Druckschrift 
3 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Quod dn̄s ꝓpe: qd̓ gens quē deſiderat oīsAdueniet ꝓpera tardaueris/ oroIam ſceptrū a iuda ſublatū/ danielisUiſio cōplēda/ virgo puerꝑa fietIāqꝫ virū ml̓r circūdabit eumanuelēSic ſimeō / ſic anna ſenes dixere recenterEt zacharias vir/ et elizabeth vxor anilis me deifici tēpli ſecreta tenerentMiſteriū p̄grādenimis/ qͥs nouerit illudQuis capiet? ſed certa fides p̄ſtāda ꝓph̓is Tꝑis articulo tali delapſus ab altoPreradiās gabriel totus feſtiuus/ eoMittitur ad talē/ talē deferre ſalutemGr̄a celis/ pax ſit reddita terris/Infima iungat ſūmis/ deꝰ ac fiatUirginis ingredit̉ thalamū luce choru pulcro nimiū vultū/ cultūqꝫ d̓coro (ſcaQualiter ex facili corpus ſibi ſpūs aptatAereū/ declarandū cōformiter ad remSic moyſi/ ſic abrahe ſic pluribꝰ olimAngelus innotuit/ naturā cerne/ figurasSuſcipit vt varias aerdēſatus/ vt irisPille trahit pulcros aduerſo ſole colores Uirgo tremit/ nūc plꝰ ſolito ſplēdeſcereAngl̓icū tremit ſpēm/ qm̄ ſpecioſi (lumēPrenatis hoīm/ qꝛ dicere venerat ortūFormoſo nimis ornatu vultūqꝫ niteſcitAdde inſtātis ſuſpecta crepuſcula noctꝭEſſe ſibi poterāt/ lꝫ hora nouiſſima mūdiQua ieſus aduenit ſub veſꝑe rite noteturQuid ip̄e ſathan credi vult angl̓s eſſeLucis hoc ſcit ꝟ̓go/ tn̄ ſuꝑ oīa terret̉Mētē hūilē/ dicit aue/ gr̄a plena dn̄s tecū bn̄dictaqꝫ tu ml̓ierūCogitat hāc ſit ſecū turbata ſalutēPauꝑ vt ancilla ſi forte videre ſup̄miRegis cōiugiū fama referēte veniretNeſcia fieret vxor/ ſi miſſus ad illāNūcius a rege p̄ter ſpē q̄reret eiusCōſenſum/ turbaret dignatio tāta Aſt gabriel trepidā ſolat̉ inſtruit ip̄aꝫQualiter abſqꝫ viro ꝯplebit ſctūs obūbrāſIpūs archanū/ naturā gr̄a vincetAſſenſum da v̓go tuū/ noli eſſe recuſans ingrata deo dicit/ tu crede volētiUelle tuū tribue/ gabriel te reſpicit/ omīsExpectat mūdus/ celū tellus/ abiſſiAude/ magnanimis/ qꝛ magna fides oꝑat̉Audet. iāqꝫ fides qualē dilectio formatUerbigenā reddit aīam/ ꝓtulit oreEcce ancilla dei/ fiat miſſum mihi verbuꝫUerboꝝ inſtāti pͥmo eſſe mariaExceſſum q̄ndā patit̉/ qͣſi ſit ſopor/ ex qua

Formatur ſubito nouꝰ atꝫ nouiſſimꝰ adāImmēſuſqꝫ deꝰ minimos ſinuat̉ in artus Hāc ꝟſam mirare vicē ſub origīe pͥmaTōiugiū mirare nouū/ deitas vbi nubitHumani generis limo/ fit ꝟgo deincepsNullius apta fieri cōplexibꝰ hoc qꝛ corpꝰSacratū dn̄o ſolos ſibit ẜuit in vſusAudijt vt gabriel reſpōſa fidelia/ nouit.Uirginei vētris thalamo virtute repentiQd̓ verbū caro factū eſt/ illud ꝓnꝰ adoratAtqꝫ ꝑacta vidēs mādata receſſit ab illaGlorificās dn̄m/ celeſtis comitaturOl̓ta cohorſ iubilās hymniſqꝫ cāora meGl̓a ſitcelis dn̄o/ ſit pax bona terris (lodis Mr̄ ip̄a noua gͣto noua gaudia cordeTeta canit/ magͣficat ſecū orſa r̄tractatHac hora ſe paſca puer ih̓s obtulit vltroHumani p̄ciū generis/ factuſqꝫ ſacerdosEt caput eccīe/ paſtor ſeu papa ſup̄musUnctus in regē ſūmū/ cognoſce mariamInuenit vt ſua mens letis iūgere meſtaDe puero aſſidue vēture cōſcia mortisMeret letificat virtus p̄ſcitaqꝫ natiGloria/ p̄mit exiliū nos hāc imitemurTriſtia ne frāgant aīos neu leta reſoluantPorro qͥd faciat v̓go/ tm̄ ne reueletSpōſo miſteriū? fac dicere/ quō credetDa/ celet pacto deo tibi grata videturEt ſponſo/ cui res tandē manifeſta ptēbitSaltē cōiugij ſacrū foedus inibūtSolenni ritu/ nec enī clam foedera iūgētAffines veniēt vicinia/ tota videbitTꝑe ſi forte tumēs vterus videreturAmbo ꝓbroſa fierēt in cātica vulgiQuid cognatā p̄gnantē ad elizabethireNec decet aūt licet hāc/ niſi vir cōſenẜit an̄Sed neqꝫ cōſenſum niſi cāe ꝯſcius addetDicendū eſt igit̉ cōceptū dedit addetp̄e fidē ſpōſo dubitataqꝫ ſcādala tolletCeciliā pͥma thori ſecreta tenerent ſpōſo legimus forti diuinitus auſuIntegra virgineū vult ẜuare pudoremSponſo dixiſſe iuuenis geatiſſime pādoSctūs crede dei mihi cuſtos angl̓s aſtatTangere polluto/ me zelat/ amore cauetoPermaneas et tu caſtus te diliget vt meCredidit/ caſtū poſt firmat ſāguīe votūMaior nōne fuit auſus tibi ſpeſqꝫ mariaCredulus ip̄e tibi vir ſanctiſſimus eſſetQd̓qꝫ dei tali caſu tibi numē adeſſetreſta dies aderat/ plebs ſua ſabbataErgo more ſuo ſponſo ſpōſa/ qͥeto (uatSecretoqꝫ loco cōſedit/ vbi ſacra legis

B

.C.