Cauſe dimittendi cācellaria
et inſonat illud auribꝰ meis. cur non magꝭiniuriā patimini. ¶ Cogor ad p̄bēdā nouiter anhelare. me qͦqꝫ ⁊ amicos meos huic noue cure ſubijcere. vbi qͣnta ſpes ꝓuiſionis ſit. mores hodierni docere faciliter pn̄tet ꝓfecto hoc q̄rere nō obligor nec ex alteraꝑte īprouiſus ſtipēdijs ꝓprijs laborare neqꝫ hūc deſerere locū/ vbi abſqꝫ onere ſalteꝫꝑiculoſo vacare mihimet poſſum ⁊ hec oīaq̄ p̄mittunt̉ ⁊ ſequūtur ſcādala declinare.Qd̓ ſi ſcādala poſt hāc reſignatiōem (vt amici minant̉) cōtingāt. ꝓfecto ⁊ veniēt eadē vel maiora. ſi nō diuiſio vlla Malo in alio ſub alio ⁊ ꝓ alio/ qͣꝫ in me ⁊ ſub mefieri.et notet̉ illud ſaluſtij. Fruſtra niti ⁊ fatigādo nō niſi odiū q̄rere/ extreme demētie eſt.¶ Cogor multitudinē inſeqͥ ad agēdumqd̓ nō placet aūt licet. vel vt hoſtꝭ ac ſuſpectus ambitiōe hr̄i/ nec hicdiſſimulare autfugere ſeu tacere ſufficit. niſi patēter clamauero. cū tn̄ ſcriptū ſit. nō inſeq̄ris ml̓titudinē ad faciēdū malū ¶ Cogor ꝑnicioſa dogmata qͣlia iā ſeminata ſunt ab aliqͥbꝰ/ veltacere cōtra cōſcīam/ vel cū ſūmo mei. īmoveritatis ꝑiculo illa ꝑ reuocatiōes corrigere ⁊ nō potius cōfirmare fauētes dicētibꝰ ꝑmiſerint. vbi aūt malicia p̄ualet/ habitādūnō eſſe ſuadet plato. et illic Ezech̓. ⁊ Hier̄.de gemēdo valet cōſiliū. ¶ Cogor līguasoēs maliuolas/ tāqͣꝫ ſignū ad ſagittā/ ꝑpetiq̄ tn̄ intolerabiliter ⁊ irrōnabiliter ſeuiuntet penetrāt. ſciūt exꝑti. qͣꝫtū deniqꝫ nō ī verbis ſolū ſed in vitā/ ꝓpter coherētiā qͣndamhic innoīatā/ ſit diſcrimē agnoſcunt Quopacto deniqꝫ redimendū tꝑs ſit vident. qꝛdies mali ſunt īmo ſupra modū ꝑiculoſiſſimi ⁊ ſeditionū ſemībꝰ vadiqꝫ repleti. Arxſyon occupata fit in laqueū ip̄i hierl̓m. felix porro e tali naufragio non ſine bn̄ficioſi vel nudus enatauerit. ¶ Ex aduerſo ꝓ p̄ſentia mea nihil allegari boni pōt niſi ſpesquedā alijs ꝓficiēdi; quā fingūt qͥdā. vtinānō ceco iudicio rapti de exiguitate mea. q̄qͣꝫ ad hoc inutilis ſit ſentio. ⁊ dudū expior.ſcitū vere eſt illud plus alijs de te. ¶ Cōſideretur hic acri iudicio taꝫ ex p̄teritis qͣꝫ excixcūſtātia rerū/ ſi plus obeſt ille qͥ cū ſuisꝑſonaliter q̄rit̉ ꝑſeqͥ ⁊ cū eo iuſticia ꝑiclitatur quaꝫ iuuet; ⁊ vbi locū hꝫ ſi vos ꝑſecutifuerint ⁊c̄. ¶ Cōſideret̉ qͣꝫ ꝑua ſit ꝓficiēdiſpes apud eos qͥ ſapiētes ſunt in ocul̓ ſuiset qͥ ad nil aliud vacāt niſi cū athenienſibꝰdicere vel audire aliqͥd noui. Ubi preterea
multitudine res geritur. vbi ſi qui ſint deſua ſalute ſoliciti/ faciliter et abūde cōſiliareꝑiūt. apud illos ꝟo qͥ ſalutē ſuā nō q̄rūt/p̄dicatio nō ſolū ocioſa ſed ēt ꝑnicioſa ⁊ inriſione digna ſi nō tm̄ mō curioſa ſit efficitur. vbi aūt nō eſt auditꝰ nō effundas v̓būExēplo xp̄i qͥ corā herode cū audire curioſa geſtiret obmutuit ¶ Cōſideret̉ ꝙ ꝓfectꝰeſſe Grugꝭ pōt/ ſolo etiā vite exēplo/ ſi verba deeſſent. vbi tn̄ ꝓficere/ bn̄ficiū notabile ꝑſtringit p̄latura tam ſolēnis. ¶ Conſideret̉ ab exꝑtis/ qͥd apud magnates ꝓſint īferioꝝ verba. īmo gͣuiter iraſcunt̉ dicētibꝰſi nō ſint ẜm volūtatē ſi nō obẜuēt illud. loqͥmini nob̓ placētia. ⁊ qͥd michee cōtigeritſi nequaqͣꝫ meminerint. Quaꝓpter ml̓ti doctoꝝ ⁊ p̄dicantiū qd̓ rn̄dēt dicere ioculatores ⁊ fiſtulatores mirant̉. qͥ ad arbitriū tripudiare nolentiū/ carmīa .i. doctrinas mēſurāt variantqꝫ. ¶ Cōſideret̉ ꝙ repugnante natura vel cōſuetudine q̄ altera natura ēnil vnqͣꝫ feliciter agit̉/ Eſt āt natura mea etꝯſuetudo ad agibilia ꝓrſus inepta. ſcrupuloſa. iners. formiduloſa. leuiſſime ꝑturbata vt plus milies exꝑior iugiter. Quid igit̉conabor ꝯͣ ictū fluuij; cur vim nature faciāquā licet expellā furca (vt Oratiꝰ ait) tn̄ vſqꝫ redibit? Quid fructu ꝓuiſione ⁊ honore allectabor amicoꝝ Fateor hec vltimoeuincere potui carnalior ⁊ hͦ ꝑentibꝰ ruralibus hoc nō curātibꝰ. īmo ip̄is fratribꝰ ſororibꝰ muliebrior et ad altiora ſcādētibꝰ mīoribꝰ minor. ſꝫ īminēte tanto naufragio mercibꝰ etiā chariſſimis īmo neceſſarijs / vltroꝓiectis/ enatandū eſt. ⁊ ab īcēdio ſine diuitijs ꝓprijs/ emigrandū. ſicut a curia certe lucroſiore/ memetip̄m violēter eripui. nec piget qͣꝫqͣꝫ obniterent̉ amici Qd̓ ſi dicat ꝑicula hec ex timore fugere ⁊ venire ad illud terentianū qͥd ſi celū ruat: ꝓculdubio pluradāt intelligi amicoꝝ ꝯminatōes ambigueex p̄teritis futura p̄ſagio. et ꝑticularia tam̄nec dū loqͦr. nec dū ea q̄ intrinſecꝰ latēt aperio. Cōſideret̉ in qͣꝫta copia ſunt mgr̄iad cōtēplatiōem forte minꝰ idonei. qͥ oībꝰagēdis in officio vigilantiꝰ libētiꝰ atqꝫ felicius deẜuirēt. Nec oꝑtet h̓ hoīem q̄rere ī qͦnō ſit macula. qꝛ rara nimis auis in terris.nec ꝓfecto talis ſum ego. ¶ Uidete obſecroqͣꝫ intolerabilis eēt error atqꝫ ſuꝑbia vel inme vel in alijs de me talia cogitare. et ſic p̄ferre velle. qͣliter ſimea deformis/ fetū ſunꝫcaballis an̄ponit. Porro nō eſt concilium3
QQ 2
R
S