Druckschrift 
3 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Epiſtole quedam.

magni huius p̄ſentis mundi. apitulum. XLV. De tribus modis quibꝰ gratia datur.Icut ſupra memini/ mille mille modis ꝯtēplatio variari pōt. habert. Ideoqꝫ tanto adſens ꝑſiſto relinquēdo quēlibet ſuo ſenſui gr̄e a deo collate? ne videar qd̓dā largiſſimū atqꝫ copioſiſſimū qd̓dāmodo infinitū in tam breui et modicaimaginatōne velle ꝑſtringere. Sed finali adhuc dico. gr̄am dei p̄ſentē eſſe animetribus modis ſpecialiter. Unus eſt periuſtificationē. ſine hoc ſentiat̉ atqꝫ aīamcui ſic adeſt deo acceptabilē reddet. Alius modus eſt ſentimentū ꝯſolatōeꝫ aliquā. ſicut in iſtis qui in ſua ꝯtemplatōe/ recipiūt ꝑcipiūt diuerſos ꝯſolationū modos atqꝫ gaudia ſpūalia. Nam interdū eiſdem videt̉ liquefiāt oīno in quadā dulcedine. in tātū vt omne qd̓ cernunt aut meditant̉/ plenū eſſe tali dulcore iudicāt̉. Aliquādo vero recipiūt ſecuritatē qͣndā admirandā humilitate plenā. quā mediāte ip̄iſibimet diſplicēt ſolā accipiētes delectatōnem placentiā eoꝝ in deo. Quotiēs enīſibimetipſi quis placet atqꝫ in ſe de ſeipſogaudet̉. certꝰ ſit a vera humilitate ſe alie. nec ꝯſolatōes ſuas quibꝰ iocūdat̉ a d̓ohr̄e ſciat originē. Uera enī humilitas ſemper exn̄s ſociata viſitationibꝰ bonis atqꝫdiuinis/ dat cognoſcere ad imuꝫ veracit̉defectꝰ ſuos: qͦs ſibi diſplicet. reddit̉qꝫvilis atqꝫ abominabilis in aſpectu ſuo. nihilominꝰ placentiā maximā hn̄s. ſed ingr̄a miſcd̓ia bonitateqꝫ diuina ꝯſiſtit. Aliquādo aīa deuota ſentiet cordis ſui quādādilatatōeꝫ vel ſui intellectꝰ ꝯprehēdens inſe plꝰ qͣꝫ etiā totꝰ mūdus: iudicabitqꝫ deumfore excellentis atqꝫ infinite maieſtatis: qͣſi omne qd̓ reſiduū eſt/ ei nihil oīnovideat̉. niſi inqͣꝫtū eſſe in talibꝰ deꝰ cognoſcit̉. Qn̄qꝫ vero ſentiet aīa in ſe qͣndā ſpūalem ebriētatē/ ꝯmouentē ſobrie/ in laudes ſpūales. ſuſpiriaqꝫ ſancta deuota.ſe valēs ad intra ꝯtinere/ qͥn oporteat foris erūpere ſeu ad extra id on̄dere/ qd̓ ſentiat. videt̉qꝫ interduꝫ eidē oīa plena ſintgloria laude plena. Tertiꝰ vero modꝰhn̄di gr̄am pn̄tie dei / eſt vnionē. quēadmodū beatꝰ paulꝰ apl̓s habuit. ceteriqꝫtemplatiui excellētiſſimi. Sed de iſto

loqui me indignū reputo os meū ꝯtineoaltioribꝰ doctoribꝰqꝫ illud relinquēs diſcutiendum.Finit. Sequitur epiſtolaab eodem edita.Ttulerūt eximie caritatis veſtre lr̄e ꝑuū leuamē infortunio meo (ſicut ſpero) felici.Eſt enī flagellū pr̄is miſcd̓ia qd̓ vſqꝫ vere ſupra ſpēet omne meritū meū tꝑauit. Fecit enī cumtēptatōe ꝓuentū vt poſſem ſuſtinere. Gratias igit̉ vr̄e benigniſſime pietati/ ꝯpaſſionē p̄ſtitit taliter flagellato/ plena cōſolatōe documēta ſuꝑaddidit/ demū p̄conijs qualia nec vſurpo mihi nec eis me dignū cenſeo p̄grauauit. Sic plane ſic decebat ſapientiā ꝓfeſſos vt vnū ē cōſortio ſuoquanqͣꝫ abortiuū qꝛ tn̄ in tribulatōe poſi ſolarent̉. Uerū et ſi abſqꝫ vlla fictione laboribꝰ plurimis expēſis. olim conatus ſum debiles humeros meos/ fragilitatis ſue conſocios ſubducere/ oneri tanto cancellarie ꝑiſienẜ. in aliū gradū tranſferre/ uihilominꝰ inegreſſibili quodā laborinto circūactus/ quaſi poſuerim pedesmeos in rete in maculis eius ambulē/fuſus ſum ab expectatōe/ ſentioqꝫ illud terentianū licet hoīem ſepe eſſe vt vultMandatꝰ ſum qͥppe ab illo/ cui poſt deuꝫme oēs oꝑas meas debeo. dn̄m meū dominū Burgond̓ loquor. cuiꝰ vtinaꝫ aliudcirca me et me modeſtiꝰ humiliꝰ ſalubriꝰqꝫ cōſiliū extitiſſet ignoſcat deꝰ idip̄m conſulentibꝰ. Ibā obediens ſed impediuititer meū olim aſine Balaam obſtitit/ etinterim ab executione officij cācellarie meſpontaneū illud etiā ꝓrſus deſerere ꝑatumtn̄ illud obedientia exequi volentē ſuſpēdit. In qua re facio quod mandatis/ neqꝫaliud ꝓnunc ſubeſſe video ſubſtituo enīpro exercendis omnibꝰ que pn̄s agerē cuꝫſolēnitate factum mitto. Bene valete/ meimemores in orationibꝰ veſtris. Scriptuꝫbrugꝭ. xxvij. april̓.Sequitur alia ep̄iſtola eiuſdem:Ocundum eſt ſocij fratres inxp̄o dilectiſſimi./ Iocūdū valdeqꝛ verbis nequeo vos alloqui.Sunt amieoꝝ grata vndecūqꝫ colja

Bb.

.I.

.H