De indulgentiis

Et ita de pluribꝰ cauſis ſeu motiuis Porro amicabilis īterceſſio; ſpectat maximead ſnctos in gloria qui ſunt extra ſtatūmerndi et ſatiſfaciendi. Sed meritoriaactio ꝑtinet ad ſolos viatores. Recōpenſatio ſimiliter ſatiſfactoria ſpectat ad eostam pro viuis qͣꝫ ꝓ mortuis qui participes eſſe poſſunt Expedit demū/ vt om̄isoratio noſtra/ eccleſie cōmunioni ſe coniungat ¶ Tertia cōſideratō. ¶ Eligibilius eſt homī viatori procurare ſibi iuuamen ſpirituale in vita ſua vt liberet̉ a culpa ⁊ pena/ qͣꝫ expectare ꝑ fundatōnes autalia pia teſtamentorū legata poſt mortēꝙ talia ſibi fiant. Sequitur ex conſideratione predicta. quia poſt mortē iſta nō ꝓderunt ſibi ad melius niſi ꝙ liberet̉ a pena ſi ſit in purgatorio Nunc autē dum viuit ſibi prodeſſe poſſunt ad liberatiōemculpe ⁊ inuentōem gratie. necnō vt in gratia finaliter ꝑſeueret. Rurſus ex alio quialiberalius ⁊ difficilius eſt dare in vita qͣꝫrelinquere poſt mortē diſtribuendumQuarta cōſideratō ¶ Eligibiliꝰ eſt ceterꝭparibus agere opus ſatiſfactōis ex charitate pro viuis aut mortuis/ qͣꝫ opus ſolūmeritorie actionis aut amicabilis interceſſionis. Patet quia ſatiſfactio includittria ſimul et nō econtra. Iuncto ꝙ opusmeritoriū ſimul et ſatiſfactoriū/ nō minꝰmeret̉ de premio eſſentiali vel augmentogratie ex hoc ꝙ eſt ſatiſfactoriū pro certaliberatione a pena/ qͣꝫ ſi nō eſſet alicuiuspene deletiuū. alioqͥn nō expediret ſatiſfacere ſi in diminutōem glorie (que incomꝑabilit̓ melior eſt qͣꝫ a pena liberatō) verteret̉. Additū eſt ceteris paribꝰ. quoniamopus meritoriū nō penale et ꝑ conſeq̄nsnō ſatiſfactoriū. vt ſic poſſet fieri cū maiori caritate ⁊ circunſtātijs alijs meliorantibus actōem/ ꝙ liberatio a pena nō equiualeret augmento gratie in pn̄ti vel gl̓iein futuro. ¶ Cranſferent̉ he conſideratōnes ad omne genus ſuffragioꝝ etiā illoꝝque habēt efficaciā exvi oꝑis oꝑati/ vt inſacramēto miſſe ¶ Concludit̉ inſuꝑ ex p̄miſſis ꝙ nō ſemꝑ eligibilius eſt adqͥrereindulgentias ꝓ liberatōne a pena vel ſatiſfactōe/ qͣꝫ alijs oꝑibus vacare/ dū pn̄t fieri cum maiori charitate Et ita diceret̉ deoꝑibꝰ vite actiue. vt de ieiunijs aut alijsafflictōnibꝰ penalibus. ⁊ tamē ſatiſfactorijs ¶ Patet iterū fatuitas illorū; qui ſo-

lo intuitu laute ſuſtentatōis habende/ ſeonerant oꝑibus ſatiſfactorijs ꝓ alienis.Secus ſi ex magna ⁊ ſola charitate ꝓximorū hoc faciūt. Et dum ſentiūt ſe vtilius ⁊ accommodatius iuxta vocatōem ſuam occupari circa talia opera qͣꝫ circa puras ⁊ altas meditatōes ⁊ exceſſus mentales; qui paucorū ſunt valde. Aut ſubindequia ſunt obligati propter receptōem ſuſtentationis corꝑalis per fundatores velalios taliter exerceri ¶ Collige ergo ꝙ indulgentie peccatorū/ proueniunt multismodis. Primo eſt ſatiſfactō propria voluntarie facta. Secundo eſt ſatiſfactio ꝓpria in cōfeſſiōe ſuſcepta Tertō ſatiſfactōper alium ꝓ ſe perſoluta in corꝑe vl̓ in donis p̄ſertim cum autoritate cōmutantisQuarto ꝑ indulgentias eccleſie ſeu prelatorū. Quinto ꝑ cōmunicatiōem ſuffragiorum cōmuniū ſicut in monaſterijs ⁊ eccleſijs. Sexto ꝑ patientiam in aduerſiscum obſecratōne ꝙ in partem ſue purgatōnis cōuertantur. nam dn̄s in tribulatōne peccata dimittit. Septimo per omneopus ex caritate factū/ quāuis ſpectet adꝯtemplatōem. ſi iungatur intentō vel oratio/ ꝙ valeat ad indulgentiam peccatorūSic enim dictum eſt de maria magdalenaͣ quia dimiſſa ſunt ei peccata multa. qꝛdilexit multum. Et ad ſeruum. Omne debitum dimiſi tibi quia rogaſti me Ualetoctauo vehementer omne opus miſericorditer ꝓximis impēſum ſecūdum oꝑamiſericordie tam ſpiritualia qͣꝫ corporalia/ quorū quelibet ad ſeptenariū redigūtur. Sic enim dictū eſt date ⁊ dabitur vobis dimittite ⁊ dimittetur vobis Poſtremo pietas gratuita dei/ ſctōrumqꝫ ſuorūpreuenit ⁊ cōfert ſepe indulgentiā qualēnullis precedentibus meritis haberemꝰimitendo eis hoc ſemꝑ ſuppoſito ꝙ ſup̄mus papa dn̄s noſter Ieſus chriſtꝰ hasindulgentias certificabit ⁊ confirmabit.Qui nos ſemꝑ dirigat ⁊ cōſeruet in oꝑibus mandatorū ſuorū Qui cū deo pa ⁊c̄.¶ Explicit opuſculum de materia indulgentiarum.

D