Et pollutione nocturna
exiſtentie moduꝫ. ſufficiat tibi ꝙ nō ē hicmodo alioꝝ corpoꝝ/ ſuis locis ꝯmēſuratoꝝ. ꝓpterea vane ne dicā ſtulte querūt aliqui. vbi caput. vbi pedes. qualis ſitus. qͣlis ad hoſtiā/ partiū coordinatio vbi xp̄seſſe dicitur. quare ⁊ qūo? Quoniā facta eſtin eius corpus trāſſubſtantia panis: omnipotenti virtute diuinitatis. Si nō hocꝯprehendis. neqꝫ ꝓfecto qͣntulācunqꝫ reꝫaliā quo ad infinitas eius habitudines ⁊ꝓprietates cōprehendis. da locum fidei vtmerituꝫ habeas. ⁊ eā quā ſine merito dasnature fidē; dacū laude reuelatori ⁊ in eiobſequiū volens te captiua.Decima cōſidera.On ꝓpter timorē cōtaminationis corꝑis xp̄i illud cū muudicia corꝑali monemur cōtrectare. ſed ad indeuotionē aūt ſcandalum in nobis vel alijs deuitandū. Conſideratio iſta/ parū etiā inſtructis manifeſta ē. valꝫ tamē nō mediocriter apud ſcrupuloſos: vt ſi forte corꝑalis aliqua ſordicies ipſis nolentibus aduenerit. recogitent ad xp̄i corpus nihil hanc attinere. ſeruata in animo mūdicia ⁊ reuerētia ſanctitatis. Fuerūt qͥ dixerant ipſam hoſtiā cōſecratā nullo modo in ventrē nr̄m comedendo demitti. ſed ſtatim in celū rapi contra exꝑientiā quotidianam atqꝫ catholicāveritatem q̄ ponit corpus xp̄i vere comedi. Fefellit eos hmōi cōſiderationis obliuio dum putant indignū ſentire vt corpxp̄i vel hoſtia ſacra in fetulētū ſtomachuꝫnr̄m deueniat. qͣſi videlicet polluat̉ aut fedetur/ pluſqͣꝫ radius ſolaris aūt ſpūaliumſubſtantiaꝝ aliqua. Dicāt ergo ſi ſic iudicāt more carnaliū iudeoꝝ/ aut paganoꝝcur xp̄i corpꝰ ī maternis viſceribꝰ ⁊ ſecūdina pellicula menſibus nouē obſeruatum⁊ obuolutū fuerit? Debet vtiqꝫ ratio corrigere ſenſuale iudicium ne blaſphemiamimpiā reputemus ip̄aꝫ rei ſinceriſſimā veritatē. Caueamꝰ a tali ſpurcicia recogitāda ꝑ timorē crebrū. qm̄ inficit hec rememoratō pluſqͣꝫ purget Aſſueſcat hō ſpūaliter ſpūalia diiudicare ⁊ ſentire. ſic enī ml̓tis ⁊ varijs fantaſmatū inquietantiū impudicitijs ſemet abſoluet. Sic ea minuscurabit q̄ reuera minꝰ curāda ſunt. corꝑales loquor ſordes Sic deniqꝫ magis ī cōſcīe qͣꝫ corꝑis puritate ꝯfidet ¶ Cōcluda
mus tandē epilogātes. vt nemo celebraturus/ euidentē ſibi querat certitudineꝫ ſuꝑdignificatione ſua. vexaret̉ in caſſū. habeat illā q̄ dicta eſt preꝑationē ⁊ ſufficit. Nōcōfidat in multitudine virtutis ſue ⁊ in repetitione cōfeſſionis aut deuotōis aut recollectionis ſerenitate. Poteſt enī fieri vtcōfeſſio crebra ſuꝑ venialibꝰ/ obſit de ꝑ accidēs. Quō ſic? Dicā Reddit quippe aīaꝫplus iuſto ſolicitā ⁊ pauidā ⁊ oīa etiā minima timentē. vt de ipſa etiā cōfeſſionisimꝑfetione trepidet ⁊ vrgeat̉ iteꝝ cōfiteriDabo tn̄ documentū ꝑ quod nulla cōfeſſionis ml̓tiplicatio inquietationis cauſaerit Si videlicet fiat nō tanqͣꝫ reputet̉ protūc ad ſalutē neceſſaria aut ad celebratōisillius diſpoſitionē requiſita. Sed quia ēopus bonū ⁊ priuilegiatū. ad indulgentiā qͦꝫ/ aut gr̄e augmentationē nō parū ꝓficiens. Porro diligat aīa deū aliqn̄ neceſſe eſt et ſe in manus eius ꝓijciat alioquinſe expelli a facie dn̄i ⁊ repelli iugiter timēdo. ⁊ habendo deū de ſeueritate ſuſpectuꝫ.iugiter recurua erit ad ꝯmodū ſuū nec vnqͣꝫ ad alta ſe ſubuehet Quāobrē aſcenſurain montē aīa/ ⁊ gaudiū ſuū īmolatura cuꝫabraam/ relinquat inferius aſinū ſuū cuꝫpueris ſuis. Rudiat ibi aſinus. ꝑſtrepentpueri. feda ſint illic oīa. nihil ad ſe q̄ in mōte ſtat (hͦ eſt in vertice rōnis) pertinebit.Non imꝑtinenter hoc loco viſionē inſeremꝰ quā btō petro Celeſtino mōſtraſſe memoratur/ ille qͥ docet hoīes etiā ꝑ ſomniaſcīam. viſū eſt eidē pr̄i ſoporanti/ ꝙ aulaꝫregiā p̄cellentiſſimā cū aſino ſuo inuitatꝰaſcenderet. Hic aſinus tributū ventris ꝑviā ſoluit. exhorruit vir puriſſimus ⁊ abominatus eſt hāc nō iniqͥtatem ſed inquinationē. ⁊ ꝓgredi formidās regredi moliebat̉. quouſqꝫ benigniter ammonitus ē voce de throno lapſa. nihil ad ſui vel aule regie ſpūalis cōtaminationē ꝑtinere id ꝙ ſenon cōſcio/ naturalia neceſſaria que ſuusaſellus corpulētus ⁊ irrationabilis expulerat. ¶ Plane ſic ē. ⁊ dicā amplius. Euenit nōnunqͣꝫ. vt turbatōes pugne deordinatōes ⁊ feditates inferius ſēſualiter agitate/ ſuccreſcere faciāt ſuꝑius meritū nr̄mſicut ecōtra magna vtrobiqꝫ ſerenitas/ ſuperbie vētū oīa fūditꝰ euertētē. repente nōnunqͣꝫ īducit. Tm̄mō exinaniat ſe aīa qͣꝫtū poterit. nec ob alid̓ contemplationi vl̓ſtudio aut qͥeti cuilibꝫ īſiſtat niſi vt apd̓ ſe
E 3