De canticordo.
non inutilem/ non impoſſibilem. non irriſione ſed veneratione et gratiſſima receptione gratiſſimaꝫ digniſſimam. Et ſi nō iſtaforſan que ſubſcribitur. alia tamen quā ſb̓tilior et ſolertior tradere poſſet indago.¶ Canticordum nouum ſeu muſicum poteſt habere gamma breuius in notulis ſeufiguris vel litteris/ qͣꝫ ſit gamma manuale.Conferamus muſicam ſenſualem vel orꝭcum muſica cordis et voces vnius cum vocibus alterius. Habet hoc muſica oris ꝙpoteſt ẜm fraſim. ẜm theſim. ẜm ꝓportionabilem inſuꝑ continuationem cum alijs variare voces ſuas. Patet potiſſimum vbi diſcantant et cantant in choro plurimi ſiml̓.Eſt autem in vocibus oris aūt alijs melodijs ip̄a fraſis/ eleuatio vel depreſſio peneſacutum et grauem accentum. Theſis attēditur in ꝓductione aut breuiatione notularum ſillabarum et vocum. Combinatioꝓportionalis dicitur multoꝝ ad inuicē cātantium et cōtracantantium conſonantiaEcce autem deficit hec tertia cōditio ī muſica cordis. ſaltem hic in via et pro arte dāda Non enim ſatis eſt factibile vt conueniant iſta duo ſub ꝓportionali combinatione latentium affectionum/ ſicut in auditꝭet viſis. Gamma tamen manuale multiplicationem ſuam potiſſime neceſſariam habet in hac cauſa. Ceterum quo ad fraſim ⁊theſim dicimus vtiqꝫ q̄ reꝑiunt̉ in affectionibus. Sunt enim qualitates in quibꝰph̓ia ponit extenſionem ⁊ cōtractionē queeſt theſis Intenſionem quoqꝫ et remiſſionem que eſt fraſis. Concluditur hͦ ex motuvenarum pulſatiliū cordis materialis permedicos. Sed in affectionibus ſpūs vbitenent eas in ſe/ ceſſet hec cognitio medicinalis/ qͣꝫuis ſit in ip̄is theſis et fraſis. ⁊ inqualitatibus non vitalibus de quibus minus apparet ſit extenſio ſit et intenſio ſecūdum tres dimenſiones altitudinis latitudinis et ꝓfunditatis ¶ Canticordi vocespoterant in maria. poſſunt et in nobis/ ml̓tis modis agnoſci. Cognoſcitur iſta voxprimo introrſus in corde ſonante. ꝙ ſi incor ſonare dubitauerꝭ Iſaias te doceat vbilegitur. Cor meum ad Moab ſonabit Fittamen vt non auertatura ſe et quodāmodo raptus fiat. Sit igitur ſermo noſter hicde illis quibus loquitur deus qui conuertuntur ad cor. Nonne queſo ſcit cor ſe amare. ſe gaudere. ſe dolere. ſe comꝑati. et ita de
reliquis. Scit inqͣꝫ non ꝑ opinionem. nōꝑ ſolam fidem. ſed ꝑ exꝑimentalem noticiam. qualem in alteram tranſfundere fas n̄habet niſi forſan in citatione quadā ⁊ commonitione ꝑ notas verboꝝ vel ſignoꝝ¶ Cognoſcitur rurſus hmōi vox non eſt dubium a deo et ab omnibus quibus ip̄e voluerit reuelare. et hoc vel in verbo vel in ꝓprio genere. vel inſuꝑnaturali quodam lumine. quemadmodū credimus fieri ſepiſin beatis. tam mutuo loquentibus qͣꝫ nr̄adeſideria nō audirent. Cognoſcitur amplius hec vox ꝑ quaſdam opiniones ſeu coniecturas. qn̄qꝫ ꝑ autoritatem dicentis de ſenobis vel ſcribētis vel innuētis. qn̄qꝫ ꝑ ſimiles in nobis affectiones genitas ab obiectis vtriuſqꝫ ſil̓ibus pn̄tatis. Dum incōtinentes duo reſpiciunt virginem foris pl̓ꝰcerrimam/ ſi libidinoſa ſit in corde cuiuſpiam/ fas eſt argumentari ꝙ ſit aūt eſſe poſſitin altero. nō aliter de duobus virtuoſis ⁊ ꝑoppoſitum. vnde ꝓuerbium ſumptum eſtInſaniens in vna paſſione/ de omnibꝰ ceteris ita putat Hinc ſapiens intellige queſunt ꝓximi tui ex teip̄o. Poſtremo piꝰ aīꝰex his paſſiōibꝰ qͣs circa vicia ſēſit aliqn̄. qͣſīſuꝑ circa ꝓximoſ quotidiana colligit experientia valet cōcludere varias eſſe voces illas. quas dei cultoribus audit attribui. vteſt illud Quā magna multitudo dulcedistue dn̄e quā abſcōdiſti timentibꝰ te Et illd̓Nihil dulcius qͣꝫ reſpicere in mandatis altiſſimi. Et illud xp̄i. Uenite ad me oēs Etſeqͥt̉ Et inueniētis requiē aīabꝰ vr̄is Iugūenī meū ſuaue ē ⁊ onus meū leue Oīcta deniqꝫ doctoꝝ ad anagogicos exceſſus exercitatoꝝ quibꝰ nō credere deſiꝑe eſt. et quoſimitari nolle/ ſtulticia et inſipientia cordiſſi et dū pater celeſtis traxerit ad xp̄m. Namiſta eſt ꝓpria muſica et ſciētia xp̄ianorum.¶ Cāticordū marie fuit ẜm omnem artemmuſice/ ſuauiſſime doctiſſimeqꝫ modulatūSane ſi ſpūſſanctus replēs apl̓os docuit eos oēm veritatem ſi eoꝝ corda afflata ſāctoſpū voces diuerſas intonant. fantur d̓imagnalia. Si rurſus maria ẜm Damaſ.a nullo vincitur illuſtriū Si amplius ẜmDioniẜ. traditiōem/ lex diuinitatiſē vt omnis inferioꝝ ꝑfectio ſit eminentius in ſuꝑioribus cum maria fuerit ꝑ gratiam ſb̓limata nedū ſuꝑ mulieres et homines. ſed ſuꝑomnes angeloꝝ choros quis ab ea muſicalem in ſummo noticiam negauerit. No-
Hh .3.
T.
U