Ioſephina.
Ciprius aſt aliꝰ ioſeph extitit h̓ ſua vēdēsAnte pedes poſuit pͥmoꝝ diſcipuloꝝCognomēqꝫ fuit ſibi qd̓ ſolamina p̄fertOpoſter petimus cōſolator ioſeph eſtoTu ioſeph accreſcēs dictꝰ qꝛ ſemita iuſtiTreſcit ad vſqꝫ diē ꝑfectū creſcere fac nosUirtutū gradibꝰ donec dn̄s videaturGloria nō tollit naturam ꝑficit ip̄amPlus ea dignificās que mūdo digna fuer̄Ergo ſi dederit natura ⁊ gratia terrisIncola dū fueras tibi mūera tāta ꝙ altusTeloꝝ dn̄s eſt dignatus tibi ſubdiQuid mō gl̓a dat? qͣꝫta o fiducia/ qͣꝫta eſtUis impetrādi / qꝛ dū vir dū pateroratUxorē ⁊ natū velut imperiū reputaturCui nō blaſphemꝰ ſermo p̄cor h̓ videret̉?De celis niſi que fuerit dignatio penſetIn terris; et que miracula gratia fecitPerſonas inter ſil̓es eſt nexus amorisDe ioſeph aſtrō ſuadet ſua ꝙ facialisForma Ieſu forme ſil̓is reputāda fuiſſe ēSi nō qͦ pactu pater eius creditus eſſet?Qualiter oīmoda matris ſaluaſſꝫ honorēDiſparitas vultus ꝓlis cū patre putatoGratia nature fieri vult conſona ſepeNōne minor iacobꝰ frater dn̄i ꝑhibeturUalde ſibi ſil̓is qd̓ gr̄a non caro fecitNuꝑ in auſtera vir religione ꝓbatusDūperagrabat iter ꝓpe finē noctis opaceUentis ⁊ pluuia ſimul ac errore viarumTurbatus vr̄i meminit ioſeph atꝫ mariaOrās hoſpiciū/ mox villa petita pateſcitPoſſumus hoc ſigno portū ſꝑare ſalutisCorꝑa ml̓ta Ieſu dn̄o moriēte ſepl̓criſExurrexiſſe/ ⁊ veniſſe ferūtur in vrbemSanctā/ ſi tu iuſte ioſeph pr̄iarcha beateEx illis vnus fueris/ ſi teqꝫ videndumUxori dederis meſte diffiniui neutrumRe ſuꝑ hac/ ſatis ē animos pulſaſſe fideleſ¶ Certū ꝙ magno es venerari dignꝰ hōreIn terris/ immēſa tenet quē gloria celisEſt etenim xp̄e tecū tuus iſte miniſterEſt et cū ſpōſa ſpōſus chariſſimus almaUirgineos ne tuos ſedes locat eqͣ ꝑentes?Sit tn̄ hac in re ſimplex meditatio noſtraSanctis ſaluus honor volumꝰ / alijs ſuꝰQuos de pͥmatu ꝯtētio nll̓a fatigat (eſtoMagne ioſeph magͦ velut imꝑioſe proneCū deſiderio petimꝰ feropē nr̄i miſerereTelica ſuſcipiat nos tandē patria tecumTalis dum fieret oratio corde fideliUiſa vides radijs intus ſplēdere coruſcisFulgurat vt ſubito colliſus nubibꝰ ignis
Flāmea rima micat̉/ celos plebs credit aꝑTali ſub radio mētē rapit anagogia (tosEmpireū in celū videt illud vt angl̓s īpletIam non ſolus/ ei ſed plurimꝰ aſſociaturSpūs hūanus/ patria/ qͥ regnat adeptaErgo impetrādi nobis fiducia maiorInterceſſores quo plures gratia donatNeſcio quid corde meditor/ mirabile dctūDiſſerat hoc pietas/ terris tu nōne viatrixUirgo diu degis/ poſtqͣꝫ cōſcenderat aſtraFilius/ atqꝫ prēs ſctī inter qͦs pr̄iarchaSpōſus erat/ cuſtoſqꝫ ioſeph fidiſſimꝰ olīNunqͥd nō deuota p̄ces? deuota ſalutesCrebro ſibi mittis/ qͣs letatus ſpeculaturClarius in verbo/ te forſan nōne reuiſitE celis agilis terras delapſus ad imas?Angelico more/ cur hoc nō credere fas ſit?Ut de martinoquētū / quē tecla vel agnesDegentem in terris viſiſtis/ pluribꝰ idqꝫCōtigit in mūdo hͦ miſere ad ſolamīa viteAut ꝓ doctrina/ vel quodā pignore viteIamiam vēture ſeu cōtra demonis aſtus¶ Addit ad hec pietas ꝙ amorꝭ cātica ſpōMutua cū ſpōſo ſalomō q̄ cōcinit apte (ſeCōueniūt tibi ſpōſe ioſeph/ tibi ſpōſa maQuā felix illa puro qͥ corde recenſet (riaSupra mel ſupraqꝫ fauū p̄dulcia/ mentiꝰQualia guſtare/ qͣꝫ verbis ꝓmere preſtat:¶ Finis:¶ Annotata fuere verba ſequūtur in extremo margine eius exemplaris. vnde heccorreximus: et quedam manu ip̄ius Chriſtianiſſimi viri Iohannis de gerſon / correctum. Mccccxviij. Iulij. xxviij. in commemoratione ſancte anne a Rathenhergquando cōpilabatur de conſolatione theologie:¶ Argumentum proordine rei geſte nō vt cōſcriptaē hͦ carmine.¶ Alme ioſeph/ ioſephina tuo de noīe carmēNarrat vt angelica cōceptum viſio pāditUirgineū/ celebri ritu cōnubia iungisItqꝫ redit ſponſa te ꝑ mōt ana volenteDas latriaꝫ infanti nato nomē ih̓s addisSuſcipis inde magoſ/ pueꝝ tu pꝰ ea tēploSiſtis/ et inde fugꝭ in mēphī ſeptimꝰ ānꝰIllic trāſierat/ redis inuēis hīc duodēnēIn templo puerū/ placido poſt fine qͥeſcꝭ.¶ Finis.ff. 4
K.