.De conſolatione. theologie.
increpationibꝰ/ cōtinue monēs illud ⁊ caſtigaus / quid cenſendū putas de tot corꝑibus tot capitibꝰ tot ſpiritibꝰ alienis nec cōiūctis? Sperat aliqͥs ſe correcturū hos etillos verbo ſuo. dicat ſibi primitꝰ. ſeqꝫ corrigat ſi valet. ⁊ dū nō poterit humiliꝰ ſapiat. Hec ſi recogitauerit acriter ſecū ſolitarius/ gr̄as aget deo ꝙ nō impoſuit hoīes ſuper caput ſuū. miſerebit̉qꝫ ꝯſtitutis ī publica ptāte. nō indignabit̉. nō emulabit̉. Attendet qͥd dn̄s ad Iob dixerit. Si habesbrachiū ſicut deꝰ. ⁊ ſi voce ſimili ſonas. diſperge ſuꝑbos in furore tuo ⁊ reſpiciēs omnē arrogantē humilia. vbi docet aꝑte opꝰhoc ſoliꝰ dei eſſe. Hinc ꝑ pſalmiſtaꝫ iubet.Neqꝫ zelaueris faciētes iniquitatē. Quianec imitādi ſunt tales/ nec ſpręto diuinitꝰinſtituto ordine corripiēdi. ¶ Queris exercere zelū ꝯtra pctōres. queris eos de t̓raperdere dabo tibi antidotū ſine verboruꝫſtrepitu. ſine virga. ſine carcere. ſine flagellis/ aut vulnere. ſine tuo periculo. Bene viue tibi/ ⁊ ꝓ alijs orans. ip̄os tolera ⁊ gemenihil aliud tibi ꝯceſſuꝫ eſt. Sed inde gaudeas. qm̄ alleuiatus graui faſce: cur alienemiſceberis rixe; cur alienū iudicabis ẜuū;cur talēto vis vti in nō tibi ꝯceſſos vſus/qd̓ palā eſt abuti? Hemineris illiꝰ qui pecunias alijs partiēdas recipere noluit/ cauens ſibi tam ab inani gloria/ qͣꝫ a periculo diſtributōis/ vt ſit inique ab ingratitudine ⁊ remurmuratōe recipiētiū ⁊ nō recipiētiū ab ſui ocij deniqꝫ detrimēto. Monicus ¶ Suades ſalubriter patiētiā in zeli moderatōe ſuſcipiēdā/ vnde ꝯſurgit ꝯſolatoria quies multa. p̄ſertim his qͦs ſuſceptū nō ligat officiū. Adderes vellē aliquaſuꝑ eadē patiētie virtute. Et in primis curdictū eſt. patiētia aūt opꝰ ꝑfectū habet:Uolucer ¶ Scis ꝑfectionē homīs in deidilectōe ſuꝑ oīa ⁊ ꝓpter ſe/ ꝯſtitui. Ideo finis legis dilectio. Porro qͥs neſciat veraꝫdilectionē nō in ꝓſperis ſed aduerſis inſpici. Aduerſitas nepe ſola ꝓbatrix eſt ſiqͥs inꝓſperitate verꝰ amator ſit. Uenit ad te deꝰcū auro ⁊ argēto. cū ſanitate. cū honorificētia. cū quiete a temptatōnibꝰ intus ⁊ forisrecipis eū. laudas. gr̄as agis. dubiū mihieſt ſi munera dei nō deū diligis. Itaqꝫ quideū vel amat vel ī eo ſperat ꝓ ꝯmodo tꝑalitolle ꝯmodū deſꝑabit ⁊ oderit. venit deꝰ incomitatꝰ his oībꝰ. ſed cū pauꝑie. egritudīe.tribulatōe. ſi ꝑſtas in amore. ſi in gratiarū
actione/ modo opus amicicie ꝑfectū oſteridis ad deū quando nec dolore nec inopiapreſſus diſcedis ab eius amore. Neqꝫ enīdolere viciū eſt. ſed ꝓpter dolorem nihil vicioſum ꝯmittere laus eſt egregia. ¶ Sūtapud ph̓iam vere ſplendideqꝫ ſuaſionesad patientiam. hec vult animū reddere ſuicōpotem liberūqꝫ. vicia reprobat. laudatqꝫ virtutes. oſtendit omne peccatū facienti penā eſſe. omnis aūt virtus magnuꝫ ſuipremiū eſt. Addit malos eſſe impotentesnec adipiſci qd̓ cupiūt. Boni vero deſideriorū ſuoꝝ quibꝰ appetūt ſummū bonumcōpotes ſunt. Nam ꝑticipatōne diuinitatis dij fiunt. Docet rurſus fortunā omneꝫbonā eſſe. ⁊ ꝙ ſepe plus aduerſa qͣꝫ ꝓſperaprodeſt. Deniqꝫ nulla poteſt in iſtis inferioribꝰ mutabilibus ⁊ caducis bonis atqꝫfortuitis inueniri vel hauriri felicitas queſufficientiā que potentiā / que reuerentiācęlebritatē/ letitiaꝫ ſtabiliter veras donet.Specioſa quidē ſunt iſta ait boetiꝰ adph̓iam/ tum tm̄ cū audiunt̉ oblectant. ſedmiſeris maloꝝ altior ſenſus eſt. Oſtendēda fuit ꝑ theologiā altior felicitas. quā petere. ⁊ infelicitas oīno peſſima. quā refugere deberemꝰ. in cuiꝰ reſpectu pn̄tem mortēnō eſſe timendam aſtrueret. Nolite timereait eos qui corpꝰ occidūt. ſed eū qui poteſtaīaꝫ ⁊ corpus mittere in gehennam ignis:¶ Tū enī triplex ſit maloꝝ pena. quedamꝯtracta. quedā inflicta. quedā ꝑmiſſa Primā plurimi nihilipēdūt nec aduertūt quāph̓ia tn̄ recte probat magnā eſſe. qꝛ priuatanimā magno virtutis bono. tollēs ab eomodū ſpēm ⁊ ordinē. Inflicta pena qꝛ ſenſum doloris infert plꝰ extimeſcit̉ ⁊ fugiturTertiā vt primā nō attendūt pctōres duꝫin penā prioꝝ peccatoꝝ ꝑmittūt̉ iuſto deiiudicio ad alia ⁊ alia crebro labi. ¶ Theologia ꝟo xp̄ianoꝝ ph̓ie doctrinas ſi recteſi vere ſunt/ ſi ſalutares approbat vtēs eisiure ſuo ⁊ catholicas reddēs/ ſi tenebroſiores ſūt illumīat. Si noxijs erroribꝰ mixteſunt ſeꝑat p̄cioſuꝫ a vili. illud retinēs aliudexterminās. qm̄ nihil inqͥnatū. nihil ſordidū. nihil falſuꝫ vel noxiū ſecū intrat. Nō ſiſtit in ꝯſideratōe ſola mutabilitatis reꝝ infra labētiū ī variabilitate ſortis hūane Inimꝑfectōe fallaci eoꝝ oīm que mūdꝰ inferior oſtentat. q̄ ſunt diuitie. opes. dignitates. regna. gloria. voluptates. q̄ frequētiusrecidūt in ꝯtraria. Erigit ſe ꝯfeſtim altius
X