Druckschrift 
3 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

.Liber. Secūdus.

mꝰ inquiūt aliūde narratōes hiſtoricas.et ſtili ſplēdore rerū geſtarū magnitudīe inferiores exiſtūt. Ueꝝ tn̄ int̓eſt qm̄hiſtorias hꝫ ſcriptura ſacra ꝓut ī eis ꝯtētareuelauit deꝰ ꝓphetas. lōge priꝰ anteqͣꝫ fierēt. Ex qͥbꝰ pulcerrime ac ſaluberrime veritates eluceſcūt Eluceſcit prīo diuīa oīmp̄cognitō ſimul ꝓuidētia regitiua oīmgerūt̉ in celo qͣꝫ ī terra. volūtati ſue ſeruire facit vniuerſa. nūc bonos nūc malos aduerſus quā eſt ſapīa neqꝫ ꝯſiliuꝫadeo hoīes vel demōes implēt p̄diſpoſitionē reuelatā dei. conāt̉ illā vel effugere vel fruſtrare. Sūt in exēplū venditꝰ Ioſeph/ expoſitꝰ alijs infātibꝰ ī aqͥs moyſes/ dauid a ſaule ꝑſecutꝰ. ceteris abſqꝫnūero Eluceſcit p̄terea p̄nūciatōnesdei facte ꝓph̓as vel ſcripturā. ꝯditōeꝫ ſepe recipiūt lꝫ exp̄ſſa ſit ẜm varietatē meritoꝝ vel demeritoꝝ apud illos qͥbꝰ velquibꝰ hmōi p̄nūciatōes fiūt. Hoc de ionareſpectu niniuitaꝝ. Hoc de iſaia reſpectuezechie. ita de reliqͥs liquet. Relinquit̉ idcirco ſꝑ hoībꝰ viatores ſūt pnīe locuspie or̄ōis atqꝫ ꝯuerſionis effectꝰ nec ex immutabilitate dei vel p̄nūciatōis ſue deſꝑationi locꝰ dat̉. Eluceſcit ampliꝰ ſeruiendū deo ſola ꝓſperitatis adeptōe veladuerſitatis euitatōe tꝑali/ veritas ī euāgelio manifeſtiꝰ tradita ē/ qͣꝫ lex antiqͣ tꝑalia ꝯmoda vl̓ incōmoda rememorās exponeret. Eſt eqͥdē p̄miū p̄ſtantiꝰ merito nihilaūt tꝑale p̄ſtātiꝰ ē virtute. Sꝫ neqꝫ ſtoycis dicere ſatis ē virtutē eſſe p̄miū ſui ſicutviciū ſeip̄m penā hꝫ. Alliciēdi fuerūt hoīeſad laborioſa v̓tutū oꝑa a ſuis voluptatibꝰ vicioſis arcēdi ſeꝑatū aliqd̓ maiꝰmiū qͣꝫ ſuppliciū. Ad qd̓ ph̓ia qꝛ ꝑtingere potuit deficit ſua ꝯſolatōe deficiūtet illi volētes ſuis exhortatōnibꝰ vel p̄dicatōnibꝰ bn̄ inſtituere ad amorē dei ꝓmittūt illo qͣſi ꝯmutatōeꝫ quādā/ bona tꝑalia vt diuitias/ vt ſanitatē/ vt ꝓlē egregiāaūt aliqd̓ ſimiliū. Sic cortex lr̄e veterꝭp̄tēdebat. qͣꝫuis intꝰ ꝓphetici eleuati viriſpūalia ſub his tꝑalibꝰ ꝓmiſſionibꝰ obūbrata ꝯciꝑent guſtarēt/ ſꝫ de latiꝰ infra. Eluceſcit poſtremo ex hac diuīe voluntatis ad vtrūlibꝫ actōe extra ſe liberrimaſolo nutu tꝑat orbē/ orōes ſpesqꝫ nr̄e dirigūt̉ inanit̓ ad deū qͣꝫuis īmutabilē qꝛcetera oīa mutare ſcit pōt vult. Et ēgeneral̓ motꝰ īſitꝰ om̄i creature quē obediē

tialē noīare poſſumꝰ/ vt eiꝰ ſeqͣt̉ imꝑiū quēadmodū de aſcēſu gͣuis ne vacuū fiat diciſolet. Et ꝓfecto ſi deꝰ ſinat res agere ꝓpriosmotꝰ. ꝯn̄s ē vt eos poſſit vel impedire velmutare. Alioqͥn res ſineret ſꝫ agerētvellet nollet. Quintiā mīſtratio nōne reponit̉ in ordīe cāꝝ qͣs ab initio deꝰ īſtituitꝓpriꝰ aūt motꝰ angeloꝝ liber eſt in agēdo;Proinde ſic̄ ſpūalia potiora ſūt tꝑalibꝰqͣꝫ illoꝝ finis. ita fit ī tꝑalibꝰ mutatio/ ꝓutexigit gratuitū regimē ſpūaliū/ p̄ſertī ad fi eterne beatitudīs ꝯſequēdū. In hac ātregiōe vl̓ ordīe ſpūaliū reponūt̉ diuīa cariſmata/ p̄cipue fides ſpes caritas/ qͥbꝰ motꝰ īditꝰ qͣſi ꝓpriꝰ ē īpetrare miracl̓a expedit/ vt ī aqͥs validis t̓ra appareat arida īmedio fornacꝭ ardētis ſit vētꝰ roris/tes trāfferāt̉ qd̓ lōge maiꝰ optabiliꝰqꝫ ē fit iſtas v̓tutes orōeꝫ eis ſubnixā/ vt expeditū ſit alacre libeꝝ arbitriū volūtatꝭ hūane ad dirigēdū pedes ſue affectōis ītētōnis/ ī viā pacꝭ ſalutꝭ. Ad ꝯformādū p̄teadiuīe volūtati ſuā eidēqꝫ ꝓrſus inniti dicēdo ꝓph̓a. Vt iumētū factꝰ ſum apd̓ te/ego ſꝑ tecū. tenuiſti manū dexterā meā. īvolūtate tua deduxiſti me Un̄ libꝫ collocutioni diei pn̄tis terminū dare ſub metroQuartū metrū? vlti. ſe. ꝯcordat metro. ij. hꝰ li. Quot ſubiectaUminis orbus ſubſidium ſibiQuerit a videnteCui plus nitit̉ vt magis audijtImminens periclumMatrem dum cecidit puer aſpicitAc ei manum datScit quia non valet ex ſe ſurgereQuerit hinc iuuamen Uulnere fractus qui medicaminaNouit hunc requiritPotat amaris. vrit ignibus.Huic obedit vltro. Litibus implicitus ſibi querereure vult peritumDictaqꝫ nec refugit ſua credereConſcius ſuimet Cur igitur ceci/ pueri quoqꝫSaucijqꝫ valdeIuris ignari. nos tradereNon cito velimusXp̄e tibi. qui rite omniaUis opem referre.Quo ſine nulla valent diſcrimina

I