Centilogium.
pulſus/ Nōnūqͣꝫ illaqueat eoſ et in decepti (onis foueaꝫ p̄cipitat/ eoip̄o ꝙ ſuꝑ ip̄is noticiā alijs tradere ſatagūt ampliorē. Foueavna ē ſuꝑbie inaniter gl̓iantis ⁊ ſe ceterꝭ inhac re p̄ferentis. Altera dū de pauciſſimiseſtimat aꝑuiſſe oīa vl̓ maiora. Tertia dumet alios vult ad huius doctrinalem cognitiōem trahere curioſius qͣꝫ oꝑtet. Quartadum vincere cōfidit in illis. Quinta dumirridet vt idiotas ⁊ expoſitos omni lapſuipctōꝝ ignorāteſ. Sexta ſi tepidior fiat adorōis auxiliū. Septima ſi minus p̄caueatcircuitus demonū/ qͣſi notos ſibi. ¶ Fraudulentus impulſus eo ſepe plus ⁊ citius illaquęat/ quo q̄ritur ꝑ humanā induſtriammagis vinci. Preſumptio enī de viribꝰ ſcientie vel ingenij. meret̉ illudi/ et eo ampliꝰqͦ nō arbitrat̉ illudi vel tētari. ¶ Fraudulētus impulſus dū p̄dicādo vel ſcribēdo detegitur et ꝓpalatur acrius ẜm diabolū q̄ritmachinatiōes ad vincendū etiam ex ſui victoria eſt furorē rōabl̓is/ ⁊ amās cōcupiſcētiaꝫ/ q̄re in eo rōem/ q̄re pacem ⁊ nō inuenies. ¶ Fraudulētus impulſus/ fecit vt Dauid ⁊ alij ꝯponerēt pſalmos aduerſus ip̄mqͦs cuꝫ doctrina pauli illi nō ſapiūt/ qͥ nūqͣꝫ ꝑ hmōi doloſos inſultus tētati / victoreſeuaſerūt/ facti ꝑ humilitatē exaltati. Ex hͦ ēp̄cipne tētationū vtilitas/ ſil̓ vt exꝑiamurqm̄ ꝑ multas tribulatiōes oꝑtet nos intrare in regnū dei. ¶ Fraudulētus inſultus ſicognoicit̉ in generali/ parū vꝫ ad euaſionēEt ſi in ꝑticulari nō ſufficit hūmana virtꝰſine gr̄a ad ſuꝑatiōem. ¶ Fraudulentꝰ impulſus acceptior et familiatior eſt ſathaneqͣꝫ ſolus violentus/ ꝑ quā opprimit omneiudiciū rōis ꝑ languores horridos corꝑales. plus enī q̄rit aīas ſic impellere/ ꝙ īputabiliter peccēt: qͣꝫ in lapſum p̄cipitare talem qͦ nihil imputet̉ eis de his q̄ patiunturque dicūt aūt faciūt ad peccatū ¶ Fraudulentus impulſus eo plus debet formidariet eſſe ſuſpectus/ quo magis ꝯgnoſcit̉ qꝛ ſapiens videt et timet. ſtultus ignorat ettranſilit. hinc vetus apud grecos ꝓuerbiūEruditio timorē ignorantia audaciā parit. iungat̉ exemplū ex natura quaꝫ duplexexplicat verſiculus. Si volucri capte datſors euadere poſſe Partibꝰ in cūctis eſſe timet laqueum.¶ Decas. ſeptima.
Oloſus impulſor ſathana ſedepoſitus vtitur cautelis ſophiſtadrum. ſe celat/ et ml̓ta petit Celatſe nūc ſub habitu theolo nūcp̄dicatoris/ nūc cōfeſſoris. nūc religioſi. nc̄ſolitarij nūc p̄lati/ ⁊ ita de quolibet ſtatu ſeformās vertit in oēs hinc noīa mille. Mille nocēdi artes. ¶ Doloſus impulſor ab īitio ſub figura ſerpētis aſtuti ſe fingit theologum. locutus eſt ad Euā de deo / q̄rēs indolo cur p̄cepit vobis deus ⁊c̄. Fallax impulſor illuc ꝓuocat vt indubitatiōem/ certū p̄ceptū dei ꝯuertat̉. factū eſt vt impulit.Rn̄dit ml̓r iam ſibi blādiens iam obediētia trepidans/ ne forte moriamur/ ſubintulit audax ⁊ mendax nequaqͣꝫ moriemini. pͥmus accuſauit de inuidia deuꝫ / accēdit adſcīe deſideriū/ futuros deniqꝫ ſpōſpōdit pares deo/ vicit. depoſuit pͥmos cū ſua poſteritate de ſede dignitatis ſue. ¶ Doloſꝰ iſteneqͥore p̄teruia tēptauit poſtea xp̄m/ theologiſans in allegatione ſcripturarū ſed vera theologia ſuꝑauit falſam/ ⁊ humilitateꝫexaltauit ¶ Doloſus impulſor theologiſabat apud demoniacos qͦs curabat chriſtꝰClamans/ qꝛ tu es filius dei/ vnus interalios/ delectatus in nouitate verboꝝ Primꝰvocauit xp̄m ih̓m nazarenū. Sed nō ſinebat ih̓s demonia loqui. nolēs a pr̄e mēdacij/ teſtimoniū acciꝑe veritatis/ miſcēt eniꝫſꝑ falſum aliqd̓ veritati/ quo citius recipiatur toxicū melle litū peccati: ¶ Doloſusimpulſor theologiſabat in puella phithonica de actibꝰ apl̓oꝝ q̄ teſtificans de pauloet ſocijs. Iſti hoīes ſerui dei excelſi ſunt/ qͥanūciant vobis viam ſalutis ꝓhibuit eaꝫexemplo xp̄i paulus/ ⁊ qꝛ q̄ſtū dn̄is ſuis abſtulit ꝑſecutus eſt vehemēter/ qͦ cōtra facient fictis miraculis ⁊ reuelatiōibꝰ mulierculaꝝ/ vt ita q̄ſtū ſibi ꝑent vel honorē/ docuit hanc fraudem exꝑientia de multis ⁊ inmultis ſub ſpecie ſanctitatis/ in obfuſcationem catholice veritatis. ¶ Doloſitas ſathane deſcribit̉ ampliſſime ſub typo triumamicoꝝ Iob/ qui figuram tenent hereticorum/ ſicut qͣrtus heliu p̄ſumptuoſus ſignificat/ patet in ip̄oꝝ diſputatione/ Quītusſathan oſtentabat̉ eſſe theologus/ ſꝫ ad peſſimū cōtra Iob finem armabātur ⁊ eo doloſius quo verius ⁊ diuinius allegāt ī plurimis. ¶ Doloſitas ſic aꝑitur. Erat Iob īterior hō ſpūalis p̄ditꝰ ſapiētia que de ſurſum eſt. Sciebat homines ꝑ ꝓuidentiam.
.I