Omniū ſanctorum
4 6
aſcendentes et deſcendentes. ⁊ dn̄s innixꝰſcale Gen̄. xxviij. ¶ Primꝰ gradꝰ vel primꝰaſcenſus eſt/ a turba rerū iſtarū ſenſibiliuꝫdiuitiarum mundanarū. Quē facit pauꝑtas ſpiritus. Beati inquit pauꝑes ſpiritu quoniā ipſoꝝ eſt regnū celoꝝ. Cōtemnens itaqꝫ anima deuota temꝑles copiasaurum et argentum cum ſuis ſequelis. eaſdem/ contemptui ſuo ſibiqꝫ ſubiecit. ſubiectaqꝫ pedibus humilis affectionis calcat.et clacatis dominatur. Siquideꝫ ita figuraliter promittit dominus per MoyſenOmnē locū quē calcauit pes veſter. veſtererit. Pedem intellige affectionū. Hinc fitvt anima in ſurſū altius erigitur velut ſuper aggerē grandeꝫ ꝯſtituta et celeſtis mōtis cacumen iam reddit̉ proximior. Ex aduerſo viri diuitiarū eis miſero modo ſuppeditantiū qm̄ turba hmōi rerū terreſtriūſicut onus graue ꝑ cupiditatis molē grauatur ſuꝑ eis. Propterea diuitie ſunt talianime/ tanqͣꝫ mola aſinaria ad collū ſuſpēſa q̄ montē aſcēdere retorquet in ꝓfundū.quēadmodū de ſaxo ſiſiphi poetica eſt fictio. Hinc apl̓ica vox clamatqui; volūt diuites fieri. incidūt in laqueū diaboli/ ⁊ tentationes. ⁊ deſideria multa nociua ⁊ inutilia. que mergūt hominē in interitum .i. adTim. vi. Nūc ergo in montē ꝯtemplationis celeſtis ſcādere ſatage. tutius eſt credemihi. vt pauꝑtatē ſpūs arripias. leuē expeditam ⁊ liberā. Per hanc enī aſcēdit chriſtus in montē ⁊c̄. ¶ Scd̓a turba eſt hominū. qui plerūqꝫ cōtumelijs. moleſtationibus. ⁊ iniurijs ⁊ alijs mille modis. impediunt aſcēſum in montē. qͣꝫobrem vt anima ſancta ip̄os tranſſiliat neceſſe eſt. Hūcvero ſaltū ⁊ aſcenſum operat̉ ſcd̓a beatitudo mititatis ſeu māſuetudinis. Mititasquippe erigit hoīes ſuꝑ hoīes. vt nihil eisturbationis inferre valeāt. nihil leſionis.quin potius ab his ꝯpreſſionibꝰ/ ꝑ iniurias. ꝓbra. moleſtias. ſurſuꝫ magis impellūtur. ⁊ ſicut arca noe. creſcētibꝰ vndis tribulationū. ſublimius attollit̉ ⁊ tandē fortiusaſcendit in montē. ¶ Tertia turba. eſt turba paſſionū ex originali fomite in hoc moribūdo corꝑe ſcatentiū. quēadmodū ſpesmetus. meror. gaudiū ⁊ ſil̓ia. O turbaturbulentiſſimā. turbā noſtra omnia/ miſeriſmodis ꝯturbantē. turbā deuiqꝫ cū omnibus. tum p̄cipue adoleſcentibꝰ infeſtam ⁊feda eos colluuione ſordidantē. Hāc tur-
bam egredi nō aliter facile eſt qͣꝫ ꝑ tertiambeatitudinē. qua dictū eſt Beati qͥ lugentqm̄ ip̄i ꝯſolabunt̉. Cur ita lugere neceſſeeſt? qꝛ certe niſi ꝑ fletū exoneret̉. lauetur etpurget̉ ſenſualitas a malis cupiditatibꝰ intronaſcētibꝰ. ex putrida corruptōe. niſi inſuper diluuio aquaꝝ. taliū ſummergat̉ turba egyptiaca vitioꝝ. ꝯfeſtiꝫ ſenſualis pharao cū curribꝰ ⁊ equitibꝰ ſuis. aīaꝫ iſraeliticam ſurſuꝫ nitentē/ ꝯprehēdit. ꝯprehēſaꝫcircūligat funibꝰ peccatoꝝ. circūligatā qͦꝫtrahit. ⁊ ꝯturbat in dānationis abyſſum.Tūc veraciter exclamare pōt miſerabilisaīa talis. Quoniā iniqͥtates mee ſuꝑgreſſe ſunt caput meū. Et rurſus. Intrauerūtaque ⁊c̄. Tāto ergo diſcrimini. quale ꝓpinabit̉ remediū? vtiqꝫ luctꝰ ⁊ lachrime. Adquid ita? vt reductis aqͥs maris. aquis ſcꝫamare penitentie ſuꝑ egyptios ſenſualitatis/ aſcēdat aīa ꝑ deſertū huiꝰ infelicitatis.in terrā ꝓmiſſionis ⁊ in montē dei IacobSed aīe tali/ vnde luctꝰ ⁊ lachrime? Undiqꝫ ⁊ abūde. Recogitet aīa talis vehemēter ꝓfunde atqꝫ frequēter/ ſtatū ſuū. ꝯditionem ſuā. ſuuꝫ qͦꝫ finē. Iudicet qͣꝫterribilisdens in cōſilijs ſuꝑ filios hoīm. penſet qͣꝫincerta ſint ſuꝑ ip̄aꝫ diuine ſeueritatis ſeumiſcd̓ie iudicia. Clamet ꝓinde cū Anſelmo. Heu vbi ſuꝫ ⁊ vbi nō ſuꝫ que vbi futura ſuꝫ neſcio. Ponat aſſidue corā oculis īlumine fidei quāta eā ſi recte vixerit merces manet ī celis. Sinantē/ qͣꝫ horrēdo addicēda eſt ſupplicio. Tūc lugebit. ⁊ lugēsab oībꝰ voluptatū illecebraꝝ/ turbis irridentibꝰ ſemet abſoluet. ⁊ aſcēdet in montē¶ Et quidē triplices iſti priores gradꝰ vl̓aſcēſus ſcale nre euāgelice qͥbꝰ aſcendit̉ inmontē reſpiciūt incipiētes. ⁊ in ip̄o Abraam figurati ſunt de qͦ habet̉ Gen̄. xij. Egredere de terra tua. ecce aſcēſuꝫ vel egreſſuꝫ aturba opū terrenaꝝ. qͦ ad primā beatitudinē. Et de cognatōe tua. ecce aſcēſuꝫ ex turba hoīm. qͥ cognati ſūt ⁊ affines; qͦ ad ſecūdā beatitudinē. Et de domo pr̄is tui. ecceaſcēſuꝫ ſuꝑ ſenſus ꝓprios corꝑales ⁊ ſuarūturbā paſſionū. Quid enī ꝯgruētiꝰ fignificat h̓ domꝰ pr̄is/ qͣꝫ ꝯtuberniū ꝓprij corꝑisEt hͦ qͦ ad tertiā beatitudineꝫ. ¶ Subſequēs gradꝰ ⁊ ille ē quartꝰ. decet ip̄os ꝓficites. vbi aīa ſeip̄aꝫ quodāmō exit. dū ꝓpriaſaffectōes. ꝯmodi. tanqͣꝫ turbas aliqͣs intimas deſerit. hͦ ꝑ qͣrtā beatitudinē. q̄ ē eſuries ſitisqꝫ iuſticie. ꝑ hāc aūt affectu ꝯmodi
LL 2
Q
R