.De mendicitate ſpūali.

diſtractā inueniēs/ mox anteqͣꝫ valeā ei occurrere ⁊ decenter reciꝑe/ diſcēdat. ¶ Sedquid loquor. tā incōſulte/ quid tā temerarietamqͣꝫ p̄ſumptuoſe peto. vt talis ac tantus dn̄s ſuos mihi p̄mittat nūcios? AbſitMihi potiꝰ incūbit ſemꝑ eiꝰ aduētū explorare. nihilqꝫ alid̓ meditari. nihil aliud oꝑari. qͣꝫ aduentū eiꝰ p̄ſtolari. moxqꝫ ad oſtiumpulſanti aꝑire. ip̄mqͣꝫ reuerenter ſuſcipere.Non igit̉ cū curis huiꝰ ſeculi/ mea ampliꝰtenebunt̉ colloquia. ſed ſedebo ſolitaria inpace ⁊ ſilentio. diligenterqꝫ obſeruabo; nealiud meū ſubintret hoſpiciū qd̓ tanti hoſpitis ocl̓os poſſit offendere. qͥnimo ⁊ egoip̄a vadā in occurſum ſui iocūdi aduētus.¶ Reditatio. animeapud diuinā trinitatē ad ſpēale robur obtinendū in virtutibꝰ ⁊ in ſancta vita:Ttende aīa mea que tam infirmaes atqꝫ inſtabilis. attende verba ꝓphete Uerbo inquit dn̄i celi firmati ſunt. ⁊ ſpiritū oris eius omnis virtꝰ eoꝝFacilius longe eſt tibi a deo ꝯferri fortitudinem ⁊ ꝑſeuerantiā in bonis oꝑbꝰ/ qͣꝫ celis firmitateꝫ p̄ſtari. Si igitur p̄ſtitit tibideus in hac glorioſa ſolēnitatē beatiſſimetrinitatis vt ꝑ potentiā patris in ſapiētiafilij ⁊ ꝓpter bonitatem ⁊ dulcedinē ſpūſſancti/ robur habeas/ ꝯſtantiā ac ꝑſeuerantiāin bonis oꝑbꝰ. teip̄am oēsqꝫ vires tuas fige in dn̄o deo/ trinitate ſancta. illiqꝫ ſic inhereas. vt in ſola eius potentia tua ſit fiducia. nec extra ip̄m ſapientiā queras finalit̓aut voluptatē. Ita quippe tuā ꝯſeruabispulcritudinē qua facta es ad imaginē ⁊ ſimilitudinem illius ſanctiſſime trinitatisẜm memoriā intelligentiā ⁊ volūtatē. Sꝫheu frequenter illā defedo ⁊ obſcuro/ eamluto peccatoꝝ inuoluēs ac demergens. demorāsqꝫ in terrenis occupationibꝰ ac voluptatibꝰ immūdis. Nihilominus ad ip̄mreuertere/ ⁊ ip̄e te mūdabit teqꝫ liberabit ettue pulcritudini te reſtituet. quaꝫ inſuꝑ inte firmabit ⁊ ſtabiliet ſi tātūmodo illi iūgivolueris ac velut tue ſumme voluptati inherere; ipſuꝫ potenter amando abſqꝫ fine.ſapienter abſqꝫ errore. ſuauiter abſqꝫ amaritudine. Eritqꝫ tua ſpes in ſua inuicta potentia. tua fides in ſua limpida ſapientia.tua caritas in ſua voluntate dulciſſima.Hoc profecto potius facies qͣꝫ in creaturain qua nō niſi vmbra eſt ⁊ vanitas poten-

tie. quapropter nimirū in vmbrā atqꝫ vanitatē defluis. cū creature finaliter inheresAnima chriſti ſponſa ſe humiliter accuſat. atqꝫ ſuo ſponſo totaliter ſe cōmendat. petens veniam de offenſis. gratiam ſuam in preſenti ⁊ gloriamin futuro:al̓s ſic.Lachrymabilis querela ac deuota oratiocreature/ de ſtatu peccati ad dominum reuerti cupientis.Ieſu. virginitatis ſponſe. ieſu/ cao ſtitatis fidelis amice. ieſu mea ſpeſfinalis. mea ſalus. meum ſingulare refugiū. nunc ad te reuerti deſiderat anima mea pauper inops ⁊ miſera. que totiēsper temerariā rebellionē atqꝫ inertiaꝫ deſidioſam id facere ꝯtempſit ⁊ recuſauit. queanulū gr̄e quo illā ſpūaliter deſpōſauerasnegligēter amiſit. ſuſcepitqꝫ anulū peccatiſe tradēs ſpōſam ẜuaꝫ ⁊ ſubiectā tuo antiqͦhoſti. Heu qͣꝫ ꝑiculoſuꝫ ꝯnubium. heu qͣꝫſtulta ⁊ miſera ꝯmutatō eiꝰ qui pulcerrimꝰpotentiſſimꝰ ⁊ opulentiſſimꝰ eſt ad illū deformiſſimū miſerrimū egentiſſimū. ¶ Dicmihi o aīa qͥs tibi hoc fecerit. Rn̄de m̄ihicuiꝰ conſilio freta es. ꝙ ſic tuū ſup̄mū dn̄mtuū glorioſum p̄ceptorē/ paruꝫ honoraſti.Sic tuū creatorē/ tuū ſaluatorē/ a quo tibi eſt omne bonū/ oblita es? Sic tuo veroſponſo tuo fideli amico videnti ⁊ ꝯſiderāti/ fidē violaſti. ¶ Is quidē primū tibi corſuū impēderat ſuāqꝫ ad te tātā on̄derat dilectionē/ vt etiā ꝓ te mortē acerbiſſimā pati dignatus ſit ⁊ tu illi cor tuū ⁊ amorē penitus ſurripuiſti. īmo qd̓ grauiꝰ eſt/ velutꝑfida ⁊ infideliſſima ſponſa/ ſue ꝓprie habitationis portas p̄cluſiſti. quas nihilominus illis ſuis miſeris ac nefarijs hoſtibusſinis eſſe patentes qui te ꝑdere querunt eteterne morti tradere. ¶ Quid queſo arbitraris o anima. Putas ne a pena īmuniseuadere? Manebit ne tanta iniuria/ tā qꝫgrandis offenſa/ tandē penitꝰ inulta? O ꝑfide totius humane creature hoſtis. iā anima mea/ tua ſeductione ꝑdita eſt infelix acproſtrata. quoniā ſicut carnifex viridi ramo ac modica herba ducit ad mortē agnellam petulantē ⁊ ſaltantem/ future ſue occiſionis neſciam; ita meam fatuellā animaꝫdeduxiſti/ momentaneam aliquam huiusmundi vanitatem ſibi demonſtrans. quāſic tractam/ tuis vinxiſti vinculis eamqꝫ