De oratione.
Ic de indulgentijs ꝓut ſunt ſatiſfaectorie. Sic de alijs iudicandū cenſemus ſemꝑ preſuppoſita circunſtātiarumaliarū paritate. Sic in ſacramento penitentie/ dat̉ gratia. et diminuit̉. vel omnistollitur pena virtute ſacerdotalis abſolutionis/ ſi nō affuerit obex vel fictio. Inſuper tradit ſanctꝰ thomas ꝙ eſt efficax. itaſacramentū penitētie in ficte accedēte/ ꝙrecedente fictōe abſolutio ſacramentalisſortit̉ effectū ſuū. ita vt nō oporteat iterūpeccata confeſſa iterare vel repetere. ꝓportionabiliter ad dicta doctorū de illo qͥ baptiſatur dū manet in actuali volūtate peccandi. qua ceſſante/ recipit baptiſmꝰ effectum. Hec opinio ⁊ ſi nō tenet̉ cōmunit̉a doctoribꝰ ⁊ eget reſolutiōe maiori; fauetnihilominꝰ plurimū fragilitati noſtre etdiuine pietati/ eo ꝙ vix ſine fictōnis alicūius admixtōne/ confitemur:orandū/ nedū pro te ſed etiā pro ceUiſquis tu tandē es/ ordinatus adteris/ poteris in ipſa meditatōe tua diſcutere que dicta ſunt/ vt ab obligatōne tua.te apud deū ⁊ homines diſſoluas Nihilominꝰ ſi quid in me conſilij eſt noli nimiūſcrupuloſus eſſe circa tue oratōnis numerū pondus vel menſurā. Committe totūiſtud deo; qui tribus digitis potētie ſapientie ⁊ clemētie appendit molē terre. qͥ numerat ml̓titudinē ſtellarū ⁊ om̄ibꝰ eis nōmina vocat. qui numerū ſcit arene maris¶ Dic ipſi tota ſpei fiducia Debitor ſumpat̓ noſter ſupra qͣꝫ poſſit exiguitas meaſoluere. Debitor quia me creaſti Debitorqꝛ immemor tui. vicijs me ſordidās ꝯtratua precepta ⁊ tamē mihi parcens peccantem nō damnaſti Debitor iteꝝ proximisquia de labore manuū ſuaꝝ de ſudore vultus ſui comedo panē in abūdantia Debitor carni mee ⁊ ſanguini Debitor orātibꝰꝓ me. Debitor lapẜ ꝑ me. Et ita de reliqͥsabſqꝫ numero. Tot igit̉ preſſus exactoribus quid agam. quo me vertā. domīe vimpatior rn̄de pro me. Sꝫ qͥd reſpondebismihi/ recte prorſus ſi diuidas vnicuiqꝫ illud quātulūcunqꝫ ſuffragiorū. qd̓ offerrepauꝑcula mea p̄t. que quāta ſit ſolꝰ videsNolo calculū ponere cū ſingulis ꝓximis⁊ benefactoribꝰ meis Tu pro parte tua recipias miſſam iſtā/ tu oratiōem tu bonuꝫopus alterū. Tu ſapientiſſime meritorū:⁊ ſuffragiorū ponderator deus/ diſtribue
ſingulis prout vnicuiqꝫ opus eſt ad vtilitatē ſuam ⁊ liberatōem meā. Exemplū inciuilibꝰ applico mihi. Debitor itaqꝫ nonhabēs vnde ſoluat creditoribꝰ ſuis. ſoletvel cogit̉ cedere om̄ibus bonis ſuis/ tamhabitis qͣꝫ habituris/ retenta neceſſitatevictꝰ ſui/ prout ordinauerit iudex ſiue aduocatus ſuus. Ita de ſpūalibus cedo coram te dn̄e et pie deus ¶ Sed ad alios redeo. Legimꝰ in vitaſpatrū ꝙ matrona q̄dam romana nomīe Melania/ viſitansheremitas in egipto/ obtulit vni trecētosſolidos diſtribuendos in elemoſinas fratrū. Sed ille nec oculos quidē extulit adeam. ſed ſacculū iuſſit nutu ſuo reponi iuxta ſe. Quod mulier attēdens indigne ferebat. qꝛ illaudata remanerꝫ ait. Pat̓ aſpice. naꝫ trecenti ſunt ſolidi. Recte inqͥt illehec inſinuares o mulier ſi id vel mihi velhominibꝰ tribueres Cum vero tu deo tradis hāc oblationē. ſuperfluū eſt qͣrere nūerationē. quoniā ipſi qͥ numerat multitudinē ſtellaꝝ ⁊ eiꝰ ſapientie nō eſt numerꝰ.Ominibꝰ ſpūalibꝰ vt talia intelligātSoſſunt facilius inculcari / ſed aīalibus qui nō ſapiūt ea que ſunt dei/ niſi ꝑcomꝑatōem ad ſua carnalia/ maior hic labor eſt. Ponamꝰ tamē pro vtriſqꝫ pro carnalibus ⁊ ſpūalibꝰ. pauculas ꝯſideratōesTdicamꝰ pro prīa. Ꝙ glorie celeſtꝭpremiū eēntiale ſicut excedit in valore liberatōeꝫ qͣntālibet tꝑalis pene. ſic meritū talis premij liberationē quantālibetexcedit hmōi pene ¶ Hoc dicit̉ aduerſuscarnales qui nihil vidētur in ſuis donatōnibus ſeu petitionibꝰ aliud magis attendere/ qͣꝫ modū recompēſatōnis ſatiſfactorie. Alioquin non ita vellent (vt ſic dicamus) ipſi mercari. de numero ſcilꝫ miſſarum a quocūqꝫ dicātur. de numero pſalmorū et ſimiliū. Quoniā poteſt aliundefieri/ vt ꝑ modum meritorie actōis vel etiam liberalis impetratōnis per hominesviuentes in fide ſpe et caritate. amplius ⁊longe dignior poteſt remuneratio cōquiri/ nedum pro glorie celeſtis adeptione/ſed etiā pro penarū quibus obnoxij ſuntliberatione. Etenim quis neſciat ſanctoset ſanctas quorum ſtatui repugnat actioſatiſfactoria/ plus ſepe nobis peccatoribus impetrare de venia. plus de indulgētia a pena et a culpa/ quam faciat noſtraviatorum quantalibet afflictio. Hoc in
A.