De nopilitate
apud ſaluſtium de bello iugurtino mordaciſſime ⁊ acerbiſſime declamatiōes marij.haud nobilis ꝑentele/ cōtra ⁊ aduerſꝰ nobilitatem. que voluunt̉ circa nunc dictamcardinem criminationis ꝓprioꝝ in nobilibus facinoꝝ flagitioꝝ dedecoꝝqꝫ moruꝫ.Quid ꝓdeſt illi quem mores ſordidāt/ generatio clara? Aut qͥd nocet illi generatiovilis; quē mores adornant? Prodeſt ẜmAreſt. ad politice felicitatis quoddam decus. qꝛ non oīno felix eſt (ẜm eū) qui ſpecieturpiſſimus eſt. ignobilis ⁊ ſine prole ¶Nobilitas vero poteſt ẜm theologos magis euehi. vt ſit vna. ꝑfectiſſimoꝝ hic/ ẜmtres theologicas virtutes militantū. Altera in celeſti felicitate ꝑpetuo regnantium.Sic enī deus legit̉ feciſſe xp̄ianos genꝰ electum et regale ſacerdotiū. Reges inſuꝑ etregnū tanqͣꝫ nobiliſſime regnātes. ſuꝑ oīap̄ſertim in pleniſſimo ꝓprij corꝑis dn̄io. dequo Sene. imꝑare ſibi maximū imꝑiū eſtEt Oratius latius regnes/ fragilē domando ſpm̄/ qͣꝫ ſi libiam remotis gadibꝰ iūgaset vterqꝫ peius ſeruiet vni. Cōſonat Claudiaus Tūc omnia iure tenebis cū poterisrex eſſe tui. Deniqꝫ Salomon Melior ēſapiens viro forti ⁊ qui dn̄atur aīo ſuo expugnatore vrbiū. Quos oēs xp̄i ſuꝑat auctoritas Qui facit peccatū ſeruus eſt peccati. ⁊ ita ſeruus viliſſime rei. īmo nihili. cūnihil fiant hoīes cū peccant. Illud inquānihil de quo Ioh̓. Sine ip̄o fc̄m eſt nihilglo. i. pctm̄. Quid aūt magꝭ alienū ab omni nobilitate. qͥd ꝓrſus aduerſum ſororiſuelibertati/ qͣꝫ ignobiliſſimū ſeruitutis tl̓e iugum. qͣꝫ eſſe mācipiū taꝫ impurū abominādū deteſtabile. ¶ Poſtremo deducere cōbinatiōes ⁊ cōꝑatiōes oīm qͣs nūerauimꝰnobilitatū ſtudioſe meditationi relinquatur. ⁊ occaſionē dediſſe ſuffecerit. ad ꝯgnoſcēdū p̄cipue ſpēs ſex nobilitatū in hoībꝰ q̄magis in cōi tradūtur intellectu. q̄ ſunt naturalis ꝑentalis hōeſtalis virtualis heroicalis ſuꝑnaturalis. Quaꝝ ſingularū talis.eſt deſcriptio. ¶ Nobilitas naturalis eſt eminētia q̄dā notabilis hoī ꝓueniēs ex perſpicaci iudicio rōis. Hec aūt ꝑ ſe nō ē moraliter vel meritorie laudabilis. nec ex electione liberi arbitrij d̓r laudabilis hec. Etpoſtmodū qꝛ teſte ph̓o. ij. ph̓icoꝝ. Qd̓ mōdicū eſt ꝓ nihilo reputat̉. Tales etſi de iure nobiles ſunt. ẜui d̓ fctō ſepe fiūt ¶ Nobilitas ꝑentalis eſt p̄eminētia q̄dā notabl̓is
homini ꝓueniens ex laude cōditiōis pentalis. nō quidē ex pͥmīs ꝑentibꝰ qꝛ cōis eſtad oēs. Hec ſil̓r nō ē ꝑ ſe moraliter laudabilis. qꝛ ex extrīſeco venit. nec ex electōe qͣꝫuis ꝓbabilis eſt (vt ait Areſt) de bonis bonos naſci. Hec aꝓpriat̉ apud nos velut apthonomatice/ militātis in armis ſtatui ¶Nobilitas honeſtalis. eſt eminētia quedānotabilis hoī ꝓueniēs ex bn̄placito honeſtātis ip̄m vel honeſtantiū. vel ꝑ filialē adoptiōem a principe vel ꝑ ꝓmotiōem ad dignitatē aliquā vt fit nouiter multis modisHec ſil̓r nō eſt de ſe moraliter laudabilisqꝛ venit ab extrinſeco. nec ex electiōe ꝓpriavt ſic. Hec cōfert vt hō ſit caput ⁊ principium generis ſubſequētis. ſicut degeneres fiunt ſui generis cauda vel terminus. Hecpoſſet dici ꝑſonalis vel aduēticia. qm̄ aduenit ꝑſone iā cōſtitute ⁊ extendit̉ ad eminentia vnā notabilē tā eccīaſticā qͣꝫ tꝑaleꝫvel ciuilē/ magꝭ qͣꝫ nobilitas ꝑental̓ ¶ Nobilitas virtualis ē eminētia q̄dā notabilishomini ꝓueniēs ex aſſuefactiōe vel habituatiōe ꝟtutū moraliū. Hec qꝛ venit ab intrinſeco ⁊ electione/ de ſe laudabilis eſt. ¶Nobilitas ſuꝑnaturalis eſt eminētia q̄dānotabilis hōi ꝓueniēs ex charitate q̄ ſuꝑnaturalis gr̄a eſt. ꝑ quā hō ſit ꝑ adoptiōeꝫfilius dei. fit aīa ſponſa xp̄i. fit templū ſpūſſctī; ſine qua nobilitates cetere nihil ſunt.nihil ꝓficiūt. Obſunt potius aliqn̄. qꝛ qd̓altū eſt hoībꝰ. abominatio eſt apud deum.Remanet quoqꝫ hō filiꝰ ⁊ vas cōtumelie apud interitū eternū ⁊ iō deterioris cōditionis ſunt brutꝭ. Propterea nulla nobilitaseligibilior eſt. nulla dignior. qͣꝫ eſſe xp̄ianūre ⁊ noīe. Et ita p̄clariſſimus in rege frācorum titulus eſt ꝙ xp̄ianiſſimus noīeturdeſcriptiōem generalē/ q̄ ꝑticulariUbſequēter poſt datā nobilitatiſbus pōt adoptari. paucis d̓inaruꝫſpiritaliū modificatiōibꝰ appoſitꝭ. vt tactūē enumeratas īſuꝑ de nobilitate diſtinctiones tam in maiori mundo qͥ macrocoſmꝰqͣꝫ in minori qͥ microcoſmꝰ appellat̉ Suꝑeſt de tertio dicere breuiter de igͦbilitate q̄ꝑ ſui deſcriptiōem ꝯtrarij/ ſatꝭ eminet. Rerꝑitur quoqꝫ p̄cipue in ꝑuerſis moribus iuxta gradus ml̓tiplices vicioꝝ ¶ Primꝰ igͦbilitatis gradus eſt in demonibꝰ ⁊ damnatis. Alter in beſtialibus/ ex corruptione vicioſa rationis ſub animalibus brutis. ſicut eleuat ſuper hominem virtus heroica.
H