Druckschrift 
3 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

p̄cipue mollē cantū mīe nil hoībꝰ acceptabiliꝰ dꝫ vellē intimare. Exhilareſce ad hec ſpera tu ꝑieras miẜande.Quid vltra negare tibi mr̄ mīe poterit/ ſipriū te filiū ꝯſenſit offerri tante miſerie?Quid ꝯcedet btīficata in cel̓/ talia dabatin terrꝭ afflicta. Perdidit miſeriā nunqͥdmīam? ꝑdidit paſſiōꝫ ſꝫ nunqͥd cōpaſſiōeꝫPerdidit ꝓfecto cōpaſſionē afflictiuā ſedretinet ꝯpaſſiōꝫ electiuā atqꝫ ſuccurſiuam Reddamꝰ ei viciſſitudinē. qͣliter inqͥes fiet? Aptemꝰ ei iugit̓ voces cāticordi nr̄i v̓ba cāticordi ſui vni verbo euāgelij.cordemꝰ ꝑiter voci ꝯſilij vocē volūtatꝭ nr̄eqd̓cūqꝫ dixerit vob̓ inqͥt facite. Sꝫ qd̓cūqꝫ facere ſcis oīno poſſe nos o btā niſi dicēs filiꝰ tuꝰ dederit voci ſue vocē v̓tutꝭ. Incuiꝰ v̓bo laxātes oꝑatiōis rheteteſil̓ opē ferēte cōpleamꝰ iuſſū tuū. qd̓cūqꝫ dixerit vobis facite. Atuero pauſandū eſt tandeꝫaliqn̄ verboqꝫ nr̄o finiſdādus ē. Nec igͦramus futuros nōnullos qͥbꝰ aptior videbit̉ q̄dā ſimplicitas vniꝰ vel paucoꝝ affectuū ſua exercitatōe. quēadmodū ſimplicibꝰ ruſticanis/ plꝰ placet aliqn̄ tympanuꝫgallice tabour omeruedon. fiſtula repetēs aſſidue idē; qm̄ aures ad ſubtiles armonias hn̄t idoneas. Hēmus in collationibꝰ patꝝ reductiōe oīm affectuū ad hecꝟba. Deꝰ in adiuto. meū intēd̓. dn̄e ad adiu. me. fe. Edidimꝰ nuꝑ monocorduꝫ/ ſuꝑorōem dn̄icaꝫ ſub vna amoris corda. Dehinc pſalteriū decacordū ſuꝑ vna tm̄mōẜm vnā ꝯſideratōꝫ aūt ſuꝑ tribꝰ ẜm alteraꝫaut deniqꝫ ſuꝑ decē ꝯformit̉ ad legis deceꝫverba. Alijs vero delectabiliꝰ ē alterniſ vti natura ſua mutabilitate ī mutatiōe delectet̉. Demū gāma nr̄m ſub qͥnqꝫ verb̓ volebat apl̓s loqͥ ſenſu ſuo/ poterit oībuſaccōmodū fieri rudibꝰ ꝑitis. multiuolispauca q̄rentibꝰ/ ſint pueri. ſint ſenes/ ſintpuelle vl̓ virgīes. maxīe diuinis mācipātur pſalmodijs. plus valet loco pia deuotio. qͣꝫ eruditio lr̄ata. plus penitēs affectus qͣꝫ veſtigās intellectꝰ. ꝓut in opuſcul̓ induſtrijs de theologia miſtica inuenerimuſ ānotaſſe. Tm̄mo diſcat diſcipulꝰ chriſtianꝰ reducere ſe ad ſe/ vt p̄currat pͥor ī do ſuā illic ludat. ꝯceptiones ſuas agat. in delictis ait ſapiēs. nec in verbo ſuibo qd̓ ꝓrſus aduerſum ē verbo dei. Suꝑſunt ad extremū multa ſuꝑ auditu melodioſiſſimo v̓bo dei. nr̄um gāma nouum

ornarēt. vt qͥs auditor. qͥs cātor. qͥs exauditor idoneus vbi de genere muſicoꝝ inpſalmis memoratoꝝ. cātu. pulſu. flaiu.te. ſpū. praxis addēda ē ad gāma noſtrumDe cāticis inſuꝑ exultatiōis lamētatōis maximas qͣles ſunt in dialetica rhetorica loci ad triplicē īueſtigationē hiſtoricaꝫvicꝫ phiſicā theologicā. latiꝰ oꝑtet cātico oīm originē naturāqꝫ venari Elegia deniqꝫ caſta verſibꝰ īparibꝰ caſtos cātabit amores. Sꝫ tāta ſūt ad pn̄s dicta ſatꝭ. ꝯcordante nr̄o p̄centore ait. Btī audiūt ver dei cuſto. illd̓. In cuiꝰ fiducia v̓bi/ vacās vacātibꝰ cāticordi verbū feci.Tertium opuſculūOlumē aliud colligit in ſe thomos tres. plꝰ ẜm modos traditiōis varios/ qͣꝫ diuerſitate materie. Primꝰ thomꝰ ꝯciliat etſeqͥ facit facetā elegiā cātatriceꝫ amoꝝ dn̄etheologie qͣſi liricū odaꝝ carmē. Secūdus thomꝰ alt̓ ſcd̓s hꝫ canones ſeu regulas amphoriſmos vel maxīas aut theoreūmata de cāticis notulas qͥnquaginta. Tertiꝰ thomꝰ alt̓ tertiꝰ verbū ſolatij multiplex in ſe dirigit ꝑticulas qͥnqͣginta. Etita iūcti ſil̓ hi duo thomi/ cētilogiū ꝯſtitunt Carme ſuper recogitatione mortis.(duc cor in alta.EErne quis es. qͥd agis/ moreris dicCor cruce ꝯpūgant ſpes timor ardoramans Cātica ſaltū/ lamētū/ plāctūqꝫ freq̄nta.Iūgito iocūdū pſalteriū cythare. (morsCōcine ſic̄ olor tua dum mors imminet oMortua morte ieſu/ ſis mihi porta poliTꝑs adeſt aīa ſponſa cubile btm̄Spōſi ꝯſcendas federe ꝑpetuo.Ergo cātet himē/ mens/ os/ cor/ lingua viPlaude ſali corā/ te iubilus rapiat. (gorqꝫTe tn̄ tua fle tua ſit ſpes vnica chriſtiPaſſio ſit meritū gratia ſola tuum.Buccinet aure tua ſonitū vario tuba duTerreat ite tonās/ blāda vēite leuet (plexTurturis hec faciēs iūges ſuſpiria/ ſuauiQd̓ vel alauda canit vl̓ philomena melosCor tremet ob tractꝰ varios/ leticie visCor vehit ī altū mox p̄mit anxietasCarmīa nocte deꝰ tibi dat te ꝑegre fersFac reſonet ſua laus iugiter ore ſuo.

H.

I