Ad chriſtum trahendis
35
volumꝰ cautos eſſe/ ne qͥbuſlibet improperare valeat ꝑuuloꝝ aliqͥs verbū ꝓpheteIn via hac qua ambulabā/ abſcōderuntſuꝑbi laqueū mihi. Et rurſus. Iuxta iterſcandalū poſuerūt mihi. Quo pacto ſic⁊impediēdo ſcꝫ eorū aliquē/ vel adiutoresſuos/ ne verbū compleat̉ dn̄i quo ait Sinite ꝑuulos venire ad me. ⁊c̄.Conſideratio IIIIDe apologetica pro baculo mee defenſionis ⁊ ſimul exhortabit̉ ꝑuulos ꝑ me indignum venire ad chriſtum.Ioccupatꝰ fuerit homo in aliquo delicto. Vos qͥ ſpiritaleseſtis hmōi inſtruite; in ſpū lenitatis/ cōſiderans teipſum ne ⁊ tu tenteris ¶ Exꝑtiſſimus moꝝ fuit qͥ dicit Arsartiū eſt regimē aīaꝝ. Quanqͣꝫ ita nihil ſine arte noſtri tꝑis hoīes ⁊ ſacerdotes attentare p̄ſumūt. ⁊ ceci cecos ducūt. Iō ſiruina multiplex īmineat qͥs ammirabit̉?Adeo iā indignū videt̉ apd̓ ml̓tos/ ſi qͥsex theologis/ aut famatꝰ in lr̄is vel eccl̓iaſtica dignitate p̄ditus ad hoc ſe opꝰ inclinauerit. preſertim circa ꝑuulos Qd̓ mihi(qꝛ in talibꝰ eē putor momēti alicuiꝰ) infabulā ⁊ īproperiū ceſſerit. Et ſane mihivident̉ diſcipuli domini adhuc tunc celeſtiū paꝝ capaces/ hac inſipientia laboraſſe ꝓhibētes ꝑuulos offerri xp̄o reputantes videlicꝫ indignū eē ſi tantꝰ magiſter ⁊doctor eoꝝ xp̄s huic hūilitati ſubiaceretCōuincit autē ipſos ſic ſentiētes/ tā exēplum xp̄i qͣꝫ verbū premiſſum Apl̓i. In qͦvult aliorū inſtructores eē ſpūales ⁊ ſpūlenitatis p̄ditos ⁊ cōſiderantes ſeip̄os netēptentur Tales vero qͣꝫ rari ſint cogitareſtupor eſt. Da mihi aliquē ⁊ dicam ꝙ ſpiritualis eſt/ qͥ ſpūal̓r oīa dijudicet/ qͥ didicerit ex eis q̄ paſſus eſt cōꝑati. qͥ q̄rat nonq̄ ſua ſunt ſed q̄ ieſu xp̄i. quē totū repleuitcharitas. hūilitas ⁊ pietas/ vt nullū in eolocū vanitas ⁊ cupiditas inueniat. cuiuscōuerſatio in celis ſit. qͥ tanqͣꝫ vnꝰ ex angelis dei/ nec bn̄dictōe nec maledictōne moueat̉ exēplo eoꝝ. neqꝫ ex miniſterio/ occupatōnis ſue inferioris ſuꝑna deſerat. necſordes cōtrahat peſtiferas. Alioqͥn qͥd fibi ꝓderit ſi vniuerſum mūdū lucret̉ ⁊ anime ſue detrimentū patiat̉ nō audiēs iubētem Miſerere aīe tue placēs deo. Tal̓ deniqꝫ qͥ nullis ſtimulet̉ aut alliciat̉ formis
corpoꝝ. ſed abſtractus in ſublimi arce ratiōis in ſola animaꝝ ꝑſpicaci qͣlitate verſetur. Quādiū enī iſta tibi deerūt/ ⁊ repēte vel ſuſpitōibꝰ inqͥetaberis vel nimis terreberis vel gloria turgeſces. aut contractꝰeris infamīa. carnalis es. nō ſpūalis. necdum ſatis idoneꝰ qͥ alios inſtruas in ſpūlenitatis Quo fit. vt ad hoc res redeat. vtinculpari potiꝰ de temeritate qͣꝫ de nimiahumiliatōne debuerim/ dum officio ſpiritualiū virorū memet immiſceo. volensꝑuulos inſtruere p̄occupatos in peccatistanqͣꝫ ſi teſtudo terreſtris/ ſe pennatꝭ auibus cōſociet ¶ Sed qͥd agā? Sentiuntaliter quidā ex hominibꝰ etiā beniuolis:Cōminant̉ vel mihi vel paruulis/ ne accedant ad me. ⁊ hoc alia multiplici ratōne.ſignāter quadruplici id arbitrāt̉ recte facere. Allegant qͥppe diſparitatē moꝝ mihi cū ꝑuulis. Allegant officij dignitatemoccupandā ad maiora. Dehinc cauſant̉loci ⁊ temꝑis importunitatē. Poſtremometuūt rei inſuetudinē ab emulis calumniabilē ¶ At vero tractemꝰ pauca de ſingulis. Dicūt et veꝝ eſt/ magnā eſſe diſparitatē morū debitoꝝ mihi ad mores ꝑunloꝝ Nihilominus ſi prodeſſe voluero/ vtmeos mores ſuis cōtemperē ⁊ ad ſubleuādum iacentes altiorē me deprimā neceſſe eſt. Non bene cōueniūt nec eadem ſedemorant̉/ maieſtas ⁊ amor. Attamē ſicubideeſt amor/ qͥd ꝓderit inſtructio. dū nec libent̓ audiēt. nec dictis credent. nec imꝑatis obediēt. Quare maieſtatē oportꝫ omnē exuere. ⁊ pro ꝑuulis ꝑuulū ſe facere. ſecluſis tamē vicijs. ⁊ proiecta longe om̄isimpudicitie nota. Adde ꝙ naturā eſſe cōtumacē/ teſtatur Sene. magis ducitur qͣꝫtrahit̉. Habet preterea hoc propriū generoſa indoles (quod ⁊ irratōnabiles et beſtie ⁊ aues docēt) vt blādicijs qͣꝫ terroribꝰmagis capiat̉ deflectaturqꝫ. Deniqꝫ ꝑauli verecundiſſimi/ quo pacto detegerentpeccata ſua turpia/ apud eū quē vel odirent vel timerent. Apud eū rurſus qui nōprius eis ꝑſuaſiſſꝫ ſe eis fidū eſſe. beniuolum ſecretū ⁊ amicū. hoc autē ꝑſuaderi nequibit; ſi nō modeſte arriſerit ridentibuscōgratulet̉ ludētibꝰ. collaudet ſtudia eoꝝbona. ſi nō vitet acerbitatem ⁊ cōuicia inincrepatōe ſua cū om̄i leuitate ⁊ manſuetudine. ita vt non odiſſe eos ſed fraternaliter dilexiſſe ſentiat̉. Propterea ſenS
S
L