Hec eſt palma ſuꝑbie.videri vult hūilis/ ne vileſtat. Cōfitet̉ ſealiqn̄ peccaſſe. imo plꝰ peccaſſe qͣꝫ fecerit/aut ſibi conſcius ſit Quare hoc? Quiaquerit ī pcc̄o laudē iuſticie. dū audit a ſapiente Iuſtꝰ in pͥncipio accuſator eſt ſui.
.A.
B