Sermo dominica. XIX

ſatyrico vtar/ ad mote trepidat arūdinisvmbrā nil auſa negare Tales ad celſas eccleſiaſtice domus ſedes euehit/ atqꝫ illamimplet ꝓpheticā maledictōem. Dabo pueros principes eoꝝ ⁊ effeminati dn̄abunt̉eis Iſa. iij. Hi ſunt qui aſcēder̄t de domoregis in domū dn̄i hieremie. xxvi. Et quivelut Ozias eccl̓iam violenta ptāte ſubintrant. ij. Paralipp. vi. Sed qui paresſunt in culpa reformidēt ne ſimili aut deteriori pena plectātur ¶ Aſt alij qui ianitores ſunt optimi heliſeū imitent̉. de quoEccl̓iaſti. xlviij. ſcriptū eſt. In diebꝰ ſuisnō ꝑtimuit principē. ⁊ in potentia nemovicit illū nec ſuꝑauit eum verbū aliquodſupple deprecatōis aut cōminatōis/ noninſcij ꝙ petere docet qui timide negat. ¶Dicet fortaſſis intra ſe tacitꝰ aliquis fieri iſta oportere ꝓ qualitate tempoꝝ. vt eccleſiaſtice domui corroboratio maior accedat. quaſi iſta ſcilꝫ genus ſuſtentamentum eccl̓ie dei ſint. nō xp̄s. Eccl̓iam mihicrede ſuſtinēt. fulciūt ⁊ decorāt nō lōgusfamulantiū ordo in morē decurtatoꝝ. nōfaleratoꝝ equoꝝ numeroſitas nō aucupium. nō venatio. nō taloꝝ vſus. nō meretricū. ſed ſancti mores. humilitas/ religiopietas/ pudicitia/ ſcripturarūqꝫ cognitioEt quāto eccl̓iaſtica domus a pluribꝰ impugnatur/ tāto ſanctioribꝰ exemplis regeda eſt/ et ſcandaloſis promotōibus minꝰ⁊ minꝰ occupanda ¶ Occurrūt apud hoſtiariā noſtrā alij hoīes ſi nō beſtie ſed potius ſpurciſſime nomināde ſunt abiectiſſimi/ ſpurciſſimi/ viliſſimi/ qui volunt intrare ſecreta domus ac inde timeri ait ſatyricus/ qͥbus notū eſt illud eiuſdē Charꝰerit verri .i. peſſimo homini qͥ verrē tempore quo vult accuſare p̄t ꝓpter quod iſtiſcortoꝝ ⁊ muliercl̓aꝝ conq̄ſitores ſunt argumentatōnū ⁊ alioꝝ quos effari pudetne pudicas aureſ polluā ſummīſtratoresAd qͥd? vt pruriētē dn̄oꝝ ſuoꝝ libidinēexpleāt/ īmo irritēt ⁊ ſuccēdāt Quare ſic:vt inde cari habeant̉/ ament̉/ timeantur.Quid vltra? Iſti ad bn̄ficia diabolica petunt ingreſſum. petūt cum iniqͥs portionem / et eo importuniꝰ ⁊ impudentiꝰ quoparua eis merita ſuffragātur ¶ Subeūtalij hoīes ſceleratiſſimi/ bonoꝝ crimīatores. qͥ cōiuratōes ꝯtra eccleſiaſticā domūfieri audacibꝰ mēdacijs aſſerūt vt ſoli inuigilare/ ſoli rēpublicā ꝯſeruare iudicent̉

vt perinde ſublimia dignitatū ſcādāt loca. Hoſtiaria vero noſtra/ tales. ⁊c̄. ſed linguā cōpeſco. Scio de qͥbus loquor Quiveꝝ dixerit accuſator eſſet inqͥt ſatyricus.Non autē illud nouū eſt. Habes. i. Machabeorū/ qual̓r venerūt viri impij ex iſrl̓et alchimus cū eis/ qui volebat fieri ſummus ſacerdos. ⁊ accuſauerūt ppl̓m apudregem. Sequit̉. Alchimū cōſtituit rex inſacerdotiū Et vtinā nullos mō alchimoshaberemꝰ Reuerēdiſſimi. p. nō ſic. ꝓfectonō ſit ſonātiſſima eccl̓ie domꝰ tuba pariſien̄. vniuerſitas cōpulſa ſilere fuiſſet/ nōtalem in ſuis deliberatōibꝰ paſſa eſſet calumniā. Sileo de apertione ⁊ vſu clauiūin vtroqꝫ foro. curie ſcilꝫ ⁊ conſcīe/ nec decollatōne ſacramentorū loquar qꝛ nullisvnqͣꝫ verbis nullis eloquētie viribus neTullius quidē exprimeret eos qͥ in hac ꝑte abuſus fiunt. ¶ Poſtremo cernite qͥsin eccl̓iaſtice domus locis plurimis paſtor locatus eſt. Nunqͥd ambicioſa rapacitas Fortiſſime deus/ talē ē terris abijcepeſtem. ſeua eſt/ crudelis atrox/ horrida/inſatiabilis/ truculenta. Credis eā ouespaſcere. erras. Expoliat rodit/ vorat enecat. ⁊ leuiſſima occaſiōe ꝑ ſulminatōes excōicationū foras mittit Suorū inſuꝑ ſatellitū turbis magna voce Terentianū illud in de chyra inculcat. ſedulo te monec⁊ hortor ne cuiuſqͣꝫ te miſereri quin ſpolies/ mutiles laceres quanqͣꝫ nactꝰ ſis Audire tamē debuerat Tiberij ceſarꝭ reſcriptūboni paſtoris eſſe tondere pecus/ non deglubere. Suetonius lib̓. iij. Quāto ſatiꝰtutiusqꝫ fuerat nō habuiſſe paſtorē Sicirato Ioue/ fabuloſis ranis hydra tranſmittit̉ Sic p̄ficiunt̉ agnis lupi/ ceruisqꝫleones. Et formidādū eſt ne ad hāc irampctā nr̄a deū ꝯcitauerīt qͥ regnare facit hipocritā ꝓpt̓ pctā ppl̓i Iob. xxxiiij Hec ābitioſa rapacitas illa eſt q̄ redditus ecc̄iaſticos diripit. ⁊ q̄ gratꝭ mīſtrare debuerat. vili p̄cio ꝯꝑare ꝯpellit. obaudiēs xp̄o iubēti. Gratꝭ accepiſtꝭ gratꝭ date Mat. x. Facetiſſiā āt in hͦ loco ſꝫ mordaciſſiā eſt amb̓.Reſ. Nemo inqͥt gratꝭ dat. qꝛ nemo gratꝭaccipit ¶ Iſta ſe dn̄aꝫ reputat eorū q̄ in eccleſia ſunt ꝓuētuū n̄ admīſtratricē. ꝯͣ apl̓icā diuināqꝫ ſnīaꝫ. i. Corī. iiij Sic nos exiſtīet hō vt mīſtros xp̄i/ ⁊ diſpēſatores miſterioꝝ d̓i ⁊c̄ Prelatoꝝ itaqꝫ ē. idoneoſ add̓inū ẜuitiū eligere. qͥbꝰ ſic electꝭ ꝑ modū