Druckschrift 
2 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo ad eccleſiaſticos

ad mortem/ et diram mortem. Nunqͥdtibi dura fuit vel iniurioſa que benignitate nitebat apud omnes? Nequaqͣꝫ prorſꝰquin etiaꝫ pia credulitate ſuſpicor etſi euāgelium fileat ergate plus officij plus beniuolentie monſtrauerat exemplo filij/ptās ſi forte duriſſimam cordis tui nequiciam cuius non erat penitus ignara/ molliri leniri ve fraterna vel materna correction contingeret. Sentiebat te ad iudeoscurſitare clam et redire. neqꝫ tamen prodebat te. ſed in bonam potius parteꝫ trahēsomnia forſan p̄cabatur te rogabat hortabatur vt inuideam iudioꝝ erga filium ſuum magr̄m tuū tu mitigares tu pacis conſiliator fieres. Nec deerant quantum ſuſpicari fas eſt/ blandicie virginales cum graui maturitate monendi verba potentiagignere compaſſionem in cordibus beluarum. An forte ſeorſum te aduocans alloq̄batur. vides o iuda chariſſime quo pactomagiſtrum tuum filium meum/ querūt iudei perdere. Sciuiſti. aderas enim quaudo ſuſtulerunt lapides vt iacerent in eum.quando vix e templo viuus euaſit. Nūccor te ſocialem omnium noſtrum conuictum. ſi quid ip̄e totus bonus noſqꝫ omnes/ bene vnqͣꝫ de te meruimus. roga iudeos que ad pacem ſunt. Is eniꝫ et redis adeos. oſtende nihil eſſe in filio meo dignummorte. qui infirmos eoꝝ curauit. qui doctrinis erudiuit qui ſolum dei honoremgloriā viuēdo p̄dicandoqꝫ queſiuit. Curin huius morte peribimus omnes? cis ex eius vita pendet mea. Quintiam tuip̄e qualem alium dominū vel magr̄m habiturus es in quo plus benignitatis gratie et fauoris expectas. Elegit te in fratreꝫ.in apoſtolum. in amicum pauit te. mīſtrauit tibi. poſtate miraculoꝝ cum auctoritate p̄dicandi dotauit te. diſpenſatoreꝫ ſuumconſtituit te. Deniqꝫ maiora ſunt que promittit. Ad hec et ſimilia virginis alloqͥaſcire velleꝫ. o crudeliſſime iuda. que tibi facies. qui geſtus. qualis reſponſiōe vl̓ ſermo vel nutus. Sed certe leue erat/ te impudenti ſimulatione velle fallere matrem/qui filium dei putaſti decipere; dicēs.quid ego ſum rabbi. Et rurſus. Si oportuerit me mori tecum/ tenegabo. Namteſte Matheo omnes diſcipuli cuꝫ Petroſimiliter hoc dixerunt Alij forſan improuide. ꝓditorie. Cupiditas tua (o iuda) ob

uoluebat te/ tanta noctis caligine. vt in lucidiſſimo die/ turpitudinem tuaꝫ latere putares nec erubeſceres. Nunqͥd in ip̄aditionis hora verba reuerende blandeqſalutationis ꝓtuliſti/ dicens. Aue RabbiMagiſtruū vocas de quo nuꝑ ad iudeostanqͣꝫ de malefico fraudulento dixeras. tenete eum et ducite caute. Animaduertitis o viri paties et fratres animaduertitisqͣꝫ ceca ſit auaricia/ que ita cor iude firmauit obcluſitqꝫ vt egreſceret medendo deteriorqꝫ redderet̉ Quid non mortalia pectoracogis auri ſacra fames? nam ad ip̄os etiaꝫiudeos vltro cucurrit non ſolicitatꝰ ab eisſed more emptoris interrogās. Quid vultis mihi dare et ego eum vobis tradam?Habet itaqꝫ cogitatio auaricie radicataſuam ebrietatem. ſuum furoreꝫ. ſuamqꝫ inſaniam intxorabilem p̄cibus. inflexibileꝫconſilijs. ſurdam monitis. demum ad minas omnes iamiam irruentes imꝑterritaꝫEt putatis auaricie ſoli ꝓpriam hanc eſſeſurditatem ad conſilia? Putatis huic iudeſoli contigiſſe? Habethant incorrigibilitatem comitem hanc melancolicam inſaniam hoc demonium ſurdum/ affectiolibet. vel paſſio vicioſa. dum ꝓfundari radicariqꝫ ſinitur. Hoc in philocaptis ad amorem. Hoc in vaniglorioſis ad gloriampompas p̄latiōeꝫ. Hoc ininuidis ad odioſam malignandi libidinem quotidie conſpicimꝰ. Alioquin melius irent res humane p̄ſertim eccleſiaſtice ſi ſalubribꝰ monitis/ cōſilijſqꝫ legum eternarum/ paſſiōesvicioſe. ebrioſe. ſtulte. furioſe. vel dominationis. vel auaricie. vel ambitionis/ obſtitiſſent. Neqꝫ tam diuturna contagione/ ſciſma p̄ſens labefactaſſet eccleſiam/ ſi extirpando ſolum ſciſmate non pro obſequendo paſſioni multiplici vicioſe fuiſſet inſudatum. Exitus vero qualis habebitur/ neſcio. deꝰ ſcit. Hoc vnum fidenter aſſero.pax quam auara ſuꝑbia clericorum/ p̄ſertim in ſublimitate poſitoꝝ exulare fecit abeccleſie domo non regredietur per eandeꝫviam auaricie et ſuperbie in regioneꝫ noſtram. Non muneribus/ non terxoribus ſolicitando animos contrariantiumſed per viam liberalem ac benigne humilitatis. Aqua tamen qͣꝫ longe abierimusgitare ſtupor eſt. querentibus omnibꝰ queſna ſunt non que Ieſu chriſti. non ſine reatu ꝓditionis/ cuꝫ iuda ſimonis ſchariotis