De oratione.
ſi recte volumus. ita nobis debita dimittiprimo. vt nō damnemur. dehinc vt punitionē euadamꝰ. aut ꝙ illā tꝑatam patientiaqꝫ conditā habeamꝰ ad correctōem: nōad deterioratōem noſtrā Uelis ita de qͦlibet proximo tuo. alioqͥntime qd̓ dicitur:Et oratio eius fiat in peccatum. Et illudSerue neqͣꝫ nōne oportuit et te miſerericōſerui tui. Facile enī dimittit oīa qui ſemortis eterne debitorē eſſe vel ſcit aut formidat. ¶ Ceterū plus in alienis qͣꝫ tuisoratiōibꝰ fiduciā habe. caritatē habe. ⁊ dices ex ſententia. Particeps ego ſum oīmtimentiū te ⁊ cuſtodientiū mādata tua ſiue in celis ſiue in terra ſunt Cōſtituas an̄faciē conſideratōis tue dū licet. dū tꝑs eſtmiſerendi. dū nō declinauit deꝰ in ira a teſeruo ſuo. quoniā totus deſiderabilis. totus amabilis eſt. nullo ad premiū. nulload ſuppliciū habito reſpectu. qui carnalēqui ad ſe reflexū ſapit amorē dicito cumIob?tiam ſi me occiderit/ tamē in ipſoſperabo. Sic erit orō pura ſic digna diuinō conſpectui. ſic diliges deūxͣ teip̄m propter deum:Ec interim habui que de oratōis vaylorē ſub aſpectu multiplici diſſererē.quā expediētiꝰ eſt corde puro ſimpliciqꝫfrequētare iugiter/ abſqꝫ vlla (vt expreſſuꝫeſt) intermiſſiōe/ qͣꝫ curioſa ſcrupuloſitatevelle digitis (vt dicit̉) appendere eā quāuis ⁊ hec doctrinalis inqͥſitio nō ſit oīnofructu carēs. Inuenit̉ in ea p̄cipue. ne intantis obligatiōibꝰ orationū pro alienisſe quis inuoluat. vt inde tꝑale ſubſidiumſubſequat̉. neqꝫ tanqͣꝫ ꝓ precio qd̓ eſt ſacrilegiū ſymonie; neqꝫ tanqͣꝫ ꝓ ſuſtentatōneſua plus debito. qd̓ ad auariciā pertinet. ⁊turpē queſtū quis notaret̉ ¶ Sit pietasaliene miſerie. ſit ipſa caritas. ſit deuotio.ſit amicicie grata viciſſitudo. ſit zelus aīarum. ſit eterne vite retributio. ſit allocutōnis diuine dulcedo. dignitasqꝫ/ precipuum ſit motiuū oratōis tue¶ Tertia. pars:Eſcendamꝰ conſeq̄nter ad ꝑticl̓adTres caſus aliquos. qm̄ ſermonesvniuerſales in moralibꝰ (dicenteAriſto. ⁊ teſte exꝑientia) minus ꝓſunt auterudiūt. quēadmodū videre eſt in p̄ceptꝭmedicine. Neqꝫ tamen oportet tentare deſingulis particularibꝰ qm̄ infinita ſunt. ⁊
ideo nec diſſerere neceſſe ¶ Sꝫ in primisſicut directio cordis tendit ⁊ terminat̉ indeum. ſic ⁊ ab eodē habet ortū Audi Ieremiā. Scio dn̄e quia nō eſt hoīs via eiusʸnec viri eſt vt ambulet ⁊ dirigat greſſus ſuos. Hinc vnus ſanctoꝝ. Pete (inqͥt a deofiliū ſuū inſtruens) vt vias tuas dirigat.Hec igit̉ petitio qm̄ ſimil̓r dirigi hꝫ a deoorabat ꝓph̓a. Dirigat̉ dn̄e oratio mea ſic̄incēſum in cōſpectu tuo. Quā directiōisneceſſitatē attendēs ꝓpheta tribuit illamdeo dicens. Cōfitebor tibi dn̄e in directōne cordis ¶ Eſt igit̉ ſcitu dignū/ que ſit illa oratōis ſicut incēſum/ directio. Et videtur ꝙ ſit intētio cordis in deū vel erga deum. que intētio dum manet ⁊ recta ⁊ imꝑturbata ſicut virgula fumi incēſi ſurſumtendētis/ tūc eſt oratio recta. dum vero ꝑirruentiū fantaſiarū ⁊ cogitationū ventꝰ/per obſcura ⁊ depreſſa deſideriorū ſenſualium nubila/ agitat̉ rumpit̉ diſſipaturꝭ vtcadat a rectitudine neceſſe eſt. Nihilominus interruptio talis nō ſemꝑ eſt vicioſaˡ.vel curſus penitus in deū oratōnis impeditia. Unde poteſt ſub diſtinctōe fieri ſermo de intentōne que reqͥritur ⁊ ſufficit inoratōne. Uel ſub alio forte nomīe cōmuniori de attentōne vocalis videlicet orationis. vt in prolatōne hymnorū canticorū ⁊ horarū canonicarū. Hec enī queſtiodiuturnū cedit in vſum.St itaqꝫ multiplex attētio ſiue intēAtionis cordialis directio. vna actualis. alia habitualis. alia quaſi media ſcilicet virtualis. ¶ Rurſus harū quelibꝫ diuidit̉. quoniā alia fert̉ in ſolas voces ⁊ verba. Alia in verborū ſignificatōnes? Alianec verborū formas nec ſignificatōnes attendit. ſꝫ in affectꝰ aliquos circa celeſtia etdiuina trāſit. ⁊ hoc ſiue in bonos vel ī vicioſos ⁊ malos. ¶ Dicit̉ iuxta hoc prīo. ꝙattentio actualis ad verborū ſignificatōnes/ non requirit̉ ad oratōis directiōem.Perſpicuū fit hoc in laicis dicentibus vl̓audiētibus ea quorū ſignificatōes penitus ignorāt. vt ſunt ſeptē pſalmi ⁊ miſſa¶ Dicit̉ conſeq̄nter ꝙ actualis attentiocirca voces oratōis ⁊ verba. nō ſemꝑ reqͥritur ad orōnis directōnem debitā/ aut adſufficientē cōtinuatōeꝫ. alioqͥn nulla eſſetin via aūt vix eſſet oratō nō diſcōtinuata.Exemplū legimus de quodā. qͥ volēs ruſticū ꝯuincere de cordis īſtabilitate dū fit
E