denegabūt. Non egredient̉ profecto extraportā mee memorie. ſi non prius partē ſuedulcedinis ac bonitatis guſtauero At egoquidē inter hec duo tam tuta preſidia collocata. quo pacto deficiam. cur nō ſperaboCur diffidā. p̄ſertim ſi nō ab eis abiero. ſinon mea ignauia/ eoruꝫ fecero longe a meauxiliū? Et hoc vtiqꝫ eſt ꝓ quo nūc inſtanter vos dep̄cor vos exoro. vos inqͣꝫ talemmatrē talēqꝫ filium. qui me talibꝰ tāqͣꝫ ſolidis bone ſpei vinculis vobis iūgi ꝯnectiqꝫ voluiſtis. vt veſtra protegēte gratia nūqͣꝫ a vobis valeam ſeꝑari. ſi tamē in nouiſſimo ſuſpirio mortis in hac ſpe ⁊ gratia reerta fuero:Alia oratio ad dominū ih̓m xp̄m ⁊ glorioſam virginem:Me incōſultā deſidē atqꝫ infelicē.o qua temeritate frequenter ab illamei patris ih̓u xp̄i. ac mee mr̄is tuta ꝓtectōe. me ſubtrahere audeo? Cur euagor ꝑ amaras voluptates. ⁊ ꝑ ꝑiculoſos riuos magni huiꝰ mūdi maris? Quid alibitam ſtudioſe ꝑquiro/ quod longe abūdantius tutiꝰqꝫ h̓ ꝑatuꝫ inuenio. diuitias. honores. ſapientiā. voluptatē? Cur nō expaueſco. ne dies mortis in eo ſtatu me p̄occupet. in quo meo deſtituta p̄ſidio. vadā preceps in ꝓfundū inferni. vbi nulla eſt redēptio? Cur recuſo. cur negligo. in eoꝝ ſocietate ꝑ ſanctā meditatōeꝫ verſari/ quoꝝ ſolo p̄ſidio ꝯſtat omne bonū adipiſci/ malaqꝫ vniuerſa poſſe vitari? Magna qͥppe eſthec ingratitudo. magna inſuꝑ inertia. īmoveriꝰ horrenda quedā miſeria. hoc mihi ſꝑdū venire voluero ꝑatū refugiū auxiliūqꝫnō recognoſcere. Uerū O dulciſſime pat̓ih̓u xp̄e ac benigniſſima mater virgo maria ouis illa ſum. que ſepe nimis errās perdita eſt. Sum ⁊ illa fatuella deſidioſa errabūda filia. que nō niſi tracta ⁊ coacta vultper vias rectas incedere. Aſſumite igit̉ illius manū ⁊ tenete. nec eā ſuo dereliq̄ritisregim. qm̄ ſic cito iret in ꝑditionem.Mic loquitur anima in tribulatione exiſtens ad ſui ꝯſolatōnem ⁊ patientiaꝫ. plurimos tribulationisfructus ſibi cōmemorans?o ¶Ptime venerit mea gratioſa dn̄a.tribulatio. et cum gaudio ⁊ affectubono ſuſcepta ſit. Meus p̄uidē pater opti

mus/ te miſit ad me non dubito. Te ergoequiſſimo iure benigne letāterqꝫ debeo ſuſcipere ⁊ non indecenter tractare aut repellere per impatientiā/ tibi aut iniuriaꝫ irrogando aūt aduerſus te improbe murmurando. ¶ Erraui fateor. venis ad me/ iuſtāpenam acceptura. Inſipiens ſum ac ignara. venis me inſtructura. Deturpata ſumac fedata. ad decorandū ac mundandū meaduenis. In deuium propero; accedis addirigendū. Mortem eternā demerui. ad liberandū me feſtinas. Grauibus oppreſſaſum debitis releuare me p̄tendis. Elongaui me a facie patris mei ih̓u xp̄i. ad me illidenuo approximandum reconciliandūqꝫhuc profecta es. Cum his qui me oderūt.et occidere querūt. inij conſortiū. hinc mevenis eriꝑe. Nunc pene excecata ſum ⁊ ſurda. nimiūqꝫ mollis ⁊ laſſa in omnibus mēbris meis facta. veniſti ſalutē ac robur largitura. ¶ Fiat igit̉ in me ac de me ad plenū ẜm inſtitutū veſtri bn̄placiti iuxta mādatū ⁊ ꝯmiſſionē optimi patris mei. Gratias ago illi milleſimas qui nō vt ego illuꝫfrequēter ita me neglexit. qui me nolēs ꝑdere/ ꝑ te me velut filiaꝫ dilectā viſitat. quenec digna ſum ad ſuā gratiā vocari. q̄ potius mortē merui qͣꝫ aliā quālibet diſciplināet potius horrendā gehennā qͣꝫ paternamac māſuetā correptōeꝫ. ¶ Ueꝝ te vnū dep̄cor (o mea venerāda dn̄a) vt ea circa mecōmiſſione quā a deo nō quā ab hoſte ſuſcepiſti/ fungaris. Qd̓qꝫ tuā pro mēſuta meefragilitatis mitiges diſciplinam. nō me ſupra qͣꝫ ferre valebo grauiꝰ affligēs. Quo n̄obſtāte volo vt nec clamor nec gemitꝰ necactus nec ſignū quodlibet in me diſplicentie aut amaritudinis aut indignationis/te retrahāt quo minus dulciſſimi mei patris iuſſione/ de me ⁊ ſuꝑ me/ quantū ſufficit impleas. Longe enī meliꝰ me nouit qͥdmihi expediat. fiat itaqꝫ vt inſtituit ⁊ ſua n̄mea volūtas impleat̉. ¶ Quātūcūqꝫ mihigrauis extiterit dolor etiā ſi ferra ſi ignes ſiverbera. ſi vulnera diſpoſuerit/ fiat voluntas eiꝰ. tm̄mō me in ſuā ſuſcipiat filiaꝫ. mihiqꝫ ſociā faciat tuaꝫ ſororē patīam. ſine qͣvtiqꝫ nimiū dura es ⁊ minꝰ accepta. Ita ſifiat mihi ꝓfecto ſatis erit nec aliā erga mepeto clementiā. nimiū ſane dura nimiūqꝫdira mihi foret illa clementia/ q̄ me ad breuiſſimi temporis morā ſuſtineret huiꝰ ſeculi abuti voluptatibꝰ atqꝫ in ſtercore meo