Druckschrift 
2 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Cauſe dimittendi cācellaria

et inſonat illud auribꝰ meis. cur non magꝭiniuriā patimini. Cogor ad p̄bēdā nouiter anhelare. me qͦqꝫ amicos meos huic noue cure ſubijcere. vbi qͣnta ſpes ꝓuiſionis ſit. mores hodierni docere faciliter pn̄tet ꝓfecto hoc q̄rere obligor nec ex alteraꝑte īprouiſus ſtipēdijs ꝓprijs laborare neqꝫ hūc deſerere locū/ vbi abſqꝫ onere ſalteꝫꝑiculoſo vacare mihimet poſſum hec oīa p̄mittunt̉ ſequūtur ſcādala declinare.Qd̓ ſi ſcādala poſt hāc reſignatiōem (vt amici minant̉) cōtingāt. ꝓfecto veniēt ea vel maiora. ſi diuiſio vlla Malo in alio ſub alio alio/ qͣꝫ in me ſub mefieri.et notet̉ illud ſaluſtij. Fruſtra niti fatigādo niſi odiū q̄rere/ extreme demētie eſt. Cogor multitudinē inſeqͥ ad agēdumqd̓ placet aūt licet. vel vt hoſtꝭ ac ſuſpectus ambitiōe hr̄i/ nec hicdiſſimulare autfugere ſeu tacere ſufficit. niſi patēter clamauero. tn̄ ſcriptū ſit. inſeq̄ris ml̓titudi ad faciēdū malū Cogor ꝑnicioſa dogmata qͣlia ſeminata ſunt ab aliqͥbꝰ/ veltacere cōtra cōſcīam/ vel ſūmo mei. īmoveritatis ꝑiculo illa reuocatiōes corrigere potius cōfirmare fauētes dicētibꝰmiſerint. vbi aūt malicia p̄ualet/ habitādū eſſe ſuadet plato. et illic Ezech̓. Hier̄.de gemēdo valet cōſiliū. Cogor līguasoēs maliuolas/ tāqͣꝫ ſignū ad ſagittā/ ꝑpeti tn̄ intolerabiliter irrōnabiliter ſeuiuntet penetrāt. ſciūt exꝑti. qͣꝫtū deniqꝫ ī verbis ſolū ſed in vitā/ ꝓpter coherētiā qͣndamhic innoīatā/ ſit diſcrimē agnoſcunt Quopacto deniqꝫ redimendū tꝑs ſit vident. qꝛdies mali ſunt īmo ſupra modū ꝑiculoſiſſimi ſeditionū ſemībꝰ vadiqꝫ repleti. Arxſyon occupata fit in laqueū ip̄i hierl̓m. felix porro e tali naufragio non ſine bn̄ficioſi vel nudus enatauerit. Ex aduerſoſentia mea nihil allegari boni pōt niſi ſpesquedā alijs ꝓficiēdi; quā fingūt qͥdā. vtinā ceco iudicio rapti de exiguitate mea.qͣꝫ ad hoc inutilis ſit ſentio. dudū expior.ſcitū vere eſt illud plus alijs de te. Cōſideretur hic acri iudicio taꝫ ex p̄teritis qͣꝫ excixcūſtātia rerū/ ſi plus obeſt ille ſuisꝑſonaliter q̄rit̉ ꝑſeqͥ eo iuſticia ꝑiclitatur quaꝫ iuuet; vbi locū hꝫ ſi vos ꝑſecutifuerint ⁊c̄. Cōſideret̉ qͣꝫ ꝑua ſit ꝓficiēdiſpes apud eos ſapiētes ſunt in ocul̓ ſuiset ad nil aliud vacāt niſi athenienſibꝰdicere vel audire aliqͥd noui. Ubi preterea

multitudine res geritur. vbi ſi qui ſint deſua ſalute ſoliciti/ faciliter et abūde cōſiliareꝑiūt. apud illos ꝟo ſalutē ſuā q̄rūt/p̄dicatio ſolū ocioſa ſed ēt ꝑnicioſa inriſione digna ſi tm̄ curioſa ſit efficitur. vbi aūt eſt auditꝰ effundas v̓būExēplo xp̄i corā herode audire curioſa geſtiret obmutuit Cōſideret̉ ꝓfectꝰeſſe Grugꝭ pōt/ ſolo etiā vite exēplo/ ſi verba deeſſent. vbi tn̄ ꝓficere/ bn̄ficiū notabile ꝑſtringit p̄latura tam ſolēnis. Conſideret̉ ab exꝑtis/ qͥd apud magnates ꝓſint īferioꝝ verba. īmo gͣuiter iraſcunt̉ dicētibꝰſi ſint ẜm volūtatē ſi obẜuēt illud. loqͥmini nob̓ placētia. qͥd michee cōtigeritſi nequaqͣꝫ meminerint. Quaꝓpter ml̓ti doctoꝝ p̄dicantiū qd̓ rn̄dēt dicere ioculatores fiſtulatores mirant̉. ad arbitriū tripudiare nolentiū/ carmīa .i. doctrinasſurāt variantqꝫ. Cōſideret̉ repugnante natura vel cōſuetudine altera natura ēnil vnqͣꝫ feliciter agit̉/ Eſt āt natura mea etꝯſuetudo ad agibilia ꝓrſus inepta. ſcrupuloſa. iners. formiduloſa. leuiſſime ꝑturbata vt plus milies exꝑior iugiter. Quid igit̉conabor ꝯͣ ictū fluuij; cur vim nature faciāquā licet expellā furca (vt Oratiꝰ ait) tn̄ vſqꝫ redibit? Quid fructu ꝓuiſione honore allectabor amicoꝝ Fateor hec vltimoeuincere potui carnalior ꝑentibꝰ ruralibus hoc curātibꝰ. īmo ip̄is fratribꝰ ſororibꝰ muliebrior et ad altiora ſcādētibꝰ mīoribꝰ minor. ſꝫ īminēte tanto naufragio mercibꝰ etiā chariſſimis īmo neceſſarijs / vltroꝓiectis/ enatandū eſt. ab īcēdio ſine diuitijs ꝓprijs/ emigrandū. ſicut a curia certe lucroſiore/ memetip̄m violēter eripui. nec piget qͣꝫqͣꝫ obniterent̉ amici Qd̓ ſi dicat ꝑicula hec ex timore fugere venire ad illud terentianū qͥd ſi celū ruat: ꝓculdubio pluradāt intelligi amicoꝝ ꝯminatōes ambigueex p̄teritis futura p̄ſagio. et ꝑticularia tam̄nec loqͦr. nec ea intrinſecꝰ latēt aperio. Cōſideret̉ in qͣꝫta copia ſunt mgr̄iad cōtēplatiōem forte minꝰ idonei. oībꝰagēdis in officio vigilantiꝰ libētiꝰ atqꝫ felicius deẜuirēt. Nec oꝑtet hoīem q̄rere ī ſit macula. qꝛ rara nimis auis in terris.nec ꝓfecto talis ſum ego. Uidete obſecroqͣꝫ intolerabilis eēt error atqꝫ ſuꝑbia vel inme vel in alijs de me talia cogitare. et ſicferre velle. qͣliter ſimea deformis/ fetū ſunꝫcaballis an̄ponit. Porro eſt concilium3

QQ 2

R

S