Eccleſiaſticorū
36
Particula. XXV.Concluſio ſeptima.Olicitudo pia conferētis tēꝑaliadefraudat̉ ſi nō impleat̉ obligatōvel ꝓmiſſio vel conuētio ſecū facta. ceſſante cauſa legitima nō implendi ¶ Conformiter ad primaꝫ cōcluſionē eſt hec ſeptiacōcluſio. Reſtat ſolum difficultas in aſſignatōe cauſaꝝ ſeu caſuū. quibꝰ ⁊ qn̄ p̄t p̄termitti a recipiente illud quod cōferensinſtituerat. Una cauſa eſt neceſſitatis. Altera maioris vel vrgētioris vtilitatis Tertia ꝑ diſpenſatiōem ſuꝑioris autoritatisQue duplex eſt. vna ſup̄ma pape. alia ordinaria prelatoꝝ. ¶ Particula. xxvitia vel infirmitate recipiētis. nūcEceſſitas incūbit? nūc ex impoteLex fortuitis demolitiōibꝰ eccl̓iarūex diſſipatōibꝰ hereditatū atqꝫ reddituū:quibꝰ ſuſtentādus erat miniſter eccl̓iaſticus. cuius bn̄ficiū quod dabat̉ propt̓ officiū/ ſi prorſus deperijt nō videtur aſtrictus remanere ſeruitio. niſi fortaſſis obligatio remaneat aliunde.¶ Particula. xxvij.Orro maior aut vrgentior vtiliptas/ prouenit quādoqꝫ ꝑ tꝑis ſucceſſum Ubi oportet (iuxta verbūiuriſtaꝝ) ꝙ alia rō reformet pactū Nec eſtillud mirabile inſolitū. vel impoſſibile cūin iuramentis ⁊ votis generaliter emiſſisde futuro/ plerūqꝫ ſic eueniat. vt q̄ generaliter ꝓmiſſa bona eſſe videbant̉/ fiant ī caſibꝰ ꝑticularibꝰ/ vel nō obſeruāda vel mutanda. qꝛ noxia ſunt. vel inutilia moribꝰ:vel diſſona eccl̓iaſticis ritibꝰ. ſeu boni maioris impeditiua. Suꝑpetūt exēpla frequēter ſiquis aduerterit. vt ſi quotidie dicenda ſit miſſa de reqͥem veniet dies natalis dn̄i. dies reſurrectōis eiꝰ. dies penthecoſtes. Conueniūt parrochiani ad auditiōeꝫ miſſe que tūc forte nō habet̉ ab alioputo nullꝰ diceret tūc cātandū eē de reqͥeꝫ¶ Particula. xxviij.Ttenderet vtinā conferētes tꝑalia/ qͥd plus honoris ⁊ celebritatꝭCaffert circa diuinū religionis cultum ⁊ viderēt ꝙ aliqn̄ fructuoſiꝰ eſſet proſuffragijs hn̄dis/ fundare die obitus ſuimiſſas vel alia ẜuitia/ q̄ de ſanctꝭ ſunt autde tꝑe qͣꝫ ſi in ſolis funeralibꝰ ſeruitijs ſiſteretur Quēadmodū ſi fiat vnū annuale
iuxta ritū ⁊ ſignificatōem miſſalis. qͦtidievidetur habere plus deuotōis in ſuſcipiente. qm̄ natura ſic hꝫ vt īdentitas vel ſaſſidua ſil̓itudo/ cauſet faſtidiū. ¶ Nihilominꝰ oportet iuxta et propt̓ p̄miſſa/ piasconferentiū ⁊ recipientiū ꝯuentōes/ nonleuiter abrūpere. ſꝫ tractare reuerent̉ Quāuis nō eſt arbitrandū/ oēs hmōi cerimoniales inſtitutōes. obligatorias eē ſub pena peccati mortalis ſi trāſgrediant̉/ quianec de alijs ꝯſtitutōibꝰ lōge eēntialioribꝰordini monaſtico hoc eſt ſentiendū. Cōtemptꝰ autē nihil ſolicitꝰ ſuꝑ impletiōe taliū/ crimē hꝫ; tam apd̓ monaſteriū ſeu collegiū/ qͣꝫ apud ſingulares.Particula. xxix.c Eteꝝ de diſpenſatōe ſuꝑioris additū eſt ꝓ tertia cauſa. qm̄ nō oīmeſt paſſim tales caſus deſcīdere ſub regulis generalibꝰ emergētes ſed ad prelatosſpectat interp̄tatio iuridica. ad doctoresſcholaſtica. p̄ſertim qn̄ poteſt eſſe rōnalisdubitatio de duplici caſu priori. neceſſitatis videlicꝫ ⁊ maioris vtilitatis. Grandis vero nunc aꝑiri poſſit diſcuſſio ſuperhac materia diſpenſationū ⁊ cōmutationū/ tam in reſpectu diſpenſantiū/ qͣꝫ in ordine diſpenſatōem querentiū ⁊ recipientiū que ſpecialēpoſtulat ſeꝑatūqꝫ tractatūſicut ⁊ quedā alia/ curſim hic ꝑtrāſita.¶ Particula. xxx.ꝯIcamꝰ vnū hic ⁊ nūc ꝓ expediētitutius eſſe ſemꝑ aſſumere diſpenſatōem ſuꝑioris ſeu cōmutatōem. q̄ vt haberi cōmodius poſſit ꝓcurandū eſt ab autoritate papali/ p̄ſertim in religionibꝰ exēptis/ ꝙ detur aliqͥs ab eo ſubſtitutꝰ. ſit dereligione. ſit alius. qͥ facultatē habeat totiens quotiēs videbit̉ diſpenſandi. ad quēfacilis pateat acceſſus. Hoc conſilium inalijs etiā caſibus cōſcientie ſcrupuloſis.ſalubre eſt. ſint illi caſus occl̓ti. ſint publici. ſint ſuꝑ peccatis. ſint ſuꝑ penis ⁊ irregularitatibus peccatorū.Particula. xxxi.d¶ Emu papa rite conſultus/ non ſereddat difficilē cōcedere talia qn̄ ⁊vbi nō apparet fraus vel laq̄us iſta q̄rentiū. nō in velamē falſe libertatis malicie.ſed ſerenatōem conſcīe ⁊ dilatatōem viaꝝpenitentie. Qua in recolligit̉ ex conſeq̄nti de ꝑticularibꝰ exemptōibꝰ a p̄latis ordinarijs/ ꝙ frequēter noxie ſunt. nedū ꝓpter
X
T