Super Magnificat

Siquid in ſentimentis ſuauibꝰ ei additūfuerit lucro deputemus. ſicut vltra panemdeputamus vinū quaſi pitantiam vel ſaporis cōdimētū ¶ Paſſibilitas aīe neceſſario cōiungitur pn̄ti vite mortali. nec aliqn̄minus in contēplatiua qͣꝫ in actiua. tam exterius qͣꝫ interius. tam in bonis qͣꝫ in maliſLicet diuerẜ finibꝰ et meritis. Probāt hecexēpla btōꝝ p̄cedētiū. cū exꝑientia pn̄tiuꝫ.Diſpēſat et hec deus frequēter vt nō apponat ſe hō magnificare ſuꝑ terram. Si d̓uotis ꝑmittit̉ aliqn̄ talis apparēs deuotio inlaqueū in retributiōes ⁊ in ſcādalū. Ue venobis ab hoc ſcādalo. Quid hic nob̓ erittutū. cū nec tuta ſit ip̄a deuotio? ¶ Paſſibilitas dꝫ a multis viatoribꝰ tolerari potiusqͣꝫ vt excutiat̉ eniti. ¶ Diuiſiōes itaqꝫ gr̄arū ſunt. ſil̓r et adminiſtratiōes. in qͣꝝ aliqͥbus expedit paſſiones aīe cū virtute et rōemiſceri. vt in bellātibꝰ ꝓ republica qͦ ad iraſcibilē. et qͦ ad ꝯcupiſcibilē in vxoratis. filioꝝ ꝓcreationi vacare debentibꝰ. Et ita d̓multis que vitam actiuam reſpiciunt. Inquibꝰ maius eſt virtutis meritū/ qͣꝫ venialium paſſionū detrimentū. ¶ Paſſibilitasaīe/ obſtare ſolet plurimū querentibꝰ contēplatiōem. et ſuauitatē quietis interne. Cōſonat omnis doctrina ſctōꝝ/ ꝙ regulariterad cōtemplatiōis qͥetem nemo ꝑuenit/ niſi paſſionibꝰ edomitis in anima/ et ſi nō radicitus euulſis. Et hoc quō fiet cōuenientius/ an in ſolitudine an in multitudīe ſpecialis eſt cōſideratio. Sed nō oēs capiuntcōtemplatiōis donū in ſe. ꝓ cōplexione velſtatu. cōditione vel officio. ¶ DiſcipulusGratus mihi eſt ternarius iſte. qͣternarumcōſiderationū. Et qͣꝫuis vt infers nouiſſīenon omniū ſit ꝑfectā q̄rere paſſionū mortificatiōem. ſicut nec altitudinē cōtemplatōnis. nihilominus audire cupio de fructibꝰmortificatiōis hmōi. qͣtūs iſtos cōcupiſcere et ſi nō obtinere. fas mihi ſit. ¶ Magr̄.Aſſignabo. xij. vtilitates ex cātico Marieſumptas. nō eas ꝓſequēdo. ſed punctatimannotando paucula. que latius alibi legere et ſi deus ſenſum aperuerit viuatius experiendo poteris intelligere. ¶ DiſcipulꝰUt placet. ¶ Magiſter. Cōſequit̉ ad edomatiōem paſſionū in aīa iuxta decurſū cātici canticoꝝ Marie. Primo altior. latiorſublimior. et alacrior dn̄i magnificatio:Dōſequit̉ ſcd̓o iocūdior indeo ſalutari noſtro ſpūs exultatio. ¶ Cōſeqͥtur tertio ꝓfū

dior. quā reſpicere dignabitur dn̄s humiliatio. ¶ Cōſeqͥtur qͣrto ꝓfundior ad btītudinem aꝓpximatio in ędificatiōem alioruꝫdantiū laudē deo. ¶ Cōſequit̉ qͥnto diuninoīs in ſe apud alios ſctīficatio ¶ Cōſeqͥt̉vi. copioſior dei ꝑ generatōes ⁊ gnatōes ſetim̄teſ/ mīa. ſeu miſeratio ¶ Cōſeqͥt̉ ſeptīomirabilior ⁊ gratioſior ⁊ cautior ꝯtra ſuꝑbiam cordis et mētis diſꝑſiōeꝫ/ quā ſeueradiuini brachij potentia facit; vnitio cordiſſeu recollectio. ¶ Cōſequit̉ octauo p̄celſior ⁊ celſior depoſitis de ſede ſua ſuꝑb̓/ paſſionibꝰ ⁊ demonibꝰ hūiliū affectionū et aīa/rum ſublimatio. ¶ Cōſeqͥtur nono opulētior ſuauior ⁊ diuinior eſurientiū iuſticiārepletio. dū diuites ſibi dimittunt̉ inanesomni bono ¶ Cōſeqͥtur decimo miſericordior iſtoꝝ qͥ fide ⁊ moribꝰ ſunt iſraelite pueri ſuſceptio. ¶ Cōſeqͥtur vndecimo ꝑ eiꝰimpetratiōem diuine mīe ſuꝑ nos amplexans recordatio. ¶ Cōſeqͥtur duodecimoꝑſpicatior oīm q̄ locutꝰ eſt deus ad patresnr̄os ꝓph̓as ⁊ doctores reſeratio. ¶ Diſcipulus. Precioſos elicuiſti fructus/ ꝓuenites ex mortificatiōe aīalis affectꝰ cū appenſo ſpūs ſtudio. Nos iſtoꝝ ꝑticipes fructuum faciat in terris qͥ ꝑficiant̉ in celis. vbideꝰ qͦs p̄deſtinauit vocauit. iuſtificauit magnificauit gl̓oſe cātanteſ in idip̄m Magnificat aīa mea dn̄m. ¶ Mgr̄. Fecit tibi magna qͥ potēs ē o Maria. fecit ⁊ tibi magnaſctm̄ nomē eius. Nomē ⁊ verbū fidei qd̓ etcui credidiſti o btā ⁊ btīficāda ꝑ oēs generatiōes. Nō es ingrata bn̄fitijs dei. cōfiterꝭilla qͣtūs vn̄ exeūt flumina gr̄aꝝ illic reuertantur ¶ Diſcipl̓us Affer rōem qͣre Mariā btām dicent oēs generōtiōes. ¶ Magiſter Dabit̉ ex fine rō. et ex affinitate quoniā mr̄ eſt illius qͥ fecit oēs generatiōes celi et terre ⁊ oīm q̄ in eis ſunt. Iō iure d̓r mr̄pietatis et cōſequēter oīs diuine magnificationis laudis ⁊ gl̓e. ¶ Diſcipulus qͦ pacto ſic. ¶ Magiſter. Mirabilis accipiat̉deductio. ſed vera. Itaqꝫ pietas ex affinitate ⁊ affinitas ex generatiōe cōſurgit. Eſt eīpietas in genere qͥdā amor. ꝓueniēs interaliqͦs ex radice vel cācuiuſdā affinitatꝭ mutue qͣlis eſt inter ꝑentes et filios et ecōtra. q̄lis inter ciues ⁊ ciuitatē ſuā vel patriā. qͣlēp̄terea nos dicimū/ habere ad deū prēꝫ nōſtrū ⁊ dn̄m. qͥ viciſſim pius erga nos eē laudatur. qꝛ poſſedit. fecit et creauit nos. Un̄nitpietas de qͥ magis ad ꝓpoſitū q̄ concer

An

C

D.