pͣualet in te aliud quoddā ꝑuerſum deſideriū vanitatis mūdane/ tue ſaluti ꝯtrariumquod reclamās/ impedit ſanctū tuū deſiderium/ ſuū ſortiri effectū. Uel qꝛ hoc tunmſanctū deſideriū cito nimis euaneſcit. Rationabile quidē valde eſt. ſi te iuuari volesvt hoc tuo cedat ꝓfectui. nec ꝯtrariū q̄rasaltero deſiderio p̄dn̄ante. Qd̓qꝫ patienteret ꝯſtanter expectes opportunitatē ſubuētionis. ẜm rōnabile bn̄placitū adiuuātis.Anima ¶ Fateor hō ita eſſe. ſed in hac revnū me ꝯturbat. qꝛ frequēter ignoro quidmihi expediat quid ve officiat. qͣꝫtū ad primā deſiderij ſancti qualitatē. Abūdant inſuꝑ in corde meo vana ac mundana innumera deſideria. qͣꝫtuꝫ ad ſcd̓aꝫ. Demū moxfaſtidit animus ⁊ laſſatur in ſanctis deſiderijs. nec in eis ꝑſeuerat. qͣꝫtuꝫ ad tertiamHō ¶ Propterea tibi dixi a principio oanima mea tibi vacādū eſſe. diſcēdū qͦꝫ mēdicandi officiū. quo tibi innoteſcat modꝰpetendi vtiliter efficaciter et ꝑſeueranter.Utiliter quidē petes. ſi tātūmō ſalutaria. ſidiuine volūtati placita. ſi diuine legis mādata impleri deſiderabis. In omnibꝰ itaqꝫ tuis deſiderijs diuinum an̄pones beneplacitū. dicesqꝫ vt ſua nō tua volūtas fiat.Anima Miror valde o homo cur ꝑ ſanctum deſideriū petendū velis vt dei voluntas fiat. cū velim nolim/ aliter eſſe nō poſſit. Cū etiā deus ab eterno videat ⁊ cognoſcat oīa; ⁊ ẜm hanc ſuā immobilē noticiaꝫcirca me ſingula futura diſpoſuerit pro vtmeis neceſſitatibꝰ nouit eſſe opportunumquid eſt qd̓ dicis vt loquar ad eū ꝑ ſanctūdeſideriū. quaſi ignoraret quid mihi expediat ⁊ ſuꝑ hoc ip̄m conarer inſtruere. Hō¶ Ita vtiqꝫ eſt aīa vt dicis ⁊ nihilominusorandꝰ eſt deus ob aliū tn̄ finem qͣꝫ ip̄a tētigeris. ¶ Sicut enī deꝰ fecit oīa cū bonorūnoſtroꝝ nō egeret nec inde ditior ⁊ meliorfactus ſit ſed creatura ſue bonitatis particeps effecta eſt/ ita vult deꝰ vt eū diligamꝰet ꝑ ſancta deſideria deuote ip̄m alloꝗmurꝓpter bonū noſtrū. In hoc quidē nr̄a cōſiſtit ꝑfectio. ſicut ⁊ ꝑfectio ſolis in lucēdo etilluminādo. ⁊ ignis in calēdo ⁊ calefaciendo. ¶ Scito ergo ꝙ deꝰ ordinauit/ vt noſtra ꝯparemꝰ ſalutē/ deuotas ad ip̄m ⁊ ſanctos/ fundēdo p̄ces. ⁊ mādata ſue legis ſtudioſe adimplēdo. atqꝫ ita frequēter vult adp̄ces ſanctoꝝ aliqͥd ꝯferre. qd̓ ꝯferre inſtituit anteqͣꝫ ſancti forēt. Certū qͥppe eſt ꝙ
deꝰ ꝑ ſeip̄m poſſet oīa formare. vult nihilominꝰ ſibi ad rerū multaꝝ formationē ſecūdas cooꝑari cās. ſicut hō naſcit̉ officio generationis humane. ⁊ hec inferiora corꝑaꝯſeruant̉ ⁊ gubernant̉ oꝑatōe ſuꝑioꝝ .ſ. celeſtiū. Ita quidē vult deꝰ vnū ſaluari/ auxilio alioꝝ ſanctoꝝ hoīm vel angeloꝝ. Itaigitur ꝑpendis ſatis cur orandꝰ ſit deus etſancti eius. ¶ Sed forſan adhuc dices vanum eſſe deū ſua p̄ce vel deſiderio velle inclinare ad alterā partē. cū illū ꝯſtet eſſe penitus īmutabilē nec in eo alternationē eēvolūtatis quaflecti poſſit de vno velle adaliud. aut iratꝰ placari aut offenſus recōciliari. Ad qd̓ reſpōdeo verū eſſe qd̓ de īmutabilitate diuine voluntatis aſſeris. nec tamen ideo vanas eſſe deuotas p̄ces ad deūfuſas. quoniā alio fine orandꝰ eſt deꝰ ⁊ hō.Orandꝰ quidē eſt deꝰ nō quaſi nr̄a oratōeflectendꝰ aūt placandꝰ/ aut aliter qͦuis mōa ſue volūtatis inſtituto īmutandꝰ. ſed vtnoſipſos orantes/ excitemꝰ ⁊ prouocemusad deuotionē ⁊ noſtre miſerie cōpaſſionē.At ecōtra nō ob aliud hominē rogamꝰ niſi vt eū ad miſcd̓iaꝫ moueamꝰ. Fine igiturcōtrario laborat intentio. deū orando ⁊ hominē dep̄cando. Ibi quidē finis eſt/ īmutatio orantis. hic eiꝰ/ cui dep̄catio dirigit̉.¶ Qua in re nō incōgrue aīaduertēdū eſtꝙ etiā modo cōtrario noſtra cauſa verſanda eſt corā deo ⁊ corā hoīe. Corā deo quidem eo meliorē facimꝰ cauſam nr̄am/ quopurius ⁊ ſincerius noſipſos ꝯdēnamꝰ autꝯdēnandos ꝓfitemur. nullā excuſationemp̄tendentes. Ita ſane miſcd̓iam liberationis a morte ſpūali cuiꝰ rei fueramꝰ/ deo facto ꝓpitio cōſequimur. cuiꝰ vtiqꝫ contrariūobſeruari cernimꝰ in curia forenſi iudicishumani. ¶ Uolens itaqꝫ deū tibi fore pium ⁊ miſericordē/ eſto ⁊ tu tibiip̄i miſericors. Eſt enī durus duris. pius pijs. bonꝰbonis. ſeuerus malis. Talē vtiqꝫ illū inuenies/ qualis et tu fueris in tuis deſiderijs.nō quidē ꝑ mutabilitatē eiꝰ ſed ꝑ tuā. Uolens inſuꝑ in curia ſue iuſticie abſolutōeꝫconſequi/ tu teip̄am accuſabis iudicabiscondēnabis punies ⁊ ſic remiſſionem impetrabis. Qd̓ ſi te coneris defendere ⁊ iuſtificare vias tuas. confuſionē profecto etcondēnationē reportabis. Et ſi milleſiespecces/ milleſies te condēnes quoniā ſi inextrema hora vite teipſam ſic condēnansinuenta fueris. vtiqꝫ liberaberis a morte.
N