.De mendicitate ſpūali.
carceribꝰ pro crimine detinent̉. quoꝝ vtiqꝫ ꝯtinua eſt expectatio ꝯparēdi ante iudicem. Quid ſane tales abſqꝫ intermiſſionedeſiderāt/ niſi ſuā liberationē? quātūqꝫ ineis hoc ferueat deſiderium/ teſtificant̉ exteriora quelibet ſigna. verbis ⁊ operibꝰ. nūcapud iudicē. nūc apud cauſarū patronos:nunc apud alios quoſlibet qui p̄ſidio eſſepn̄t/ exhibita. Minime profecto tunc eisridere/ aut iocari libet. aut cū ſuis cōcaptiuis petulanter aūt rixoſe cōuerſari. qͥnimotota humilitate de ſolis ſuis ꝑiculis ⁊ miſerijs ꝯferunt. intra ſe pn̄iaꝫ amaram agentes ſuſpirātes ⁊ gemētes. ¶ Dic ergo mihio anima. Nōne ⁊ tu vt a principio fatebare es captiua? Sed in quo queſo carcere? Certe in carne. feda. moleſta. plena obſcuritate miſerie ⁊ pene infinite neceſſitatꝭde quo quidē carcere egreſſura es/ ⁊ diſtricto tremēdoqꝫ dei iudicio ſuꝑ tuis mortalibus criminibꝰ pn̄tanda. vbi nō de qualibet morte corꝑali/ cauſa verſabit̉ ſed eterna. Ignoras aūt horā qua porta huiꝰ carceris attollet̉ vt hinc egrediaris. Quomōigit̉ hec aīaduertens/ poteris tua deſideriaaliorſum cōferre/ p̄terqͣꝫ ad ſolicite petēdūauxiliū ⁊ liberationē. p̄ſertim cum videashmōi pauꝑes tanto ſtudio vacare. īmo etiam plerūqꝫ ꝑ diem integrā in vno eodēqꝫloco reſidere ꝓ buccella panis aut ꝑuo aliquo denario obtinēdo? Cur igit̉ non illicfiges plene deſideriū tuū vbi cōſtat plenaꝫab omni malo liberationem ⁊ ſecuritatemte indubie reperturā? ¶ Anima ¶Taliseſt fateor (o homo) mea miſeria. tatꝰ qͣꝫ meꝰdefectus. Et idcirco vacabo ex nūc. ⁊ conabor amplius/ mea illic deſideria colligere.Cognoſcis tn̄ ⁊ ꝑpēdis qm̄ mihi incūbitcorꝑi intēdere ⁊ ꝓ eius ſuſtētatione ⁊ alim̄to frequenter impediri. ⁊ varijs inuolui laboribꝰ. ſicqꝫ plurimū deorſum in terris verſari. cū ſurſum merito mens tolli deberet ⁊ſuis elemoſynis petēdis ſtudioſius intendere. ¶ Hō Nō eſt ꝓfecto prudentis (oanima) ꝓprijs negocijs neglectis aliena ꝓſequi. atqꝫ ita curā alteriꝰ gerere/ vt hinc ſibiip̄i iacturā afferat grauiſſimā. Suſtentandū quidē eſt atqꝫ alendū corpus. ſed lōge mīore diligētia/ breuioreqꝫ labore ac remiſſiori ſtudio id fieri poſſet ⁊ deberet qͣꝫfacias. Hoc ſane eſt quod te turbat ⁊ fallitquia nimis ⁊ ſupra qͣꝫ poſtulat neceſſitas/corpori cōplacere curas. eiqꝫ diligentius
ſeruire. nō attendēs illiꝰ qͣꝫ deordinatus ſitappetitus/ qͣꝫ inſolens/ qͣꝫ auidus. īmo inſatiabilis/ ſi illi ad plenū ac de oībꝰ rn̄derecurabis. Erit igit̉ illi veſtitꝰ ne frigeat. alimentū ⁊ paſtus/ ne fame ſitiqꝫ pereat. Dereliquo/ pro teip̄a ſolicita eris ⁊ velut prudens ⁊ fidelis tibi ip̄i vacabis. ¶ Anima.Iſta volo quidē facere o hō ſed infeſtū mihi nimis eſt corpus ⁊ ſatellites eius. nec qͦuis mō volunt ꝯtētari pn̄tibꝰ. qͥnimo ſemper rebꝰ nouis inhiant. atqꝫ indies ſibi aliquid deeſſe querunt̉. Petunt oculi pulcravndiqꝫ intueri. in veſtibꝰ. in equis. in edificijs. ceterisqꝫ oībꝰ rebꝰ. Plangit os et importune clamat; dū ſibi vina ⁊ eſce modisomnibꝰ exquiſite atqꝫ delicate/ deficiunt:Quid de auribꝰ dicā que vanis ſermonibꝰdetractorijs aut adulatorijs inſuꝑ ⁊ ſonorum reſonātijs atqꝫ alijs ſil̓ibꝰ innumerispetulantijs ſaturari nullatenꝰ pn̄t? Sedheu quis linguā frenabit a ſuo clamoroſoac libero eloquio. quē queſo ſtrepitū qͣntūdiſturbiū quale murmur mihi frequentercōcitat? Erubeſcerē pudēdos tactꝰ moresaꝑire: cuiꝰ inſatiabilis eſt appetitus ad lubricas ⁊ fedas immo abomīabiles carnisdelectationes. ¶ Ideoqꝫ affirmo tibi o hōnullū mihi adeſſe poſſe deſideriū ſanctumqd̓ ſurſum valeat libere ꝑgere ⁊ volare hisobuiantibꝰ diſturbijs/ quibꝰ intra hoſpitium cordis mei exꝑior velut forū quoddaꝫꝯmune ac theatrū tumultuoſum/ quotiēsmenti deberet dari quies ⁊ ꝑ ſanctū deſiderium in celū deportari ad ea ꝑagenda queſuades. ¶ Hō ¶ Iam rn̄di tibi o aīa atqꝫdemonſtraui ꝙ hec impedimēta ſuperarepoteris atqꝫ ſecura ⁊ quieta p̄terire/ ꝑ intēſum ⁊ vehemens deſideriū ad tuā in tantodiſcrimine ſubuētionē. vn̄ fiet vt ſub obtētu tam neceſſarie ſubuētionis ꝯtēnas plāctum ⁊ clamorē quātūlibet infeſtū corꝑiset vaſalloꝝ eius. ¶ Et qͣꝫuis exēpla que p̄ceſſerūt merito ad hoc ſufficerent. accedūttn̄ adhuc ⁊ alia. Aīaduerte p̄cor ſi pauperaliquis vnam ex ſuis ouibꝰ amiſerit/ vel ſidomus ſua incendio ꝑeat. vel ſi filius eiusmorti incūbat/ nonne mox omnibꝰ pretermiſſis ouē ſuā diligētiſſime querit/ aut occurrit ſue domꝰ incendio/ vel ſui filij ꝑiculo ꝯſulere ſatagit? Minime tunc aduertitquid ſuū corpꝰ aūt ſatellites eiꝰ qͦꝝ tātū dixiſti eē ſtrepitū agāt. aut dicant̉. ſed oīa illaaure ſurda p̄teriens/ ſuo tm̄modocio
Bb. 4.
S.