Druckschrift 
2 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Recōmendatio licentiādorū

plus eruditionis ſcholaſtice noſcūtur continere Inueſtigamus igitur a fundamēto cās neceſſarie inſtitutiōis quaredn̄s his opꝰ hꝫ Et hoc ſit hec pͥma cōſideratio incipies ex alto. Prima cōſidera. Dn̄s ſuū velle imꝑioſum ptātiuumeſt pͥmū radicale fundamētū dis legis velcanonis. Hoc Amb̓. in exame. ſecutusBaſiliū poſuit dicēs pͥma lex oīm/ ē diuina volūtas. Uolūtas illius ius ſuū vnicuiqꝫ tribuēs. nullius aūt ē ꝑpetuū cōſtāsvolūtas; niſi dei. Scd̓a cōſideratio. Dn̄s indidit cuilibet rei tm̄ de lege/ qͣꝫ de entitate bouitate Oīa euī fecit innumero pōdere et mēſura ita ſub lege certa. ait Boe. qͥppe Sicut fecit oīa ꝓpter ſead ſe ſic oībꝰ dedit viā certā tēdentiū ad ſeque dicit̉ appetitꝰ vel amor pōdꝰ/ trahēs ad ſuū dn̄antiū initiale pͥncipiū. qd̓ eſtip̄e/ vt ſit ip̄e alpha o. pͥncipiū finis:Potuerat hic fieri longa deductio de legibus varijs rerū/ in celo qͣꝫ in terra aūt inmari in oībꝰ abyſſis in volucribꝰ celidrupedibꝰ terre piſcibꝰ maris Sed omittamus hec. et dicamꝰ tertia cōſideratiōe. Tertia cōſideratio. Dn̄s ſicut fec̄ hominē vt ſibi ſoli ſubiectꝰ/ dn̄aret̉ ceteris rebus mortalibꝰ ita ſibi indidit ceteris rationē tanqͣꝫ legeꝫ intimā viuā neqꝫ enīpter aliud d̓r factꝰ ad imaginē ſil̓itudi dei; niſi qꝛ ſui capax rōem effectꝰ ē ſecū Augꝰ expoſitores catholicos Hocviderūt ph̓i naturas aliarū rerū dixeruntregi a rōe ſeꝑata/ velut ab intelligētia eirāte. homini vero rōem ꝓpriā cōiūxerūt qͣmdixerūt reginā in ſuo microcoſmo. quēadmodū (ſuo lōge tn̄ excellētiori) dnminꝰin macrocoſmo pͥncipatur Quarta ꝯſi. Dn̄s indiderat homini rōem integrāpurā/ tanqͣꝫ ſufficiēs pͥncipiū regitiuū ſuiip̄ius ad deū et ad ꝓximū ad corpꝓpriū ad aliud qd̓libet inferioꝝ. Alioqͥn quō verū eſſet illud moyſi allegatumDei ꝑfecta ſūt oꝑa. Quō p̄terea veꝝ eēt illd̓phiſicū. Deus natura deficiūt ī neceſſarijs. ſi mox ab exordio dediſſet deushoī ſufficiēs pͥncipiū ſuijp̄ius regitiuuꝫ etordinatiuū atqꝫ regulatiuū? Dedit ꝟo.hoīem inſtituit ſub regula rectiſſima quaꝫappellamꝰ originalē iuſticiā. que oīaformis erat qͣꝫtū oꝑtuit/ ip̄i pͥme cōſtantiiuſticie deꝰ eſt. quā reddidiſſet vnicuiqꝫ ius ſuū .i. qd̓ ſuū erat. deo vicꝫ reuerē

tiam/ ſine cōtradictione ꝓximo amiciciamſine diſſenſione. Corꝑi obedīam ad rōemſine rebellione. Ceteris inferioribꝰ/ dn̄ationē regitiuā ſine īpugnatiōe Quīta. Dn̄s habuiſſet opus legiſtis vel caoniſtis/ in ſtatu nature pͥmitus inſtitute. ſic̄nechēbit opus in ſtatu nature gl̓ificate⁊Quare? qꝛ cuilibet fuiſſet lex ſufficiēter inſcripta in libro cordis ſui. nec opus erat viqͥs doceret iudicia iuſticie. iura vel leges aut canones / hūano ſtudio cōpoſitosvel libris aratis qd̓ de futuro ſtatu ſonat illud ꝓph̓icū Dabo leges meas in cordibuseoꝝ. Sexta cōſideratio. Dn̄s opushabuit iuriſtis legiſtis canoniſtis/ locutiōis expoſito/ poſtqͣꝫ in honoreeſſet intellexit/ cōꝑatus ē iumētis īſipientibꝰ ſil̓is factus eſt illis. Obſcuratonimirū libro cordis interiori/ velut oblitterato/ male cōtracto diuerſas paſſiōesvix poterat legi. vix ab hoīe diſcerni qͥd rectū ab obliqͦ. qͥd bonū a malo. qͥd iuſtuꝫ abiniuſto. qͥd daret̉ ergo liber extrinſecꝰ; continens leges p̄cepta/ traditiōeꝫ dei hominū ſapiētioꝝ/ qͦꝝ lucidiora adhuc exantcorda/ vel diuinā celitꝰ illuſtratiōem/ vel hūanā diuturnā inueſtigatiōem/ iuuātibꝰ ad hoc ip̄m moribꝰ bonis miro modo illuminat. ſicut de alijs dictū eſt excecauit eos malicia eoꝝ: Aīa enī viri iuſti anūciat aliqn̄ vera plus qͣꝫ ſeptē ſpeculatores ꝯſtitutꝭ in excelſum ad ſpeculandū. aitSapiēs Potuerāt induci ſpeculationes gͣte multū/ de obſcuratinne vel oblitteratiōe libri cordis. qd̓ eſt ſpecl̓m quoddaꝫveritatis hoc cōꝑatiōem ad varios modos diuerſos/ qͥbꝰ ſpecula materialiadiſtorquētur/ ne reddāt ꝟas imagines Has ſpeculationes poſuit Oreſme de cōfiguratiōeqͣlitatū. illic videant̉. Septima cōſide. Dn̄s inſtituit pͥmū canoniſtā legiſtaꝫip̄m adam. Cōgruebat qͥppe īmo opuserat vt adā pr̄ oīm ꝓpagatiōem carniseſſe debuerat; fieret ēt pr̄ gub̓natiōem īſtructiōem. Ac ꝑinde ſicut in artibꝰ corporis regimīe neceſſarijs adam poſt pctm̄fuit diuinā inſpiratiōeꝫ eruditꝰ. de neceſſarijs inqͣꝫ ſolū ad eſſe ſed ad bn̄ eſſeqͣꝫto amplius opus erat bn̄ eſſe ip̄iꝰ aīead ſcīas virtutes ip̄m diuītus illuſtrari.et ip̄m/ pͥores filios eius/ de generationein generatiōem. Hec eſt traditio ipſiusIoſephi in libro antiqͥtatuꝫ. cui cōſonat a

y

T