De mendicitate ſpūali.

Irgo glorioſa. ſpes certa. ⁊ refngiuꝫſingl̓are pctōꝝ. ⁊ tu ſancte angele deicuſtos bone. ac ceteri alij ſancti celeſtes. adeſtole tc̄ mihi ⁊ mei eſtote adiutores Tuncme defendite tunc mihi ꝯſulite. tūc meſtultam deſolatam aſſociate. tūc me pn̄tate addexterā ante faciē ſūmi iudicis. ſub veſtraꝓtectōe. ꝓpellite canes illos infernales. medeuorare q̄rētes. ſicut circa beatiſſimū illūep̄m martinū ⁊ pl̓imos alios facere tētauerūt. Impetrate tūc mihi illā gratioſā ſnīaꝫveni benedicta patris mei accipe regnū qd̓paratum eſt ab initio mundi:paueſco nimirū ac vndiqꝫ ꝯtremiſco/ cū alterius illius memor ſuꝫ ſnīe.Recedite a me maledicti Ite in ignē eternum. Heu qͣꝫ amara ſeꝑatio a ſummo bono ad ſummū malū. de oīmoda felicitatead totaꝫ miſeriā. de pace ꝑpetua ad ſempiternā ⁊ abominabilē confuſionem. O iradei ac ſententia intolerabilis. ne cadas ſuper me. nihil quippe ē in me qd̓ te ferre poſſet. Allide me potius ⁊ flagella ẜm multitudinem miſerationū tuarum in hac vita. etme ne ſinas in hanc que tā horrēda terrendaqꝫ eſt peccatoribꝰ. eā in ſuo iudicio ſuſcipientibꝰ. iuſticie curiā incidere:Aꝑgiſcere. exꝑgiſcere miſerabil̓ creatura. ⁊ auribꝰ erectis attende tonitruum huiꝰ ſentētie oculis apertis. ꝓſpice huius iudicij tenorē. Nimis profecto ꝯſopita es nimis obturata. nimis excecata. ſi nōhanc ꝑpendis miſeriā/ punitionēqꝫ acerrimam. ⁊ ꝑpendens nō grauiter reformidaſet totis viribꝰ effugere conaris ⁊ in recogitatione horū non ꝯtremiſcis. plus qͣꝫ foliūarboris a vento agitatū. Non eſt hec fabula aut trufa. ſi xp̄iana es ſicut vtiqꝫ es deoānuente firma fide tenebis. ꝙ ſi cum ſolovno mortali deceſſeris/ ſententiā hanc horribileꝫ irremediabiliter incurres. Qua igitur diligentia merito fugies quaſi a faciecolubri mortale peccatū. qͣꝫ ſolicita eris inſuꝑ falſas ⁊ fictas huius ſeculi amicicias.ſpernere. ac etiā ineptas illius delectatōesque tibi nullo poterūt eſſe ſubſidio. in hacſūma neceſſitate. ⁊ ſtudebis tibi facere amicos vel paucos aliquos ſanctos. īmo precipue deū glorioſuꝫ. bene viuēdo vt tūc tibiſit directio ſalus ⁊ liberatio?.InEte q̄ſo ſeduxeris anima. ne teip̄amadulando palpaueris. ne querulerisNēdenī deus illi ſuo ſup̄mo peꝑcit ange-

lo lucifero. cuiꝰ tantus erat decor/ tanta ſapientia/ tanta ꝑfectio/ qͥnimo illū cuꝫ ſuiscōplicibꝰ ꝓpter vnū ſuꝑbie motū. de altiſſimīs ꝑadiſi ſedibꝰ in infimas ꝑtes p̄cipitauit. Sed nec ade ꝓto parenti peꝑcit quemcum tota ſua poſteritate ꝓpter vnā inobedientiaꝫ in eſu vetiti ligni/ condēnauit admortē. Imo nec cū toto mūdo diſſimulauit. cum p̄ter octo auimas/ omnes vſqꝫ adinfantes vberibꝰ adherentes īmo in vterisadhuc recluſos/ aquis diluuij deleuit a facie terre. Sic et illam pentapolim. vnicaipſius loth domo liberata. ꝑdidit igne acſulphure. gentēqꝫ totā illam eternis tradidit ſupplicijs. Nunqͣꝫ illū ſanctū ꝓphetamſamuelē exaudire voluit pro rege ſaule qͣntūcunqꝫ pro illo intercederet ac ploraret.Sꝫ nec illi ſuo proprio diſcipulo iude pepercit quē laqueo ſuſpenſuꝫ miſit in gehēnam ignis. Sunt ⁊ alia plurima huiuſcemodi dei iudicia ſuꝑ homines ſaracenosiudeos atqꝫ xp̄ianos dictū ⁊ cogitatu terribilia atqꝫ horribilia. ¶ Et tu igitur pauꝑac miſera peccatrix quid pre ceteris de te futurum arbitraris. Que tibi eſt euadēdi atqꝫ fugiendi fiducia? Tu dietim in deterius declinas; cum tua qͣꝫ plurima grauia facinora deflere ac emendare deberes. Nullam pro his condignā facis penitentiā immo omnifariā tuā exquiris cōſolationem.omnēqꝫ dolorem ac tribulationē deteſtaris. ¶ Si frequēter tibi quies negatur inmolli ſtrato/ ſi nec paruam famīs aūt ſitismoleſtiam ferre vales. Si leuis etiam aliqua febris te languidaꝫ atqꝫ impatientemreddit. Que tua q̄ſo virtus eſſe poterit. adferendos illos ardores/ non quidē leues/non momētaneos aut ad horam tranſeuntes/ immo vero ſupra qͣꝫ dici poſſit duriſſimos ac ſempiternos; confer ad illa tormēta/ tuos quos hic aliquando pati cogerisdolores. et vel aliquādo tui miſerere et tuepelli proſpice:¶ Equeſo de illorū ſis numero animamea de quibꝰ cōmune loquit̉ prouerbiuꝫ gallicanū. foil ne troit decē quil prentQuod latine dici poteſt. Stulto ſemꝑ cōtingit preter id qd̓ credit. Tales vtiqꝫ fuerunt illi quibꝰ loth/ ad receſſum de zodomis ſuadebat ne perirent cū ceteris. cui nōcredentes ſed tanqͣꝫ deliramenta verba eiꝰreputantes. die ſequenti cū tota pentapoliabſorpti ſunt. Sic ⁊ illis contigius

Dd̓. 3

.F.