Tractatus
donū optimū et ꝑfectū. ſi minꝰ attigerimſuppleāt aut corrigāt imꝑfectū meum tuifratres. pr̄es mei. ⁊ alij ꝓfundiꝰ ſapientes.Bene vale. mei memor in oratōnibꝰ tuis.¶ Et ſi latini forſan eloquij non ſatis esidoneꝰ auditor; nolito cōqueri. qm̄ habescopiā interp̄tū abūdantē. p̄dictos pr̄es loquor. quoꝝ genibꝰ ꝓuolutꝰ/ or̄onū ſuarūſuffragia/ egēs ⁊ mendicus expoſtulo.Incipit tractatus.Randis ⁊ mira eſt nobis Iohānis abſtinētia ⁊ ſobrietasrecitata cū dictū eſt. locuſtasget mel ſilueſtre edebat. ¶ Sꝫhorrere de facili ſolēt abſtinētiā qui voluptatibꝰ defluūt. quoꝝ deꝰ venter eſt. ⁊ ſobrietas ab eis auſteritas inculpat̉. ex ſua infirmitate vicioſa/ ī maloqꝫ radicata ꝯſuetudine alienā vitā metientes/iudicāt mirabile eſſe aūt ſuꝑſtitioſum autindiſcretū attenuare corpꝰ duris ieiunijs.Cōceſſis inſuꝑ cibis quos deꝰ (inquiūt)creauit ad ꝑcipiendū cum grarūactōe/ irrident nō vtētes. ¶ Nō aduertūt aūt capiūtqͣꝫleta ſit/ qͣꝫ ſalubris ⁊ expedita/ ⁊ ex bonacōſuetudine qͣꝫ facilis ⁊ iocūda reddat̉. deuotoꝝ ſobrietas: qui cū apl̓o caſtigāt corpus ſuū ⁊ in ſeruitutē redigūt. Qui demūcorꝑali ieiunio vitia ꝯprimūt. mentē eleuant. virtutes adqͥrūt ⁊ p̄mia. Subindeiſta eſt infamis palma vitioꝝ. ⁊ extrema qͦrundā criminoſoꝝ impudētiſſimaqꝫ ꝑuerſitas. ſancta polluere. calūniari bene acta.et que imitari nō pn̄t ſaltem volūt ea deteſtari. Hinc blandit̉ iniqͥtas ſibi. ſi de ſanctitate ꝯfinxerit ꝓbrum aliqd̓. ſi ꝯtra beneviuētes infames ſnīas ꝓtulerit. ⁊ aliene vite reprobationē/ ſuam laudē ⁊ ſolamē eſſearbitrat̉. ¶ Exꝑimur hanc carnaliū hominū inſaniaꝫ. tū in multis. tū noīatim ergavenerabiles pr̄es ⁊ fratres de ordine carthuſien̄. apud quos reꝑit̉ ſicubi in eccl̓iaquicqͣꝫ veſtigij reliquerit p̄dicāda illa priſcorū patrū deuotio admirabilis feruor etſua ꝓpe modū incredibilis ꝯtinētia. Hosnāqꝫ carth̓. exagitāt nōnunqͣꝫ imbuti ſapieutiā terrena aīali ⁊ diabolica. dicētes contra caritatē denegare ſibi ip̄is p̄ſertim ī infirmitate poſitis eſum carniuꝫ. Uox iſta.vox plane illoꝝ eſt qͥ ſuſpirabant ad ollascarniū egypti. faſtidito māna. ¶ Subijtitaqꝫ pluries animū aliquid de hoc ſcribe
re vt temptarē funditꝰ eruere/ ⁊ cortice ſublato medullitus ꝑſcrutari id qd̓ difficultatem affert in pn̄ti materia. Nūc tandē occaſione ſumpta ex ꝯtextu pn̄tis lectionisque de abſtinētia loquit̉ Ioh̓is bapt. conabit̉ idip̄m ꝑagere tenuitas ingenij meiabſolutē quidē ⁊ breuiter. qm̄ veritas luxeſt. ⁊ intuet̉ nūqͣꝫ meliꝰ/ qͣꝫ dū nuda breuitate monſtrat̉. folijs aut faleris verboꝝ nōmagnoꝑe eget. obumbrāt ip̄am quādoqꝫet offuſcant veritatē potius qͣꝫ illuſtrent ⁊expediant.Rit igit̉ triplex cōcluſio. vna directe reſpōſalis. due ſequentes difficultatū nodos tangēt ⁊ euoluent.He difficultates p̄cipue ⁊ ſummatim dueſunt. vna de caſu neceſſitatis extreme. aliade infirmitatibꝰ ⁊ abbreuiatōe vite. ¶ Prima ꝯcluſio. Pōt rōnabilit̓ in ordīe carth̓.eſſe lex vl̓ generale ſtatutū. vt nullꝰ frater illius ordinis/ cōmedat vnqͣꝫ carnes. īmo ⁊ſi petat̉ ꝙ ſibi nō miniſtrent̉. Et ad hmōiobſeruationē/ fas eſt diſciplinā grauē contra trāſgreſſores inſtitui. ¶ Scd̓a concluſio. non obſtat rōnabilitati p̄fate legis velſtatuti/ ꝙ dabilis ē caſus in quo frater carthuſien̄. etiā ꝓfeſſus obligaret̉ veſci carnibus ⁊ aliꝰ ſibi miniſtrare teneret̉. ¶ Tertia ꝯcluſio. abbreuiatio vite corꝑalis autſanitatis debilitatio nō auferunt rationabilitatem p̄fate legis aut ſtatuti.3Uadet̉ ꝑ indirectū prima ꝯcluſioqm̄ niſi ſic liceret generaliter ordinaſſe. nullo mō ſentiendū eſt/ ꝙ ꝑtanti tꝑis curſum ſcꝫ ꝑ trecentos annos ⁊ampliꝰ/ talis fuiſſet lex inter ip̄os carth̓. ꝓmulgata ⁊ ſeruata. inter qͦs tot hactenꝰ floruerūt ſumme religionis ⁊ eximie diſcretōnis viri. in iureciuili canonico ⁊ diuīo nōmediocriter inſtructi. Nequaqͣꝫ inſuꝑ toleraſſet illud eccīa. alioqͥn dediſſet laqueumſuis fidelibꝰ filijs. qm̄ eos dānabiliter erraſſe ſciuiſſet. neqꝫ tn̄ eos ab errore reuocaſſet. Alioqͥn p̄terea nō laudaſſent vitamtaliū/ ſanctiſſimi viri. quēadmodū deuotꝰet circūſpectiſſimꝰ Bern̄. ad fratres de mōte dei eiuſdem ordinis ſcribens/ eos collaudaſſe reꝑitur. imo ⁊ ad abſtinentiā ml̓tam inuitaſſe. oblectans fratres illos ī horrendis frigoribꝰ magne carthuſie manentes. ¶ Rurſum per directum ſic arguitur.Licitum eſt vni vel pluribus ꝑ totam vitam a carniū eſu ꝓrſus abſtinere. quoniaꝫ