Druckschrift 
2 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De ſpirituſancto

A (6

exultans iubilat. gemens infernus vlulat.Accipimus in hac armonia/ iuſticiaꝫ tenore in inferno gemens vlulat. mollētum ſeu diſcātū mīe in celo qd̓ laudibꝰ ītonat. cōtratenorē vero velut ex vtroqꝫ ꝯpoſitū/ hic mūdus exultās iubilat ꝓph̓adicēte. Mīam iudiciū cātabo tibi dn̄eTale nos hodie carmē canere ꝯuenitinauditū ſeculis. mīe in electis/ et iuſticie īreprobis/ miraculū ſpūs dn̄i repleuit orbēterrarū. Et animaduertat p̄cor vr̄a beatitudo. qm̄ ſpūs iſte dn̄i repleuit orbē terrarū. ſpūs eſt huius ſacri cōcilij. Grandisplane dignitas admirādaqꝫ ſublimitas vteodē ſpū vniat̉ formet̉ viuat et vegetet̉ hecſacroſctā ſinodus eccīam repn̄tans. ſpūcōnecti dicunt̉ in vnū pater filiꝰ. Sꝫ vere ſic decebat vt xp̄i ſponſi et eccīe ſpōſe ſueeſſet vnus ſpūs. Maior enī adheſio vel intimior qualis eſſe pōt. qͣꝫ ſponſe ad ſpōſuꝫDicit aūt Apl̓s adheret deo/ vnꝰ ſpūseſt eo. Deniqꝫ primitiuā eccīam deſcribens Lucas Multitudinis inqͥt credentiū erat cor vnū aīa vna ī dn̄o. Quid plura q̄rimꝰ. orauerit prēm non exaudirineqͥt. vt credētes in/ eſſent vnū. ſicut ip̄eet pr̄ vnū ſūt. Sūt āt vnū ī ſpūſctō. qͣꝫqͣꝫoīno ſil̓r ad credentes. Hic eſt ſpūs illedn̄i repleuit orbē terrarum. repleuit ſanemox vt in principio fecit deus celū terrā.qn̄ ſpūs dn̄i ferebat̉ ſuꝑ aqͣs excluſus vl̓elatus. qn̄ intus fonebat ẜm aliā tranſlatōnem incluſus vel artatus. Neqꝫ enī qͥcqͣꝫ ſubſiſtere pōt qd̓ repleuit ſpūs domini eēntiā potētiā et pn̄tiam. Hoc hꝫ articulus ꝑiſius cōdemnatꝰ. prima ſit remotiſſima ſic ꝓpinquiſſima error.Quāuis inſuꝑ oꝑatrinitatis. ſint indiuiſa quidē ad intra (vt Ioh̓es andree ſumit argumēto ꝓceſſiōis ſpūſſctī ab vtroqꝫ) ſꝫad extra. nihilominus cōpleta formatio re. modꝰ et ornatꝰ eaꝝ aꝓpriat̉ ſpūiſctō.qͣꝫto diuīa bonitas tanqͣꝫ finalis principaliſſima cāꝝ eſt/ mouit ad rerū creatio vt in eis ſeſe diffunderet. Eſt enī bonuꝫſuijp̄ius diffuſinum Hinc Iob ait. Spiritus dn̄i ornauit celos cōcorditer ad pſalmiſt. Uerbo dn̄i celi firmati ſunt. Sequitur. Et ſpūoris eius oīs virtꝰ eoꝝ. Hocvidit diuinus Dioniſius qui ordinās nomina dei reſpectū ad creaturaſpoſuit bo qd̓ aꝓpriat̉ ſpūiſctō eſſe primū nomendei: et prius collocauit qͣꝫ nomē hoc ens.

Hoc et Plato/ et multi poetarū theologiſub qͦdam inuolucro ſomniaſſe vident̉dixerūt virgilio (ſi bn̄ memini) Principio celū. Gratiſſima ꝓrſus hec ſpeculatio etiā ph̓antiū. ꝑſcrutari quēadmodū deſpūs dn̄i repleuit orbē. Atuero longe gratior diuinior atqꝫ ſublimior offert̉ cōſideratio ſi de oꝑibꝰ creatiōis ad recreatiōis oꝑationē vertit̉ mētis acies. fidei lumine benecolluſtrata purgataqꝫ. Illic offert̉ celeberrimū ſolēnitatis. hodierne myſteriū. nul ſtupore mirabiliꝰ. nullū ſalubrītate fructuoſius efficatiꝰ excogitari pōt. qn̄ ſpūsdomini repleuit orbē terrarū. hoc ē figuram quādo repleuit hoīes orbē terrarū inhabitātes. cōtinēs ſcꝫ cōtento. vel locꝰlocato. Quanqͣꝫ et hoīes hmōi ī ꝯuenienter dici poſſint orbes terraꝝ multis ſil̓itudinibꝰ Sed ex hac noīatim/ egredientes a deo creatiōem recreatiōeꝫ; rurſusa ſeip̄is oībꝰ creaturis in deū qui ē alphaet o principiū et finis/ reuertant̉ cognitionē amorē. Ob talē vero circulū vl̓ orbēintelligibilem/ quis recte noīauerit homines iuſtos/ orbes eſſe? Et quidem terrenos qꝛ ſpiritibꝰ ſuis hr̄et corꝑi qd̓ terre terrā inhabitat. Uel certe noīant̉ orbis terrarū ꝓpter virtutis ſtabilitatem etmptitudinem obedientie. Firmauit enimdeꝰ orbem terre qui cōmouebit̉. ecce ſtabilitas. Et de rotꝭ volubilibꝰ ezechiel dicit vbi erat īpetꝰ ſpūs/ illuc gradiebāt̉. Ecce obedīa. Alludit his Oratiꝰ di. de viro ſapiente/ eſt totus teres atqꝫ rotūdus. Deniqꝫ ſicut d̓r oīs creatura/ d̓r creat̉adi. d̓r microcoſmus ſic noīare orbeꝫ terrarū fas putamꝰ Deſcripſit pulcerrimeBoe. p̄dictū orbicularem circulū intelligibilem/ de egreſſu creaturaꝝ a deo. et de regreſſu rurſus ad ip̄m. cecini. Repetuntꝓprios queqꝫ recurſus redituqꝫ ſuo ſingulagaudent. nec manet vlli traditus ordo. niſiqd̓ fini iunxerit ortū/ ſtabilemqꝫ ſui feceritorbem. Cadit rurſus in eādem ſnīam altero carmine. in rectos ieuocās itus. flexos iterū cogat in orbes. Que nūc ſtabiliscōtinet ordo. Diſſepta ſuo fonte fatiſcant.Hic eſt cunctis cōis amor Repetuūtqꝫ boni fine teneri. Qꝛ aliter durare q̄ant niſi cōuerſo rurſus amore refluāt cāe dediteſſe. bene diffiniendo inquit Areſtote.Bonū eſt qd̓ oīa appetunt. Ceteꝝ verointelligibiles hoīm ſpūs eo ꝑfectiorem ſui

OQ

P