Sermo factus dominica

et optimꝰ illoꝝ effectuū opifex. de quibꝰ. ij.Eſdre. iij. habet̉ ꝙ vinū ſeducit mēteꝫ ⁊ hͦper errorē. oīa ꝑ talēta facit loqͥ ꝑ p̄ſumptōnē. ⁊ nō meminerūt hoīes cū biberint amiciciā neqꝫ fraternitatē. ob inſatiabilē auaricie cupiditatē. ſumere facit gladios litiūſuſcitat tumultꝰ diſceptationū. turbat oculos rōnis bleſa reddit ora ꝑ doloſum fictūqꝫ mēdaciū. efferaciſſimasqꝫ libidines gignit ⁊ nihil eſt qd̓ ſꝑnere. qd̓ audere. qd̓ attentare nō iubeat. inter hec currūt tp̄s ſuūlucri ſpe turpiſſimi. ¶ Sed qͥd opꝰ ē teneras. mordaci radere ferro auriculas vt Satyricꝰ ait? Hec antiqͣ iam q̄rela ē ⁊ nō tamexaggerāda verbis/ qͣꝫ ab omnipotēti deoſeueriſſime vlciſcēda. Idcirco ad vineā ſapientie redeamꝰ qͣ nil pulcriꝰ ſol vidit. nilcreauit natura venuſtiꝰ. nil qd̓ eccl̓ie rectoribꝰ magis ꝯgruat. vſqꝫadeo vt p̄cipiat eisPetrus apl̓s ꝙ ſint parati ſꝑ ad ſatiſfactionem omni poſcēti eos rōeꝫ de ea q̄ eſt ineis fide. i. Pe. iij. Illud infimis ꝯſiliū eſt.prelatis aūt neceſſariū ad ſalutē p̄ceptum.Quāti ſunt qͥ facere illud ſciant ex raritatetheologoꝝ qͦs ſolos hoc ſcire ꝯtingit/ ꝑpēdi pōt. ¶ Habet vero (vt vites cetere) vinea hec ſua ſuꝑflua. eā idcirco putare ⁊ expurgare neceſſe ē. Habet ſarmēta falſitatūac hereſuꝫ/ q̄ falce veritatis reſcīdere ꝯueītet iuſtis ꝯcremare incēdijs. Eiuſmodi ſarmēta myſtice ſunt illa q̄ Paulꝰ naufragioliberatꝰ apud mitilenā inſulā ꝯgregauit/ ⁊in ignē miſit. ex qͥbꝰ ꝓceſſit vipera que ſuāarripuit manū. ſed in pirā illeſus ea excuſſit. pꝫ Act. vlti. Uetꝰ hec hiſtoria ſi ad tp̄spn̄s referat̉ inueniemꝰ viperā hāc eſſe illūꝑiurū trāſfugā nō niſi in malo notiſſimūcuiꝰ nomen nō ſit in ore hoīm. qͥ vt viperaſolet ꝓpriā nuꝑ in matrē. imo ⁊ in mr̄es eccleſiā. vnitatē. pacē. ac ordinē ſuū ſeuire p̄ſumpſit. ⁊ qͥ ex aridis erroꝝ ſuoꝝ ſarmētisegreſſus pauli manibꝰ inheſit. dū ad eiꝰ dicta improbo morſu pēdere. dūqꝫ in ipſumſui erroris virus reijcere ſatagit dicēs. autpaulū male dixiſſe aūt ſe bene. Sꝫ o eqͥſſime reꝝ arbiter ecce ſarmenta merito reciſaac amputata. Cur ignis deeſt? Ecce ſuperflua vitis. cur ceſſant incēdia? Quouſqꝫ vipera pauli manibꝰ neqͥter pēdēs/ qͦuſqꝫ excuſſa n̄ decidis? Sꝫ decides volēs aūt nolēs niſi fallor in rogū p̄cipitaberis tꝑalemvel eternū. Ibi te līquēs. niſi redeas ad vl̓teriora ꝓgredior. ¶ Ita obẜuāduꝫ ē circa

vineā hāc ſapīe. ne ī eā iaciātur extrema etadulterina qͣrūdā ſcīaꝝ ſemīa/ iuxta dei p̄ceptū Deū. xxij. Uinea inqͥt altero ſemīenō ſemīet̉. ¶ Uitāde qͦꝫ ſunt ⁊ explodēdearanee. q̄ ip̄i minerue (quā ſapīe deam fingūt) ideo inuiſe ac odioſe ferūt̉ ꝙ ī ſubtiliſſimoꝝ ſed fragiliū filoꝝ ꝯtexione/ ſeipſaseuiſcerāt. Debēt aūt ſolida eē ⁊ fortia ſapientie documēta. nec taꝫ caſſe ſubtilitati qͣꝫplane veritati deſeruiētia. Nec ob aliud eīCatho magnꝰ/ expelli voluit ab vrbe carneadē/ qͣꝫ ꝙ ſophiſtice ſubtilitati plꝰ eqͦ deditꝰ veritatē aut obuoluere aut offuſcarevideret̉. Et talia quanqͣꝫ oꝑoſa ſint ⁊ difficultatis plurimū habētia. nō ideo ſcrutariꝯueīt in tāta tꝑis egeſtate/ cū alie tot occupatōes ſe offerāt tractari digniores. Multā oꝑaꝫ dedit/ qͥ Homeri iliada/ tā tenui īmēbrana ⁊ exigua lr̄a ſcripſit vt in nucisꝑue nucleo tota includeret. Itē callicratesdū in magnitudīe ꝓpria ex ebore formicaseffigiat Nec minꝰ mirmichrides qͥ qͣdrigāeburneā adeo ꝑuaꝫ fabricauit/ vt a muſcealis tegeret̉. ⁊ nauim quā apicula pinꝰ abſcōderet. Eſto hec admirāda ſint. inutiliatn̄ ſūt. nec modeſti hoīeꝫ ingenij detētura.Plꝰ eqͥdē ꝓdeſſe qͣꝫ admirari ſtudēdū ē. Etiſta ſtudere curet. qͥ ſapīe vineā colendā ſuſceperit. vt nec inutiliū ⁊ ſuꝑuacuoꝝ ꝑſcrutatōe fruſtra ſe torqͥat. nec ī his acumē ſuiobtūdat ingenij. ¶ Sūmoꝑe ad extremūrelegāde ſūt diſcurſatōes ⁊ deſideria mētisvaga. Imitādꝰ qͣꝫ in hoc ē iudas qͥ vt legit̉Gen̄. xlix. Alligauit aſinā ſuā ad vitē. Aſina nr̄a/ caro nr̄a ē; aut aīalis appetitꝰ. hebes inersqꝫ. Que aſina ad ſapīe vitē colligat̉. ꝑ p̄rupta. ꝑ inculta ve petroſa ⁊ aſꝑamalaꝝ cupidinū deuia nō linquit̉ euagari. nec ſeſſorē ſuū qui ē ſpūs nr̄ qͣ non licetinuehit aūt impellit. ¶ Hac aūt aſella/ fortibꝰ diſcipline vinculis aſtricta ⁊ domitaliber ſpūs ſe intrat ſe ſpectat. ⁊ ſue dignitatis ꝯſcius/ aſſurgit alacer. leues ꝯtēplationis alas aptat. ⁊ cādidiſſimis bonoꝝ affectuū plumis induit̉. aera p̄teruolat. ⁊ ex alto exoſas terras deſpiciens/ ſidereos petittractꝰ. ⁊ ſup̄mū celi verticē ſcandit. ibi glorioſum mundi conditorem redemptorēqꝫſuum/ ac ethereos incolas videt admirat̉ſtupet. ⁊ eorū familiariſſima collocutionerecreat̉. ¶ Iſti nāqꝫ ſunt vt Ozias (qui vidēs deū interp̄tat̉) qui vineas ſuas habuitin montibꝰ. īmo in ſublimiori montibus

B