Sermo factus dominica
gatur tp̄us. Res (vt Seneca ait) p̄cioſiſſima. nō ꝑdamꝰ vineā ꝓ qua irrigāda noſterolim dn̄s ē crucifixus. ⁊ nō ſit vilis nobisaīa nr̄a que tā chara illi fuit. Neqꝫ enī domū neqꝫ veſtē neqꝫ ſupellectilē malas habere volumꝰ nō malā ſil̓r habeamꝰ mentēſit precor charior nobis aīa nr̄a qͣꝫ tunica.Un̄ ꝓrſus monet ſapiens. Miſerere inqͥtaīe tue placēs deo Ecc̄i. iij. Et qūo illiꝰ miſereris quā perimis? qūo illā amas quā ſētibꝰ peccatoꝝ duriſſimis cruētari ⁊ dēſiſſimis ſuffocari ꝑmittis? Ad miſcd̓iam tn̄ ſivllatenꝰ flectere pōt miſeria illiꝰ. abūde miſerādū erat. cū nulla ſit maior nulla deterior qͣꝫ q̄ ex peccato orit̉ calamitas. ¶ Queſo te dū diſtrictiſſimꝰ laboꝝ nr̄oꝝ exactorhora diei nouiſſima. qͥd egeris ꝑcontabit̉qͥd dices. quā ꝯtexes reſpōſiūculā? nō eritmēdacioꝝ locꝰ. tremēs pudoreqꝫ ſuffuſuset attonitꝰ reſpōdebis illud Can. i. Uineāmeaꝫ nō cuſtodiui. Delicati vere ⁊ inertisſerui reſpōſio hec ē. quā nō lēto pede ſubſequet̉ crudeliſſima dānatio. ¶ Aſſurge igit̉et oꝑam da vt aīe tue vitis radicet̉ ꝑ ꝓfundā humilitatē. Suffumiget̉ ꝑ doctrīe ſuſceptōeꝫ. fodiat̉ ꝑ cordis ꝯtritōeꝫ. irriget̉ ꝑlachrymaꝝ effuſionē. extirpet̉ ꝑ purā confeſſionē. Et tandē putet̉ ꝑ plenā ſatiſfactōnē. Sit ī ea torcular diſciplīate ꝯuerſationis. qd̓ virtuoſe deuotōis vinū exprimat.Sit turris aūt ſpecl̓a alte ꝯtēplatōis. ⁊ diligēs mādatoꝝ obẜuatio tanqͣꝫ ſepes atqꝫmaceria ferreū habeto ligonē fortitudinisacutū ſarculū tꝑantie. ⁊ vinū fraterne dilectionis ſint capaces rōne tue in memorianec effluētes aut rimoſe/ ꝑ p̄ceptoris obligatōeꝫ. Deniqꝫ ꝯͣ oſtētatōeꝫ ſint obſerataatqꝫ clauſa cordis tui cellaria. Dum veromortalitatis tue ac fragilitatis memor/ terre diu recuruꝰ inheſeris. ſubrige te interimether altum intuere. laſſas qͦꝫ vires refoueSub diuo ⁊ ī cāpeſtribꝰ virtutū / ſit habitatio tua. ⁊ īgrate tumultuātisqꝫ vrbis/ curioſiſſima ocia ⁊ eneruatas rabidasqꝫ delicias. dolos inuidiaꝫ/ fraudes/ ex aīo tuodimoue ⁊ deteſtās fuge. Arceant̉ a portisac introitibꝰ vinee tue inſidiātiū demoliētiūqꝫ ferarū occurſatōes. ꝑ portā oculoruꝫtuoꝝ. caue ne introeat elatꝰ ſuꝑbie ceruusnō onager iugi dn̄iqꝫ impatiēs. non ericiꝰmalaꝝ cupiditatū aculeis reſꝑſus. obtrudat̉ auriū ianua ne vulpecule adulationūfallaces ac ſubdole obrepāt. nō pateat per
guſtꝰ aꝑturā voracibꝰ lupis ingreſſus. necebrioſis līcibꝰ vini auidiſſimis. claudat̉ līgue volubil̓ cardo ip̄is canibꝰ detractoribꝰclamoſis atꝫ mordacibꝰ. Suꝑ oīa obẜuet̉ianua tactꝰ ⁊ mille ſeris milleqꝫ vectibꝰ obſeret̉. alioqͥn libidīoſe īmūde lutoſe ac ſordide ſues/ olidi hirci. apri truces/ oīa ſubuerterēt ꝯculcarēt ⁊ ſol̓ afflatibꝰ exurerent.Clama forti ſpū ꝑ tubā or̄onis ꝯͣ aues celi q̄ ſūt demōes Mat. xiij. Eaſdē ꝑ ſignuꝫcrucis vinee affixū vehementer exterreas.Hec agene ī vineā tuā incidat illd̓ ꝓphetedictū ext̓. e. a. de ſilua ⁊ ſ. f. d. e. Itidē illud.Diripuerūt e. o. t. v. ⁊c̄. Naboth mori maluit qͣꝫ vineā ſuaꝫ/ p̄cio magno regi achabvenūdaret. ptꝫ. iij. reg. xxi. Et qūo tu vineāmētis tue his hoſtibꝰ gͣtis offeres? q̄ nō vtvinea naboth caulibꝰ ꝯplātāda erit. ſed lapis tribul̓ ſaliūcisqꝫ peccatoꝝ acutiſſimiſ⁊ miſeras aīas diſcerpētibꝰ/ erit reſꝑgendaMagna ꝓrſus eēt inſania. ¶ Curādū eſtp̄terea vt ⁊ p̄noīate vitis ꝓpagīes/ tribꝰ pal̓fulciāt̉. Uis rōnal̓ pala fidei. vis ꝯcupiſcibilis palo ſpei. vis iraſcibilis palo charitatis. Nā hͦ neglecto vitis ꝓpriaꝝ viriū īopshumi ꝓſternit̉. ⁊ ī altū ſurgere neqͥēs ex humido telluris attactu vicioſā ꝯͣhit putredinē. Hīc naſcūt̉ aranee/ ſuꝑuacue curioſitatis. hīc ſpurcide limaces crudelitatis. hincvorax cupiditatis eruca. deuotōis medullā ⁊ gr̄e rorē penitꝰ exiccātes. afferētes īſuꝑſecū illā maledictōeꝫ Abacuch. iij. ſcriptā.nō erit germē ī vineis. Nihil itaqꝫ altu nilmagnificuꝫ nil celeſte cogitare pn̄t qͥ fideiſpei ⁊ caritatis artis vīcul̓. ⁊ firmis retinacul̓ nō īherēt. ſꝫ t̓renis toto pōdere incūbētes ad oīa vicia ꝓcliui dilabūt̉. Hoc ē qd̓ ībeſtias hoīes vertit. ⁊ rōis obtūdit aciē itavt hō totꝰ brutal̓ effectꝰ; ſaꝑe nō poſſit celeſtia ſꝫ ī oē neſas atꝫ facinꝰ īpellit̉. Nā vbi ꝓiecta fide regͣt igͦrātia vbi deſꝑatō ſpei locūtenet vbi cupiditati cedit caritas cupiditas īſtimulat. igͦrātia excecat. ⁊ deſꝑatō p̄cipitat. ¶ Cōge alit̓ īſignis ille vinee cultorpaulꝰ Scio īqͥt cui credidi ⁊ certꝰ ſū qꝛ potēs ē depoſitū meū ẜuare ī illū diē iuſtꝰ iudex ecce ligaturā eiꝰ cū fide ⁊ ſpe. ij. ad tim̄.i. Et ad Ro. viij. Certꝰ ſuꝫ eī qꝛ neqꝫ morsneqꝫ vita neqꝫ āgeli ⁊c̄. ⁊ ſeqͥt̉ neqꝫ creaturaalia nos ſeꝑabit a caritate d̓i. ecce tenaciſſimū caritatꝭ āplexū. Hūc imitemur ⁊ ſūmopr̄ifa. aīo ꝓmpto ꝑeamꝰ. valeat apud nostātūdē dei iuſſio. quiū apd̓ improbos ne-
E
I