Dīalogus duorū militū

hannonie receſſerunt ſine bello ¶A. Hecmihi nō vidētur veriſimilia ꝙ vt vicariusimꝑij ad tantā guerrā inijciendā ꝓcederꝫcum ſe noīet francorū regem F. ſalua pace tunc ſe nō dicebat francorū regem ſꝫ dicam cur et quō nomē ⁊ titulū regis rex veſter vſurpauit. Scire debes ꝙ poſt p̄miſſa niſus eſt medio dicti Iacobi tartauelleattrahere flandrenſes qͥ om̄ino negauer̄tmetu pene cōuente ⁊ per eccl̓iam illis impoſite. vt ſi minꝰ grata regi francie vnqͣꝫ facerēt pene excōicationū/ ⁊ ducentoꝝ milium floren̄. ſubiacerent Sed conſilio vnimali aduocati tergiuerſatoris qͣſi achitofelis fuit dictū ꝙ ſi reciꝑet titulū regis frācie ⁊ tanqͣꝫ francie rex illis preciꝑet ꝙ eētliberi a pena/ cuius ꝯſilio fuit vtrinqꝫ applauſum. licet multis prudētibus videretur ratōni diſſonū. reciꝑe titulū tātū ſinealijs cauſis ⁊ poſſeſſione ¶ A. Quid indeꝓceſſum ¶ F. Armata francorū et Ianuēſium ꝑ mare deſtruxit auronie ⁊ franci deſtruxerunt terrā dn̄i Ioh̓is de hannonia.et illi de cameraco hannoniā diſcurrerūt.Poſtqͣꝫ anno. xl. iteꝝ reuertit̉ anglorū rexad franciā qui repperit in mari armatamfrancorū cum qua dimicauit ⁊ durauit cōflictus ab hora prime vſqꝫ ad nonā et finaliter angli p̄ualerūt ⁊ tranſierūt ⁊ venerunt ad gaud vbi repperit reginam enixāet ilico obſedit ciuitatē Tornacēſem. Etrex francie venit vſqꝫ ad pontē de Creſſyvbi multe ſcarmuche ⁊ franci ſtrennue ſehabuerunt. ⁊ potētiores ⁊ flandrenſes vecordit̓ aufugerunt. ſed finaliter poſt. xi. ſeptimanas tractāte duciſſa hannonie fuerunt deputati qͥnqꝫ tractatores qͥ concluſerunt treugā ad annū vnū. ⁊ debuerūt reges mittere quinqꝫ notabiles ꝑſonas. etex ꝑte pape duos cardinales ad ciuitatemattrabaten̄. ⁊ quicqͥd per illos ſeu duas ꝑtes illorū eſſet factū ratū maneret atqꝫ firmū ⁊ interim vti poſſidebat quiſqꝫ poſſideret Sed finaliter in dicto ꝑlamento nihil fuit ꝯcluſum culpa anglicorū pertinacium. Demū rex anglus ordinauit feſtuꝫin die Georgij ⁊ ordinē de Iarre tiere cuxl. militibus. ⁊. xl. ſcutiferis ⁊ regina pn̄tecum. ccc. dn̄abus vel domicellis inductiseadem liberata. Anno. ccc. xliiij. Et demūanno. xlvi. poſuit obſediū ante calayſiumꝓpter quod rex francie venit ad leuandū ⁊qꝛ nō potuit tranſire obtulit bellū ⁊ roga

uit regem anglie vt ſimul pugnarēt quodrefutauit ⁊ ita ſine fructu retroceſſit ꝓpterquod rex anglie habuit calayſiū ⁊ ſine miſericordia illos cū ſeueritate tractauit ⁊ āglicis populauit. Multi guerre actus ſecuti vſqꝫ ad annum. liiij. quo fuerunt inAuinione ad tractandū de pace et anno.lv. princeps de gal̓. deſcendit et eodē annō rex Anglie vſqꝫ caleſium ⁊ inde ad locum de hedin. cui rex francie venit obuiāet obtulit bellū dicto anglorū regi. qͥ illd̓renuit ⁊ cum cōfuſione retroceſſit. Demūanno. lvi. contra principem de ¶Rex Io. franciā venit ⁊ habuerūt bellumprope ciuitatē pictauien̄. in quo prohdolor. multi nobiles hincinde occiſi ⁊ francqui ſuperati ſed rex Ioh̓s fuit reputatusſtrennuior miles illius belli. quē vos anglici honoraſtis. ſed finaliter pꝰ multa ipſum occidiſtꝭ. ⁊ tātoꝝ malorū fuiſtis actores ꝙ deū debetis timere vltorē. Ecce īiuſticiā ſeu iniqͥtatē veſtrā A. alid̓ dixit mihi pōtifex meꝰ ¶F. Dic p̄cor qͥd dixit? ADixit ꝙ pro iuſtificatōne ſua obtulit rexnoſter ſtare cōſilio generali/ quod francierex renuit/ qd̓ non renuiſſet ſi de iure ſuocōfidiſſet ¶ F. Per premiſſa tibi liquet ſatis reſpōſio/ nonne queſtio ſopita ſi queeſſet per cōſenſum regis ⁊ regnicularū factum cum tantis deliberatōne ⁊ dilatōneom̄ia potuerūt rex et regnicole ſinguli ātnon. Cum igit̉ rex tuus cum procerū ⁊ regnicolarū conſilio regi francorū homagium fecit et regem agnouit et approbauitquomodo cōtra propriū iuramentū homagiū ⁊ fidelitatis ſacramentū venire nōverētur anglici. Nonne felloniā cōmiſitrex veſter/ īmo leſit maieſtatē domini ſui.Nonne iſta exceptio alias elidit. quomōigitur debuit francie indubitatꝰ ꝯpromittere de tanto regno in homīes/ pauci enīreperiūtur hodie a populo aurū ſpernentes dicit enī ſalomon ꝙ om̄ia obediūt pecunie/ et alius dicit. Audito numo quaſiquodā ſummo principe. Reſiliūt valuenihil audit̉ niſi ſalue. Nonne de dicta fellonia ipſe rex iudex competēs tanqͣꝫ dn̄s.feudi ⁊ ſaltem cū paribus quomodo ſummittere debuit vel potuit alieno iudicionunqͣꝫ fecit nec facere debuit. nec legi fuiſſe de hoc actum. Preterea quelibet ꝓuintia nō ſubdita imꝑio poteſt ſibi regem eligere. vt francia/ et hiſpania non ſubdite

H

I