Druckschrift 
2 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De quadam ꝑuelia

5

et caſuū ſublimiū maxīa lubricitate. quoniā trepidaret tam ſublime aggredi faſtigiū quod videtur virere cadit. et extollit̉ terminat̉ fine repentino ſicuti ros/qui ſubito deſiccatur. A Niſi bn̄ intelligeret fuiſſet in tanta conſtitutꝰ dignitate F Dignitas ex ſe improbosneqͥt facere reuerendos/ qꝛ ex ſe dignitasnihil habet virtutis nec virtus ex dignitate. ſed propt̓ virtutē dignitati dat̉ honor.Si enī aliquid boni a natura ineſſet dignitati/ mali preeſſent ſicut videmuspreeſſe A Talem illū credo fore prelatum bn̄ intelligentē F Utina talis ſit cuiꝰ oꝑatio lingua mens vita teſtimoniū prebeāt dignitati. Apud deū eniꝫ eſt etas ſed actus vita moꝝ dignitasapprobat̉ A Quare de illo tantū dubitas inquiris F Per ea que videoet audio iugiter in his regnis in iſta materia A Quid vides? F Uideoprelatos ſacerdotes veſtros armigerosviros ſanguinū effectos ſed quo iure neſcio. tamē nuꝑ in ciuitate Rothomagn̄.audiui regem veſtrū Henricū vltimo vitafunctū ſtrennuū mirabiliter prelatos veſtros arguentē/ mordentē ex eorū incumbenti officio eſſent pacis amatores zelatores ꝑqͥſitores tamen veſtrosvidi prelatos magnos audio bellatores pridē quod deterius eſt piū charitatiuum ſubſidiū pro fide xp̄i iurē datū contra hereticos cōuertendū cōtra nos xp̄ianiſſimos cōuerſum pro noſtra occiſiōeerogatū. quod mihi nedū admiratōneminducit ſꝫ ſtuporē. Cuius mores euerſos ꝯſidero recolens eius quod dicit Bernar. ad eugeniū hodie totꝰ zelus eccl̓iaſticus feruere videt̉ in tuendis poſſeſſiōibus et dignitatibus. honoriqꝫ totū deturet ſanctitati nihil et de dei placito vltimafit mentio/ et de iactura ſalutis cunctationulla nec ſalubre putatur niſi quod ſublime. nihil iuſtū videtur niſi quod gloriāredolet A Probi ſunt vere/ ſed regis principis imperio hec faciūt F Dixit petrus magna autoritate magis deooportet qͣꝫ hominibꝰ obedire. Non in fortitudine viri beneplacitū erit deo/ ſed ſuꝑhumilem māſuetum timentē verba domini requieſcet ſpiritus eius/ et qui te invna maxilla ꝑcuſſerit prebe aliā Iuxta illud verbū chriſti. Dedi genas meas euel-

lentibus et cōſpuentibus in me. Dic precor prelatꝭ ſacerdotibus tuis magis annuentibus maieſtati qͣꝫ veritati mente vtreuoluant illud terrendū eūangeliū. Niſiiuſticia veſtra abundauerit magis qͣꝫ phariſeoꝝ intrabitis in regnū celoꝝ. Quidixerit fratri ſuo racha reus erit iudicio.Qui dixerit fatue reus erit gehēne ignis.Si pro tam modica iniuria gehennāuocauit/ quid pro tantis ſtragibus execrabilibꝰ homicidijs alijs guerre diſcriminibus? Cogitent ecōuerſo ſi veri ſacerdotes pontifices pacem ꝑſuaſiſſent apore Odoardi citra quanta qualis eētmilitia nobilitas chriſtiana. ſi pro xp̄ifide augenda expoſita vt rex noſter diſpoſuerat quātus fructus vbi nunc luctus:Cogitent de ſatiſfactōne vbi in ſeuitiaſeuerant. Finit.Opus quoddā collatiuū de quadā puella que olim in Francia equitauit cuiꝰ editio magiſtro Iohanni de gerſon aſcribit̉; ſed magꝭ apparet ſtiijs magiſtri Henrici de gorckheim.Ad gloriam benedicte trinitatis/ gl̓ioſeqꝫ ſemper virginis dei matris ac totiuscurie celeſtis.Ulit me dominꝰ cuꝫ ſeq̄rer gregem dixit mihi vade propheta ad populū meū iſrael Amosvij. Populus iſrael populꝰ regni francie incōgrue poteſt ſpūalit̓cupari/ quē fide dei cultū chriſtiane religionis notū eſt ſemꝑ floruiſſe. Ad huiusregni filiū quedā iuuencula/ paſtoris cuiuſdā filia/ que ipſa gregē ouium ſecutafertur acceſſit. aſſerens ſe miſſam a deotinus ip̄am dictū regnū ad eius obediētiam reducat̉. Ne autē ipſiꝰ aſſertio putet̉temeraria etiā ſignis ſuꝑnaturalibus vtitur ſicuti reuelare occulta cordiū futuracōtingentia p̄uidere. Refert̉ inſuper ſitraſa capite ad modū viri. volens ad actꝰbellicos procedere veſtibus armis virilibus induta/ aſcendit equū. que in eqͦeſt ferens vexillū; ſtatim mirabili viget induſtria/ quaſi peritus dux exercitus ad artificioſam exercitus inſtitutōem. tūc quoqꝫ ſui efficiūtur aīoſi Econtra vero aduerſarij timidi quaſi viribꝰ deſtituti. Ubi ātde equo deſcendit ſolitū habitum muliebreꝫ reaſſumēs ſit ſimpliciſſiā negocioꝝ

SS 3

N

Q