Sermo de dominio eua.

horrende damnationis interminatio. nullum diuine dignationis et humiliationisobſequium. nullum beniuolentie ſignumoſculum vel alloquiū. nulla poſtremo bonoꝝ ſocietas/ a preconceptis facinoribusplus qͣꝫ iudā abſterrent aut reuocāt. Quāobrem nihil eis dolor de commiſſis. nihilconfeſſio. nihil reſtitutio/ ſicut nec iude ꝓficiunt. Palā eſt ratio. Deeſt quippe ſpesvenie. que in dilectiōe iuſticie et in nō peccandi deinceps ꝓpoſito/ collocat̉. ¶ Nosvero ſalubriori credentes conſilio (o p̄clari et eruditi viri) lauemur ob ſecro et tergamur interius a ſordibus que ſunt in pedibus affectionum. quatenus abluti efficiamur de ſeruis domini. de exulibus ciues.de abdicatis/ filij et heredes. heredes quidem dei. coheredes autem chriſti. quibusꝑinde omnia dabit pater in manus; fiat fiat. ¶ Circa p̄dicta mihi quatuor digne cōſideranda per modum quadruplicis pulcritudinis veritatis inſpicio.Prima cōſideratioAblutis ꝑ gratiam/ omnia ſunt cōia. Perſpicua eſt ꝓbatio exp̄miſſis. Eoꝝ nempequilibet heres eſt et coheres chriſti. Miratur hoc aliquis. miretur potius qn̄ legit ꝙmultitudinis credentiū erat cor vuum ⁊ anima vna. Act. iiij. Si cor vnū et animaimmo vnum corpus ⁊ vnus ſpūs (ꝓut loquitur apl̓s ad Eph̓. iiij) Quid cōuenientius qͣꝫ vt eoꝝ ſit vna ꝓrſus hereditas. vnadominatio. vnus caſtus principatꝰ. Hocmihi ſenſiſſe videtur ꝓpheta dum gratꝰ clamat ad deum. Particeps ego ſum omniūtimentium te et cuſtodientiū ⁊c̄. et titulumſubdit. Mīa tua dn̄e plena eſt terra Hancveritatem agnouit egregius doctor Augꝰ.dum poſuit/ iure poli omnia eſſe cōmunia¶ Irridebit ſcio ſnīam iſtam aliquis hō qͥnō capit ea que dei ſunt. Stulticia eſt enīilli. i. Coꝝ. ij. Excecauit enim eum cupiditas. que ad oblatrandum ora laxat. Obijcit ſtomachans et ſibi ſapiens. Si iuſtisomnia ſunt cōmunia. ip̄iihil rapere. nullum furtum facere poterunt. vtentur enimre ſua. Porro nullus eſt eo ditior. Sed etnullus a iuſtis qͥcqͣꝫ poterit auferre vel tollere. ex quo res manebunt ſue vbicūqꝫ trāſferre eos contingeret. Sunt quippe domini omniū. Deniqꝫ ius erit cōmune apudomnes ſuꝑ vxoribꝰ. ſeruis et ancillis ⁊ ſil̓i-

bus. Sic in erroreꝫ Socratis relabemur⁊ has abſurditates ferre quis poterit Sicꝑalogiſat aliquis homo. ſil̓r ad illum de qͦrefert Sene. vij. de beneficijs. Qd̓ ſi deoꝝſunt omnia/ nihil erit ſacrilegiū. et ablatioquelibet nihilominus ſacrilegiū dicet̉. vbideductio poſita eſt/ et ſil̓r ſolutio. vbi exp̄ſſa eſt ſenece ſententia ꝙ iuſtis omnia ſuntcōmunia et pulcre deducitur. Huic veritati ſuꝑ cantica Bernardus atteſtat̉. ¶ Falluntur oppoſitū ſentientes. qꝛ ſolum attēdunt acceptiōem dominij politici et ciuilis/ groſſaꝫ atqꝫ palpabilem. nihil de dn̄ionaturali et originali. nihil de gratuito ⁊ euangelico cōcipiūt. ¶ Tradit magnus albertus et ita eſt qd̓ didici a puero? circa ꝑticula res hoīm actiones vix aut nunqͣꝫ poſunt aliquid ſubtile altū et abſtractū concipere; oīa ad ſenſum referunt ⁊ exꝑientiamqd̓ agere/ maximū eſſe veritatis adipiſcende impedimentum poſuerunt plato in thimeo. tullius in tuſculanis queſtionibus. ⁊Auguſtinus in de vera religione. ¶ Altiꝰigitur repetentes dicamus ꝓ elucidationep̄cedentiū et ſequentiū; ꝙ dn̄s qui vniuerſitatis dn̄s eſt iure pleniſſimo creatiōis cōſeruations et gubernationis Deute. xxxij.Cōmunicauit dominiū ſuū creaturis/ capacibus dn̄ij. que ꝓprie ſunt creature rationales ſole. quibꝰ vti et frui ꝯpetit rebꝰ alijsaſſumendo eas in ſui facultatem. Ad naturam ſic cōditam in ratione et arbitrio et tali facultate/ conſequitur dominiū qd̓ appl̓lamus naturale vel originale. Hoc fundatum eſt in ſtatu innocentie ⁊ ꝓmulgatum.Gen̄. i. Subijcite terram ⁊c. Deturpatumeſt ꝑ peccatū. ſed reſtauratuꝫ ip̄i Nōe poſtdiliuuiuꝫ Gen̄. ix. ¶ Ad hoc et ſuꝑ hoc dominium vt ꝑfectum integrūqꝫ ſit ſuꝑaddēda fuit gratiā et plena ſanctiſpūs cōmunicatio. Ex quibus reſultaret titulus adoptionis filioꝝ in quo clamamus Abba paterAd Roma. viij. Iſte eſt titulus fecundiſſimus ſupra quem fundatur dominiū gratuitum et euangelicum. ꝑ qd̓ creatura rōalis habet ius ꝓpinquū ſuꝑ res quaſſibꝫ inferiores. ad vtendum eis debite ⁊ libere/ ꝓfine ſuo cōſequendo. ¶ Diximus ius propinqun̄. ꝓpter p̄deſtinatos peccatores; habentes ius remotum et impedimentum ꝑpeccatum. ¶ Additum eſt ſuꝑ res quaſſibet inferiores. qm̄ ꝓprie dictum dominiuꝫnon habet locum ſuꝑ res excelſiores. qͣꝫuis

Q

R