De conſolatione theologie.
p̄cipue iugis exercitatio volūtatis ſuꝑiorꝭvt ad diuinā ſe ꝯuertat videat. obſeruet inhereat. Ita eī fiet vt ip̄a roboret̉/ ⁊ debilitetur inferior ī tractu ſuo. aptior effecta ſuſcipere formā vel influxū ſeu virtutē a ſuꝑiori deriuatā. Imitādꝰ ē ih̓s factꝰ nobis a d̓oſapīa. qͥ ſuſcepit ⁊ on̄dit in ſe qͥd agere debeamꝰ. In qͦ p̄ter volūtatē diuinā (erat enīdeꝰ) triplex quā diximꝰ volūtas inuēta eſt.Uoluit ẜm primā aſſidue qͥcqͥd deꝰ voluitlaudās ⁊ approbās ordinem diuine ſapīebonitatis / ⁊ iuſticie in oībꝰ q̄cūqꝫ voluit ⁊fecit in celo ꝑ ſaluatōeꝫ. in oībꝰ abyſſis perdānatōeꝫ. in terra ⁊ in mari ꝑ quādā ſaluādoꝝ ⁊ dānādoꝝ variā agitatōeꝫ. Nos itaqꝫ ih̓m ẜm hāc volūtatē debemꝰ imitari. etſi nō vſq̄quaqꝫ poſſimꝰ ex equo dū hic viuimꝰ qn̄ nōdū ꝯfirmati ſumꝰ. qn̄ ꝑ alterāſecūdaꝝ volūtatū diſtrahi pōt in nobis hͨvolūtas ⁊ turbari. imo ⁊ ab actu ſuo penitus impediri/ ſicut ⁊ iudiciū ſuꝑioris rōisẜm qd̓ dirigit̉/ pōt abſorberi. Secꝰ in xp̄oſicut in beatis. qꝛ ẜm hāc portōem beatusfuit in via xp̄s. Nihilominꝰ hͦ voluntas inxp̄o voluit vt inferior duplex volūtas ageret motꝰ ſuos in oībꝰ abſqꝫ pctō. hīc doluithinc triſtis ⁊ meſtꝰ fuit. hic orauit. hīc miſericordia motꝰ eſt ſuꝑ turbas ⁊ egrotos. hīclacrimatꝰ eſt. hinc ꝯqueſtꝰ eſt/ tāqͣꝫ ſenſualitatis aduocatꝰ. deꝰ deus meꝰ vt qͥd dereliqͥſti me qn̄ portio inferior abſqꝫ vlliꝰ ꝯſolationis redundātia ſuꝑioris ad eā/ dimerſaerat in acerbiſſime paſſionis abyſum. Nemo aūt vnqͣꝫ carnē ſuā odio habuit. Hincpoſtremo cū clamore valido ⁊ lacrimis d̓oſupplicās. expirauit. ¶ Exēplū igit̉ nobiſdedit deꝰ vt quēadmodū iuxta hanc duplicē volūtatē fecit. ſcd̓m quā erat viator. Itaet nos faciamꝰ/ tā ꝓ nobis qͣꝫ ꝓ fratibꝰ ploremꝰ. oremꝰ. triſtes ſimꝰ. et clamemꝰ/ qꝛ ſiceſt volūtas dei cui ſuꝑior nr̄a volūtas cōformis ē/ ſi bona ē. Cōſurgit inde merituꝫmultiplex ſi nō dimouet̉ a ſtatōe ſua. hͦ ē ſiꝓpter motꝰ inferiores illiꝰ duplicis volūtatis nihil yſꝑiaꝫ mali agit qd̓ diuine ſit aduerſuꝫ. ¶ Monicꝰ. Sed qͥd aget pauꝑculꝰ ⁊ infelix viator venūdatꝰ ſub pctō ſentiēs cū apl̓o aliā legē in mēbris ſuis repugnātē legi mētis ſue/ ⁊ captiuātē ſub pctōqͥlē ph̓i exꝑti ſūt. Quis eī viuēs exꝑs eē p̄tſꝫ origīalis cā tāte corruptōis fuit eis incōgnita quā theologia r̄uelauit. Nōne dū conat̉ animꝰ aſſurgere ilico qͣſi paralyſi diſſo
lutꝰ aut debilitatꝰ coluber relabit̉. Ue nob̓viatoribꝰ qͦs fatigat ⁊ ſepiꝰ incturbat volūtas īferioris rōis. enitēs ad ſe trahere ſuꝑiorē rectricē volūtatē/ pōdere gͣui fomitꝭ originalis/ gͣuiori pctī actualis/ gͣuiſſimo īueterate ꝯſuetudīs. ⁊ ſuꝑ oēm modū ingentimole obduratōis/ qͣlit̓ ī xp̄o nec fuit nec eēpotuit. nec ſil̓r ē in btīs. ¶ Uolucer. Exclamemꝰ monice cuꝫ apl̓o. Infelis ego hōqͥs me liberabit de corꝑe mortis hꝰ. Subinde rūdeamꝰ. Gr̄a dei ꝑ ih̓m xp̄m. Dicāꝰeidē. fiat nob̓ dn̄e ẜm iudiciū atꝫ deſideriūnō inferioris ſꝫ ſuꝑioris rōis atqꝫ volūtatis. fiat ī nob̓ ſicut ī celo fit vbi motꝰ regl̓aris primi mobilis tāqͣꝫ rōnalis/ tꝑat obuias reuolutōes orbiū īferioꝝ ſiue planetaꝝPorro ꝯͣnitamur vt poſſumꝰ retinētes ſaltē in ſuſpēſo qͦdā libeꝝ arbitriū ne p̄cipitāter eliciat actum ſuū qm̄ ī hac vi ſuſpēſiua(ſit velle ſit nolle ſit actꝰ medius) ſaluat̉ p̄cipue libertas arbitrij ⁊ ſua ī nobis vtilitas:Alioqͥn ſine ſuſpēſiōe tali vel reniſu volūtas īferior fortificat̉ aſſidue. rebellior qͦꝫ ⁊ īdomabilior efficit̉/ vſqꝫadeo ꝙ ſil̓is fit iumētis inſipiētibꝰ q̄ carēt arbitrij volūtateſup̄ma. imo ꝟ̓o plurimū differt. qꝛ ſubſternit ⁊ ẜuire facit ſue libidini dn̄aꝫ volūtatēdeterior effecta brutꝭ. qͦ ſeuiſſima ē in iuſticia ferēs arma ¶ Omittamꝰ eos qͦs ad hācẜuitutē malicia ꝑtrahit. loqͣmur illos qͥ iudiciū rōis qqͦ libertas radicat̉) vl̓ nullū hn̄tvt infātes ⁊ fatui. vel imꝑfectū vt pueri velīualidū vt femīe. nāqꝫ variū ⁊ mutabile ſꝑfemīa. Qd̓ ſi cā cogͦſcit̉ cur pueroꝝ ſit imꝑfectū ⁊ mulierū īualidū iudiciū. Credi nōpōt quātā turbā hmōi pueroꝝ ⁊ puellarūint̓ barbatos hoīes exꝑimur. Multi multa ſuꝑ hac re locuti ſunt. aſtrologi. medici.ph̓i. ⁊ hi vario mō. poete. magici. ꝓph̓e falſivel idolatre. Propheta verꝰ tandē dixit dedeo. Qui finxit ſigillatī corda eoꝝ. qͥ intelligit oīa oꝑa eoꝝ. Et ſapiēs. Cor regis inmanu dei ē qͦcūqꝫ voluerit/ declinabit illd̓Qui ẜm apl̓m. Cuiꝰ vult miſeret̉. ⁊ quemvult indurat Theologia v̓o recipiēs ex oībus prioꝝ dictis id qd̓ ꝓbabiliꝰ ē. ⁊ improbabilia reijciēs/ ꝯflat ⁊ colligit ꝓ ſtatu vie⁊ nature deſtitute cām talē. ¶ Itaqꝫ ſic̄ aīarōnalis depēdet a corꝑali diſpoſitōe vel armonia. nō qͥdē in eē cū ſit īmaterial̓ ⁊ īmortalis. ſed in oꝑari in corꝑe. Ita ẜm variasoꝑatōes ſuas p̄ſupponit ⁊ reqͥrit diuerſasdiſpoſitiones armonicas. vnā habet vt in
L
.D.