.Liber. Tertius.
¶ Audiſti xp̄m alibi dicenteꝫ. Ecce venithora ⁊ nūc eſt/ vt oīs qͥ interficit vos arbitret̉ ſe obſequiū p̄ſtare deo. qͥs tn̄ dixerit ꝙhec intētio reddiderit occiſores martyruꝫabſqꝫ noxa? Quid q̄ſo iudeos magis excecauit qͣꝫ zelus legis antique/ quā putabātxp̄ꝫ ſubuertere velle? De quibꝰ apl̓s Teſtimoniū ꝑhibeo eis/ ꝙ zelū habēt ſed n̄ ẜmſcīaꝫ. Proinde multos inuenimꝰ ex hereticis etiā hac tēpeſtate qͦs fefellit talis zelustollēdi ſcādala a domo dei / ꝑ hanc aūt illāp̄dicationis viā. Hinc hereſes ꝯtra primatū romane eccl̓ie/ ꝙ ſine ea ſtat ſalus. ꝯtradotationes vniuerſalis eccl̓ie/ ꝙ ſunt vt venenū effuſum ſuꝑ eā. oīsqꝫ ſymonie officina. ꝯtra p̄latoꝝ ſtatū ſplendidū ⁊ amplamfamiliam/ ꝙ a ſecularibꝰ eripi poſſunt eisoīa. Contra religioſoꝝ obſeruantiā ꝙ aduerſant̉ libertati legis xp̄i/ ⁊ eſtimāt queſtūpietatē. Contra oēm generaliter p̄ſidentiāꝙ nullꝰ p̄ſcitus. nullus exiſtēs in peccatomortali iuſte dominat̉. neqꝫ p̄latus ē/ neqꝫſacerdos/ qm̄ in charitatis radice fundat̉/vt dicūt/ titulus p̄ſidētie ⁊ ita de plurimisDū enī diſplicuerūt mores/ ſuborti ſūt errores. dānatus ē p̄terea ſtatus qn̄ diſplicēſin eo cernebat̉ abuſus/ exēplo medici ſtulti/ deſtruentis ſubiectū dū conat̉ expelleremorbū. ¶ Ceteꝝ reminiſcaris velim eoꝝque dies heſterna diſſeruit ſuꝑ turbatōe iudicij rōnis. Addit aduena nr̄ exēplū aliudet id plane crebro. Exꝑimur ait ſepius nōnullos qͥ vigilātes loquūt̉ ſimilia ſomniātibꝰ/ nihil pene dicentes/ qd̓ ſibi cohereat.hāc paſſionē freneſim medici. vulgꝰ fantaſiā vel reueriā gallice reſuerie denoīat. cuiꝰcā ē qꝛ fantaſmatibꝰ reꝝ intꝰ occurſantibꝰ/vtunt̉ ꝓ veris rebꝰ ad extra poſitis/ quēadmoduꝫ ſomniātes/ p̄ſertim illi qͦs exercereoꝑa vigilātiū ꝯpertū eſt. qui cū exꝑgefactifuerit inueniūt ſe deceptos in aliqͣ ſuo iudicio qͣntūcūqꝫ viſi fuerīt ī ſomnijs velutin vigilia ſe geſſiſſe. Profecto nō diſſimiliter eueīt aliqͥbꝰ vehemēter affectis ⁊ paſſionatis/ ꝙ ī vigilia ſenſibꝰ aꝑtis patiūt̉ aliqͥd ſil̓e dormiētibꝰ. Sūt ei ꝯſopiti ⁊ ſoporati vl̓ debriati paſſionū radicataꝝ fumoſitatibꝰ/ qͥ licet eo tūc ſibi videant̉ ſapiētes⁊ virtuoſi vt vl̓ liberales vl̓ magnanimi vl̓humiles vl̓ valde zelātes rēpublicā. veꝝ tn̄ceſſantibꝰ hmōi paſſionibꝰ/ intuēt̉ ī vigiliavirtutis ⁊ veritatis/ ſe qͣſi ſōniaſſe ⁊ in aliqͦſemetip̄os notabilit̓ fefelliſſe. Nempe qͥbꝰ
erat ex aliqͣ ꝑte ſopitū rōis iudiciū adeo ꝙnullis clamoribꝰ ex aduerſo mouētibꝰ poſſent aut vellēt exꝑgiſci nec ſuadentibꝰ obedire. Cur itaꝫ niſi ꝙ ſimulacra virtutū intꝰfabricata ꝓ veris virtutibꝰ āplexāt̉ ī ſōniovanitatis. vbi mētit̉ iniqͥtas ſibi dicēs zelū eē qͥ furor ē. iuſticiā q̄ crudelitas ē. correctionē q̄ diffamatio eſt. prudētiā q̄ calliditas ē. ⁊ ita de ceteris. Sic ira. ſic īuidia. ſicodiū. ſic amor ī excellētia iudiciū rōis offuſcāt. ꝯſopiūt ⁊ excecāt qͣꝫdiu durauerīt. Durāt vero qn̄qꝫ plus/ qn̄qꝫ minꝰ ꝓ varijs hominū moribꝰ/ ꝓ ꝯſuetudīe. ꝓ ꝯplexione. ꝓoccaſionibꝰ datis aūt acceptis. Odiūt ⁊ refugiūt qͥ hac ſpūali freneſi laborāt rep̄hendi ſicut lethargicꝰ exꝑgiſci. ſꝑnūt alioꝝ ꝯſilia. nēpe qͥ plꝰ alijs ſapere ſaltē ī hac ſua reacutiꝰqꝫ circūſpicere diffinitū apud ſe retinēt. Eos p̄terea qͥ ſe nō ſequūt̉ culpāt/ velde negligēti torpore circa ea que dei q̄ reipublice ſūt. aut de diſſimulatōe vel inordinato timore crimīant̉ ⁊ ridēt. Currunttāqͣꝫ aſinꝰ indomitꝰ ī oē p̄cipiciū relinq̄nteeos ī manu ꝯſilij ſui deo irato. qͥ ſuꝑbis reſiſtit. ¶ Monicꝰ ¶ Noui tales aliqn̄ qͣleserāt opinor ſymeo ⁊ leui. qͦꝝ a pr̄e maledictꝰ furor qꝛ ꝑtinax/ ⁊ īdignatio qꝛ dura. eoꝙ ſint vaſa iniqͥtatis bellātia. ¶ Sꝫ qͦ pacto veri zeli cognitō p̄ſtabit̉ audire deſidero. ¶ Uolucer ¶ Ueꝝ zelū eleuate ꝓprieqꝫdeſcripſit qͥ dixit illū cōmedit zelꝰ domꝰ deiqͥ ſcādala q̄ videt ī eccl̓ia tollere vult ſi pōtſi nō pōt tolerat ⁊ gemit. vulgata vero r̄gula hꝫ. illud poſſumꝰ qd̓ d̓ iure poſſumꝰ vbinouerimꝰ plurimū int̓eſſe ī eo qͥ zelat ſi fūgit̉ auc̄tate iudiciaria. aut ſi caret illa. vtrobiqꝫ tn̄ obẜuāda lex illa. Iuſte qd̓ iuſtuꝫ ēexeq̄ris ¶ Monic ¶Uellē ſeꝑatꝰ ſuꝑ his ſmo fieret. ⁊ prīo d̓ zelo fūgētiū publica ptāte. ¶ Dolucer ¶ Fiat ita/ ⁊ qͦt iſidijs expoſitꝰ ē iſte zelꝰ accipe. Inſidiat̉ īpotētia ꝓpt̓quā iubet ſapiēs. Noli velle fieri iudex niſi v̓tute valeas erūꝑe iniqͥtates. Iudex itaqꝫ qͥd alid̓ agit ꝓferēs ſnīaꝫ cꝰ executōis nōhꝫ facultatē niſi iuſticiā exponere vel ꝯtēptui/ vl̓ diſcrimī ¶ Inſidiat̉ igͦrātia eoꝝ q̄ſtatꝰ reqͥrit eē cogͦſcēda/ hͦ ī p̄latꝭ plurimisreſpectu legis euāgelice hͦ ī ſecl̓i iudicibꝰ qͦad ciuiles ꝯſtitutōes īuenimꝰ qͣles eē dānabiles mechanici mōſtrāt int̓ qͦs n̄ recipitur niſi qͥ ī arte ſua ꝑitꝰ ē. Turbat etiā ī aliqͥbꝰ lr̄atis hūc zelū defectꝰ exꝑiētie. q̄ circūſpicere facit oīa vt tandeꝫ eligatur nedum
Q.