Contra puſillanimitatem.

6 9.

ceteris paribus ipſa apud deum tantū obtinere poterit ſua dura fortitudine/ qͣntumalteriꝰ oratio ſua deuota dulcedīe. ꝓut innuere videtur beatus Bernardus ſuper illud pſalmiſte. Delectare in domino ⁊ dabit tibi petitiones cordis tui. Non eſt inquit hoc dictum de affectu. ſed de exercitio.Ille eniꝫ bene hec implet qui delectari conatur/ etſi non pertingit ad hoc vt delecteturꝭ ⁊ viribus hoc agitꝰꝭ quod ille qui delectationem hanc percepit. Nō ergo incaute quis ſequatur huiuſmodi dulcedinumſentimenta; ⁊ ſenſibiles in orationibus ſuis conſolationes. nec preſumat ſe ſcd̓m talia a deo exaudiendum. ſed magis ſcd̓m ratiōis ſue ⁊ voluntatis iudicium/ quod deus potius penſat. maneatqꝫ in illis terminis/ ſcilicet ꝙ iuxta diuinum promiſſuꝫ accepturus quandoqꝫ indubie erit/ id quodpoſtulat̉: vel aliud quod vtiliꝰ diuina prouidentia eideꝫ fore cognouerit̉ ſi fideliter īoratione ſua ſine heſitatione de dei pietatate perſeueret. ¶ Addendum hic videturnon incongrue ꝙ nonnunqͣꝫ ſimplicibusdeuotioni vacare querentibus / huiuſmodi ſpiritualium conſolationum ſubtractioſit vtilior qͣꝫ conceſſio. maxime eis qui nōdum exercitatos habent ſenſus ad diſcretionem boni ⁊ mali. nec aduertere noruntquomodo perſepe angelus tenebraꝝ trāſferre ſe ſolet in angelum lucis/ vt decipiat.¶ Pro qua clarius intelligenda ſcienduꝫꝙ anima rationalis que eſſentialiter indiuiſibilis eſt duobus modis ſuas exercet operatiōes. Aliquas videlicet ſine organisſeu inſtrumentis corporeis ſaltem immediatis. Et aliquas cum huiuſmodi corporeis organis. Et ſcd̓m hoc diuidi conſueuit potentialiter in partem ſuperioreꝫ queetiam mens vel ſpiritus dicitur. Et in partem inferiorem que ſenſualitas nominatur. Prima autem portio anime in tribusconſiſtit potentijs ſcilicet intellectu ſeu ratione/ voluntate ⁊ intellectuali memoria.In quibus illa ſumma maieſtas. glorioſiſſima trinitas. ſcd̓m cōmuniter loquentescreauit hominem ad imaginem ⁊ ſimilitudinem ſuam. Secunda vero anime portōconſiſtit in potentijs ſenſitiuis. tam exterioribus qͣꝫ interioribuſ ⁊ appetitibus ſenſitiuisˡ: ſcilicet iraſcibili ⁊ concupiſcibiliIuxta itaqꝫ premiſſa/ notandum ꝙ quili-

bet ſpiritus de ſui natura niſi diuinitus ꝓhibeatur/ cuilibet illabi poteſt corpori. etcirca ipſum ſiue in ipſo operari. hoc enimpriuilegium inditum eſt nature ſpiritualiſupra naturam corpoream? Unde ſequit̉ꝙ angelus bonus vel malus poteſt operari in noſtris ſenſibus ⁊ ſenſitiuis appetitibus/ eo ꝙ ſint corporei propter organaUnꝰ tamē ſpiritus creatus nō poteſt illabi alteri ſpiritui/ quia ſicut in corporalibꝰimpoſſibile eſt fieri penetrationem dimenſionuꝫ iuxta philoſophos ſic ⁊ in ſpiritualibus impoſſibile eſt fieri illapſus ſpirituum iuxta theologos? Et hoc eſt quod dicitAuguſtinus in de fide ad Petrū vbi inqͥtSingulis ſpiritibus ineſt terminus quoa ſe inuicem diſtinguūtur. ⁊ vnus in alio n̄eſt. ¶ Ex iſto ſequitur ꝙ diabolus nō poteſt intrare parteꝫ anime ſuperiorē/ ſiue ipſius anime eſſentiam? Patet. quia animaeſt ſpiritus indiuiſibilis ⁊cͣ? Et per conſequens etiam non poteſt immediate in ipſam operari/ cum omnis operatio fieri habeat per contactum? Et hoc eſt quod venerabilis vult Beda Actuū. v. ſuper illo locovbi Petrus ait Anania/ cur ſathanas tentat cor tuum ⁊cͣ. Dicit enim ſic. Notanduꝫꝙ mentem hominis iuxta ſubſtantiam nihil implere poteſt niſi creatrix trinitas ⁊c̄.¶ His itaqꝫ premiſſis bene conſideratis.poterit faciliter attendi/ qͣꝫtis periculis expoſiti ſumꝰ⁊ qͣꝫ diuerſimode nob̓ illuderepoſſunt ſpiritus nequam/ etiam ſimulataſpecie boni. vt finaliter nos decipiāt īcautos. ⁊ ad mala perducāt. vt beatus Auguſtinus. in de ciuitate dei in diuerſis locis ⁊maxime. xviij. ⁊. xxi. libris clare oſtendit.Poſſunt nanqꝫ vt tactum eſt ſenſibus noſtris illudere. poſſunt etiam immittere diuerſa fantaſmata. quibus ſi ſenſualiter delectabilia fuerint/ alliciant ⁊ inclinent appetitum noſtrum ad illicita; vel quibus/ ſitriſtia fuerit/ appetitum noſtrum deterrendo a bono retrahant. ⁊ propter difficultates experimentaliter immiſſas. impedianttotaliter. ita vt a bono inchoato vel inchoando penitus propter ſenſibiles grauitates deſiſtamus. Rurſum quoqꝫ immutarepoſſunt noſtrum appetitum ſenſitiuum ꝑhoc/ quod aliquam facere valent immutationem circa eius organum. Sic nāqꝫ volentes deo non prohibente aliquē incitare

.ti. 3.