In cena domini factus
4l
loquamur. Anxie queramus. aſſidue ꝑtractemus. O quot ſibi videntur ſapiētes inoculis ſuis. quot litterati et docti qͥ hec neceſſaria ideo neſciunt. quia velut facilia legere retinereqꝫ deſpexerunt. qꝛ inſuꝑ tempus ingenium curam in ſuꝑuacuis cōtriuerunt. qꝛ deniqꝫ bonam vitam que taliūoptima doctrix eſt. colere neglexerūt. quostandem ſi deo ꝓpicio reſipiſcere contingatſi ad meliora ſtudia mentem diuertere. pigebit affirmo pudebitqꝫ temꝑis acti. Quare? qꝛ feſſi et confracti nihil inueniēt de vniuerſo labore ſuo niſi vanitatem arguendāet curam ſuꝑfluam. ſentientqꝫ vix ſe diſcipulos idoneos ad illa cogitanda in quibꝰdudum magiſtri eſſe debuerant. qd̓ et falſocrediderant. qꝛ tam ceca ſemꝑ eſt tam inſolens inflantis ſcientie arrogantia. Sentient ad extremū nihil difficilius eſſe arte bene viuendi. nihil plane ſubtilius: nihil ſublimius atqꝫ diuinius. Perge igitur vt cepiſti. neqꝫ ſermonem de lotione pedū animehoc eſt affectionū/ quōlibet interrūpe. hocneceſſitas quotidiana. hoc inſtans paſchefeſtiuitas qua verus agnus dei cū azimisſinceritatis ⁊ veritatis. edendus ē. Hoc p̄ſens ſocietas eoꝝ qui non ſe ſolos ſed alios habebunt erudiendo lauare/ flagitat etexpoſcit. Atuero tradita ſunt hec in libristheologoꝝ copioſe. tradita ſunt; ſcio etiaꝫveritas altera que non tradita eſt. nec vacat omnibꝰ omnia legere. et habet quid latentis energie viue vocis actus ⁊ in aurestranſfuſa fortius ſonat ⁊ tenacius memoratur ¶ Charitas hec ſuadens/ credite ꝑſuaſit facile monitis ſuis obſequi. Unde glorior in dn̄o de cuius munere eſt modeſtuꝫpiumqꝫ quodlibet ingeniū. Remāſerat tamen ſcrupulus aliquis/ ſi materiaꝫ hāc depenitentia lotrice mentis optima/ tractarecōuenientius oporteret vel declamatoriomore vel ſcholaſtico. Primum accuratiuset venuſtius eſt. alteruacutius ⁊ quodammodo verius eſtimatur. Primū magis accōmodatur affectui. ẜm intellectui Primūplus allicit. Scd̓m plus inſtruit. Tādemex circūſtantia temꝑis ⁊ ꝓ auditoꝝ qualitate inductus ſum ſcholaſticū morē gerereQuotidianus nanqꝫ ſermo eſt et ſcholisvſitatus. nec rurſus egemus interp̄te ſi intelligatur etiam a parum intelligentibꝰ bene ſatis eſt. Omittatur ornatus/ niſi qͥ ſpōte prouenerit. ¶ Dicamus in primis alti-
us repetentes/ ꝙ lauat nos chriſtus miniſterio penitentie ſalutaris. que penitentiahaurit aquam et quodammodo fundit inpeluim cordis noſtri per contritionem. abluit et ſordes eijcit per confeſſionem. extergit deſiccat et clarefacit per ſatiſfactionemHec tria per ordinem nunc egit emundator noſter chriſtus miſit aquaꝫ. lauit. exterſit. Hec dicendoꝝ ſumma eſt hec tria notaſſe lego pſalmiſtam. Dixi confitebor aduerſum me ⁊c. id eſt firmiter ꝓpoſui. ecce cōtritionem. Iniuſticiam meam domino. ecce confeſſionem. Et tu remiſiſti impietātēpeccati mei. ecce ſatiſfactionem. Et rurſuꝫalibi. Iniquitatem obio habui. hec eſt cōtritio. ⁊ abominatus ſum. hec eſt confeſſioque extra vomit abominabilē peccati ſordem. Et legem tuam tdilexi ⁊c. Hec eſt ſatiſfactio in cuſtodia legis dei. ¶ Nunc pertractemus triplices huius officij cōditiones. quaſi iter trium dierum perambulantes. Etquia in paucioribus viā magis; rētotam ſub breuibus terminis atqꝫ methaphoris coartemus.Taqꝫ ꝓ lotione noſtra mīſtrataquam contritio non qualemcūqꝫLſed calidam. mundam. amaram viuam crebram et cōtinue ſcaturientem. Iuxta que quattuor/ quadruplex eſt de cōtritionis qualitate cōſideratioPrimacōſideratioaqua contritionis ſit calida. hoc fit per cōuerſionem in deū. fide ſpe et charitate ſubnixam. Sicut homo auertens ſe a deo etconuerſus ad creaturas ſordes contrahit.ſic econtra mundatur. Hoc eſt quod dicitur a doctoribus. quia quattuor requiſitaſunt in contritione. Conuerſio ad deum.auerſio a creatura. Infuſio gratie. et expulſio culpe. Hunc calorem non habet aquaillorum qui dolent de peccatis ſolo timore pene. ſicut fit in iā damnatis ⁊ in cōdemnandis. ſicut communiter euenit in mortevbi affectio commodi que gelida eſt et nōiuſti/ dominatur. Quo circa ſequitur expediens eſſe p̄uenire horaꝫ mortis ad hauriendum hanc aquam et calefacienduꝫ/ exbona et quotidiana meditatione Signūfrigiditatis eſt / ſi homo crederet diu viuere/ vellet diu permanere in peccato. Nonſic ille qͥ dicebat; ſe nō minus ſeruituꝝ d̓oſi ꝯſtaret certiſſie ꝙ mille annorum ſpacio
D