.De. mendicitate ſpūali.

anima ſi eius miſeriā ⁊ deficientiā attēderet. Tum ꝓpter ſummā indignationē quāaduerſus eos cōciperet qui ſibi ſuā pauꝑtatem ⁊ miſerabilē conditionē ꝯmemorarent. eam vt vere eſt peccatricē aſſerentes.quā nihilominus verbis ſimulatorijs profitetur. Nam ſi ex cōſcientia vere humilitatis hoc faceret. quid cauſe eſſe poſſet vt eosindigne ferret qui proprie ſue conſcientieteſtimonio cōcordarent? Non mirū igiturſi taliter anima diſpoſita/ minime diuinuꝫindultuꝫ ſuſcipiat ⁊ gratie impetret alimoniam. cum ſe nec illius indigentē recognoſcat/ īmo plena manu adueniat petitura.Ita ſane non iniuria reꝑellūtur mendiciqueſtuarij ⁊ fraudulenti. qui cū abundarecognoſcātur/ ſe fingunt verbis ⁊ ſignis mēdacibus deficere. ¶ Eſt ⁊ altera cauſa curnon ſtatim exaudit̉ anima. vt videlicet cōgruo tempore/ ẜm occulta ſua iudicia/ detribuat qd̓ mox cōcedere non expediret. vtvel ſic anima ſtudioſius vacet ⁊ ſine intermiſſione ſingulis horis ānonā celeſtem expectet. ⁊ nō torpeat; certificata de tꝑe indubitato benefice ꝑceptōis. ¶ Eſt deincepset alia huiꝰ dilationis cauſa vt ſic deꝰ moram faciens tunc primū cum videbit̉ inurbanus denegator/ vberius ſua dona largitur. ſicut frequēter pauperi diutius tardanti ⁊ etiam iniurias ⁊ opprobria humiliteret equanimiter toleranti/ pinguior acceditlargitio. ¶ Contingit etiam hinc rationabiliter pauperem aliquem a ꝑceptione elemoſyne repelli. quia cognoſcitur alijs quepoſſet ⁊ deberet impendere pietatis officiadenegare. Ita nimiruꝫ accidit anime contra proximum indurate; que ſuis debitoribus nihil vult dimittere. nihilqꝫ largiri petentibus. ¶ Interdū etiam fit; vt ſtudioſe/ pauperi alicui hocipſum neſcienti/ larga manu ſuccurratur. ſubtiliter ac occulteſua munera in domū eius inferendo vt fecit beatus nicolaus. vel etiam amicis ſuistradendo/ quatenus ei prout viderint opportunū fideliter adminiſtrent. Et hoc fitplerūqꝫ/ dum talis p̄ſumit̉ ꝑceptis donisnō bene vſurus ſed vel ad faſtū ꝯuerſurusvel ad voluptatē. ¶ Poteſt ⁊ hmōi dilatōdiſpēſatione diuina ꝯtingere. que maioraet largiora p̄mia reſeruat ſuo tꝑe cōferēda.ad modū quo pater filio nō ſtatim hereditatem ſuā largitur. ſed ei vſqꝫ ad annos pubertatis legitima ordinatōe reẜuat ¶ Tar

dat etiā aliqn̄ deus petita largiri quia cuꝫſint nimis exigua que petuntur/ vult congruo tꝑe maiora tribuere. ad inſtar regismagnifici qui ſuū aliquē p̄dilectū ſeruitorem/ humile aliquod officiū puta clientele petentē; non audit. volens ⁊ intēdens eūad altiora promouere. ¶ Cōtingit p̄terea.ideo etiā aliqn̄ nō exaudiri petentē. qꝛ propter ingratitudinē p̄teriti beneficij/ ſe indignuꝫ fecit ad ꝑceptionē futuri;. ſicut ſi pauper aliquis mox duꝫ elemoſynā acceperitſe a donante auertat nullā viciſſitudinemhonoris aut gratiarūactionis ei retribuēsqui tamen anteqͣꝫ acciꝑet ſummā humilitatem fingebat. ¶ Sed ⁊ fraudat̉ aliquādo quis ſue petitionis effectu; quia menspetendo cogitatione vel locutione auertitur a deo. ad terrena penitus diſtracta. velut deo exhibens manū ad recipiendum. ⁊ad mundū faciem cōuertens. quod vtiqꝫ ꝑmaxime diſcōuenit pauperi mendicāti velreo criminis elemoſynā aut gratiam requirenti. ¶ Contingit inſuꝑ aliqn̄ quia talēorantē habet deus velut ꝓphanū ⁊ excōicatum. aut nolenteꝫ audire ip̄m loquentē inſuis ſermonibꝰ ⁊ ſcripturis. ſicqꝫ nimirumdeus talē ſpernit in ſuis petitionibꝰ. ¶ Cōtingit deniqꝫ hoc aliqn̄ qꝛ talentū creditūrecondit̉ ⁊ nō multiplicat̉ ad intētionē donantis ꝑ bonū vſum illius. quēadmoduꝫpater minime daret filio. C. libras ad vſuꝫnegociationis. quē non ſperaret negociando alias centū ſuplucraturū. Eſt itaqꝫ nobis ſpūalis negociatio cum deo videlicetdonis ſuis bene vti ⁊ vigilanter operari.¶ Anima ¶ Sunt (vt ex te audio o hō) iudicia dei plurimuꝫ admirabilia ⁊ circa meas petitiones iuſtiſſima. Aīaduerto enimꝙ frequenter deus mihi petita mea ꝯcederet iratus multū ⁊ indignatus. qm̄ hec cōceſſio plerūqꝫ eſſet mihi nociua ⁊ dānabilis. Magis itaqꝫ mihi cōuenit ſepiꝰ tardare ⁊ dilationē ferre. nec ideo multū aīo exultare ⁊ cōfidere ſi qn̄qꝫ me ꝑpendo exauditam. ne forſan hec ſit mea merces ⁊ illa futura eterna iuſto dei iudicio deneget̉. Necetiam ideo parte ex altera nimium deijci ⁊contriſtari/ ſi non ſtatim me contingat exaudiri ſed potius hinc conſolari ⁊ ſperarequoniam hoc nouit deus ad ſalutem meāexpedire. ¶ Comprehendo itaqꝫ ex cauſis quas expoſuiſti plures conditiones inoratione mea obſeruandas. Puta ꝙ fiat

I