Druckschrift 
3 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dei dominatio. Adueniat regnū tuum.Uolūtattū diuine hūane vnitio. fiatvoluntas tua ſicut in celo in terra. Propria defectio. panē noſtrū quotidianū danobis hodie. Debitorū multiplicatō Etdimitte nobis debita noſtra Tentatōnūinuaſio. Et ne nos inducas in tentatōeꝫ.Mali eterni notatio Sꝫ libera nos a malo. Percute cordā primā digito ſtudioſe attēte meditatōis/ illa reddet ſonituꝫamorꝭ dei. Percute cordā ſcd̓aꝫ illa reddet ſonū amoris proximi. Percute cordātertiā illa reddet ſonū conſtātis audacie.Percute cordā quartā illa reddet ſonū zeli ire in ꝓphanates dei nomen. Percutecordā qͥntā. illa reddet ſonū ſpei ſctē. Porro corda ſexta tangit̉ ſonat dilectiōematqꝫ leticiā. Corda ſeptima. deſideriūſecutōꝫ. octaua dolorē odiū. Nona fugā. horrorē. Decima timorē de ſuis viribꝰfidētibꝰ deſꝑatōem Potuerāt hec latiori ſermone deduci. londendo etiā cordaprima eſt pr̄nalis adoptio ſi tangat̉ ſapient̓ digito ſancte meditatōis/ apte reddit ſonū quemlibꝫ virtuoſe ſpūalis affectōis. Sic rurſus in alia qͣlibet (qͣꝫuisequa facilitate) reꝑies/ vt ſit ſonꝰ tuus ml̓tiplicatus ſuꝑ numerū Ex qua reſonātia fit. cadūt recedunt maligni ſpūs vicioꝝ tanqͣꝫ citharizante dauid. deſinat nequa ſpūs exagitare ſaul. ita vt cuilibꝫ decem ſonoꝝ principaliū/ poſſit aptari vnaex tranſgreſſiōibꝰ decē preceptoꝝ: Addamꝰ ad hec meditatio noſtra ferturſuꝑ hmōi cordas ſentētioſe veritatis. adreddendū ſonoritatē religioſe affectōnisſeu paſſiōis. Fit hoc aliqn̄ per rōnes ſumptas eternas ex pͥmis ſapiētie prīcipijs tunc reddit̉ ſonꝰ in pſalterio tanqͣꝫ de ſuꝑnis. Fit hoc aliqn̄ rōes ſumptas ex affectibꝰ ſenſualibꝰ exꝑiētijs ita reſultatſonꝰ in cithara tanqͣꝫ ex īfimis. Fit hoc aliqn̄ rōnes ſumptas ex deductōe concluſionū principia prīa; vel rōcinatōꝫ abeffectibꝰ ad cauſas ſuas ſumptā. ita redditur canticū iocundū velut in gutturefaucibꝰ rōis. Sic pſallimꝰ ſpū mentecantamꝰ in cordibꝰ noſtris cantica domī.Sic cithariſamꝰ mortificatis quodāmō diſciplinā deſiccatꝭ. alioqͥn eēt pſalteriū iocundū abſqꝫ hac cithara. Sic optabat pſallere. canere cithariſare dicebat. Exurge pſalteriū cithara exurgā di

luculo. Sed qͥd precor eſt. exurgere diluculo? puto eſt ad primos grē contēplatiue radios ſplendētes aīe regionē protinꝰ erūꝑe velut ex ſentētia dicere. bonūeſt cōfiteri domino pſallere nomī tuo altiſſime. miſticis modis dictis Ad annūciandū mane ꝓſꝑitatis miſericordiā tuā etveritatē tuā noctē aduerſitatis In decacordo pſalterio cantico in citharaōſideratio. XXII.et vltima.pAſſionales ẜmones/ aſſumi pn̄tvt inducātur hoīes ad virtutē. veritate tamē diſcretōne ſemper obſeruata Laudat Ariſ. in rhetoricis illa iudiciaapud que prohibent̉ dici ſermones paſſionales vbi veritas nuda ꝓponi iubet̉. Recte id quidē. ſi nulla ex ꝑte iudex quereret̉aliūde diuerti a tramite recto iuſticie. quēadmodū ſi nullos vnqͣꝫ fieri ꝯtingeret ꝑalogiſmos. ars de ſophiſticis elencis fruſtra eſſet. Sed ꝑſuaſiones paſſionalesquotidie fieri cernimꝰ aduerſus veritateꝫ.tam per noſipſos in quibꝰ habitāt hmōipaſſiōes ex corruptela pctī qͣꝫꝑ alios. qͥsprohibuerit (ſicut arguit auguſtinꝰ qͣrtode doctrina chriſtꝭ) quis inqͣꝫ prohibuerit eloquentiā ſeu ꝑſuaſionē rhetoricā induci licere defenſiōe veritatis pro ſuain cordibꝰ humanis plātatōe. vt libēter etobediēter audiat̉ veritas aduerſus palliatam fucatā falſitatē? Addimꝰ in conſideratōe. veritas tamē diſcretio/ ſemꝑobſeruetur. Male enī pro veritate certarꝫfalſitas qm̄ ſunt faciēda mala vt bonaeueniant. Sil̓r nec aſſerēda falſa ſunt/ vtveritas cōfirmet̉. Proinde ſi mouere q̄ſieris aliquē ſermones paſſionales obſeruata diſcretiōe; nihilominꝰ magis effeceris. qͣꝫ ſi equū velocē ſtimules ad curren ſine freno Sicut enī diſcretio/ ſine paſſionali iacet. ſic affectio ſine diſcretōnecipitat. Qua in re placet attendere quasinduſtrias obſeruat diſcretio Diſcretōꝑmittit ſepe paſſiones aliqͣs vicioſas ſuccreſcere. plantādis virtutibꝰ curā impēdit. Docet quippe/ ꝑabola euangelicade extirpandis pro tēꝑe zizanijs. neſiml̓ eradicet̉ triticū. Raro enī vel nunqͣꝫgerminat in nobis triticū virtutis/ ſine z1zanijs aut paleis alicuiꝰ vanitatꝭ. p̄ſertim primū neceſſe ſit illd̓ qd̓ aīale eſt ẜm

O