Druckschrift 
3 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De conſolatione. theologie.

eſt numerus. videbit oꝑa dei nemo poſſit corrigere quē ille deſpexerit. Uidebitde p̄meditatis ſecū dictis tunc faciā hoctunc faciā illud. fiet poſtmodū neqꝫ hoc neqꝫ illud. Uidebit ſe longe fieri confundiab expectatione ſua/ velut a torrēte rapido aliorſuꝫ/ ꝙͣ vatus erat/ trahi. Aīaduertet deniqꝫ aliquādo faciliꝰ eſſe ſpeculātē incella vel ſtudio deſcribere ſibi pulcrū boniregimīs moduꝫ in republica/ qͣꝫ exequēdopracticare. Monicus Quid de hoībꝰcēſes nr̄e etatis querētibꝰ expectatōnes adbeneficia/ quibꝰ ānexa eſt alioꝝ cura. Proquibꝰ vel adipiſcēdis vel retinēdis ſę litibus inuoluūt/ ſumptibꝰqꝫ ꝯſumūt. Uolucer Uiderint ip̄i qualis ſua ſit intētioet quē ſibi finē prīcipalit̓ ꝯſtituūt. Poteſtitaqꝫ fieri vt idoneꝰ aliqͥs ſeruire deo in regimine publico q̄rat illud intēdēs ex ꝯn̄tiet tanqͣꝫ ſecūdarie ſuſtētationem vite ꝓprieſufficientē habere. qͣtinꝰ abſqꝫ mēdicitatevel improportōnato ſibi labore ſeruiat inhoc ſtatu liberiori/ quiete deo. Nec eſt leuiter imputādū ſymoniace prauitati. Sicut nec frequentant̉ in eccleſijs hore canonice ad recipiendū diſtributōes quotidianas ſolitas. Aut dum vicariꝰ deſeruitvni cure ſuſcipiēs inde ſtipēdiū. Dignꝰ eſtoꝑarius mercede cibo ſuo. Dicā ampliꝰSi ꝓfitet̉ aliquis vitā clauſtralē rōnabiliter intendēs illic ſufficiēter ſuſtētari. alioquin intraturꝰ neqꝫ tn̄ ſymoniacus eſt intētio principalis ē ſeruire deo/ ſuſtētatio vite eſt ad illū finē ſub illo. vbi aūtvnū ꝓpter aliud. iam duo ſed vnū ſuntMonicus Appares loqͥ fauorabilit̓in excuſationē ſymonie/ quā tāta ſeueritate decreta dānāt. quā ampliare ita nitūturaliqui/ pene nihil apud eccleſiaſticos inueniret̉ (ſi verū ſentirēt) a ſymonia infectum. Sed hoc interim omiſſo multisque magis ſcholaſtice tractāda ſunt. ꝑficeqd̓ cepiſti de zeli moderatōe patientiamreſpectu fraterne correctōis. Uolucer: Correctio fraterna ſit opus elemoſineſpūalis datū ſub affirmatiuo p̄cepto. Sipeccauerit in te frater tuꝰ ⁊c̄. Sꝑ quidē obligat ſed ſꝑ. Omittēda quippe eſt ꝓbabiliter apparet fieret vel fruſtravel in deterioratōeꝫ corrigēdi. Hoc aūtbabilit̓ eſtimat̉ de peccātibꝰ ex maliciaſuetudine ꝑuerſa. ex ignorātia. Secꝰ incorrectōe iudiciaria vbi pōt ꝯtēni ſcādalū

illiꝰ qui puniri debet. qꝛ fit ſalute neduꝫilliꝰ. ſed totiꝰ reipublice. vt punitio ſceleris cedat alijs in exēplū. Pōt inſuꝑ hecomitti correctō ꝓbabilit̓ apparet peccās alio ſe vel alterū corriget̉. Sicenī famelicꝰ ē de neceſſitate paſcēdꝰ a petro etiaꝫ diuite/ ſi veriſil̓r īmineat modꝰſuſtētatꝰ ſe vel aliū non ꝑibit. Qua ſuperre nemo dꝫ ſibi fabricare leuiter ſcrupulostanqͣꝫ de neceſſitate p̄cepti. ſicut nec ī alijsplurimis/ vel p̄tergrēdi vel agi pn̄t infratermīos diuine iuſſionis. Attēto p̄terea temerariū frequēter eēt vſurpatū iudiciū corrigere fratrē qͣſi crimīaliter oꝑantē/vbi pōt occurrere multiplex excuſatōis locus vel rōne fragilitatis ꝓprie/ vt in puerꝭet puellis ruſticanis. vel qꝛ doctrinis etvirtutibꝰ aliūde pollent a quibꝰ eos declīare nec ſe corrigere eſt leuiter p̄ſumēduꝫ. Rurſus attēdere debet iſta correctio nep̄tergrediat̉ vllatenꝰ ordinē hierarchicūinferiores reduci hn̄t ad deum ſuꝑioresetiā vbi vr̄ in ſuꝑioribꝰ vel inertia vel lataculpa inde publicaꝫ poteſtatē vſurpetaliqͥs. neqꝫ in p̄dicatōe/ neqꝫ in ſacramēto mīſtratōe neqꝫ in ſuꝑioꝝ corā ſubditisſatirica rep̄hēſione/ que edificatōeꝫ mo ſed indignatōeꝫ cauſat ꝯtēptū. Eſtaūt ſpecialiꝰ aliqͥd obſeruādū circa eos ꝯfeſſiōes audiunt̉ vt extra neqꝫ publiceneqꝫ priuate arguant̉ inde īmo neqꝫ laudētur ne aperiat̉ via ſuſpecte reuelatōis ī vituꝑato vel fictōis aut inanis gloriatōis inlaudato. vl̓ diffamatōis indirectū ī ꝯfitētibꝰ laudatis. Monicus Difficilecerte iugū p̄ſidētibꝰ in vtroqꝫ foro qꝛ ſicobligāt̉ corrigere ſic ſe gerere qͣſi penitꝰ īfeſſiōe nil audiſſent Sed ad vlterioragēs dic qͣli moderatōe ſit exercēda tal̓ correctio. Uolucer Utiqꝫ imꝑio. auſteritate. mīme ꝯtumelia vel improperio. Mēdax in ore ꝯtumelioſi correctio. Sit exēplo pauli/ om̄i humilitate lachrymis māſuetudīe. Neqꝫ formidā ē hic ne nimia ẜuet̉ hūilitas/ vbi nullaeſt frāgi timeat̉ regēdi auctoritas. Quid in multis diſſimulāda ſūt pctā vl̓ iunio/ ne ꝑdāt verecūdiā vl̓ ſenioꝝ ne peſſimētur impatiētiā; increpādi ſūt/ p̄ſertim īpublico. ſꝫ nec eis delirātibꝰ ē plauſibiliteraſſentiēdū. Modeſtū ſilētiū facie ſubtriſti ſatꝭ erit ſua correctōe/ nr̄a ne pecceꝰcautōe. Porro ſi pctā talia ſint doctrinā

.T.