Druckschrift 
2 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Peccatorū molliciei

5

maxime ad ꝑtem/ et quaſi ex indirecto nevnqͣꝫ ſe fricarent vel palparent in pudendis ſuis/ aſſerendo grauitatem pctī ⁊ quomodo ꝑ talia poſſent virginitatē ꝑdereet damnari ꝑpttuo. Multos quippe cōgnouit ſe ꝑ ignorantia excuſantes/ dicentes ſe nunqͣꝫ audiuiſſe vel ſciuiſſe/ ꝙ talis tactus eſſet pctm̄/ ex quo nō habebātvoluntatē cognoſcendi carnaliter mulieres. Ualent inſuꝑ iſta ad alid̓ quoniā pperpetratōem pctī citius cōfiterēt̉ ſicut ⁊de mulierum copula cōfiterēt̉ etiā verecūdiſſimi pueri. Demum videbat̉ eidemmagiſtro nō adeo timendū eſſe illud ꝙ qͥdam timuerūt/ ne ſcꝫ pueri docerent̉ mala agere. Uidemus enī ꝙ ex corruptōnenature/ pueri etiā triennes vel quinquēnes. vehementer ſunt inclinati talia agere/ quia ſentiūt ibi quēdā pruritum incōgnitū/ dum ſtat erectio/ arbitrant̉qꝫ licitum eſſe/ ꝙ ſe fricent ibi. ⁊ ſe palpent ⁊ tractent/ ſicut in alijs locis dū pruritꝰ ineſtſaltem non aduertunt. Quo fit vt ex conſuetudine creſcat cū etate delectatio. Acproinde labunt̉ in ꝓprie dictam molliciēvel zodomā/ ex actu tali qui primitus abeis nō putabat̉ illicitus. Poſtremo nōreuocabat in dubiū ip̄e magiſter quin tolerabilius eſſet aliquos forſan ex tali doctrina doceri ad male agendū de per accidens/ qͣꝫ ita paſſim damnabilit̓ viciū inolere/ ⁊ abſqꝫ confeſſiōis neceſſario remedio derelinquere. Preterea cōſulebatvt nec ꝑ iocū nec aliter/ pueri aut puelleoſcularent̉/ aut nuda manu tractarenturnec diu figerētur oculi in eoꝝ decore. ⁊ loquendo cū eis dicerent̉ verba ſalubria caſta ſobria ⁊ modeſta nec reciꝑentur ſolitarie/ niſi forſan in ſacro loco in viſu omniū. ⁊ breuiter hic ab om̄i ſpecie mala ſingulariter abſtinendū. Sūt enim qͣſi ꝑueſtipule ꝑ quas nōnunqͣꝫ diabolus grandē ſuſcitat inflammatōeꝫ. qͣꝫuis ab initioquandoqꝫ nō apparet Ceterū ſibi placebat plurimū cōſuetudo patrie illiꝰ. vbipueri cubant ſoli. Abhorrebat inſuper ꝙiuuenes dolicapaceſ pueri aut puelle autiuuenes cū ſenioribus/ qͣꝫtumcūqꝫ ꝓpinquis in genere eodē lecto vterētur. aut ꝙſe inde per ludum vel alias in nudo ꝑtractarent. cognoſcebat enī que ex talibꝰ horrenda facinora prodierāt. Tandē monebat cōfeſſos ſibi ſuꝑ hac feda (de neceſ-

ſitate tamē ad remediendū tractāda) materia de aliqͥbus Primo ꝙ ſi aliquē ſociorum ſuorum cognoſcerēt nunc vel inpoſterū tali vicio infectū/ reprehēderenteum ſecrete vt deſiſteret ⁊ cōfiteret̉/ oſtendēdo pctī turpitudinē ⁊ deteſtatōeꝫ/ ex dictis confeſſorū vel alijs ⁊ ex legibꝰ publicis/ que penā ignis infligūt ⁊ exhorren.da ſulminatiōe qͥnqꝫ ciuitatum ⁊ ſil̓ibusSecundo vt ſobrie viuerēt/ abſtinendo a ſpeciebꝰ/ ⁊ vino forti ⁊ multo ⁊ alijsinflāmatiuis ad venerē. ⁊ ſuꝑ om̄ia cauerent a ſocietatibꝰ ꝑuerẜ vbi colloqͥa praua/ ⁊ geſtus īpudici fiūt ī lecto abſqꝫ d̓ormitōne Item dicebat ꝓ ſummo remediooccurrendū eſſe principio tentatiōis/ ẜmoīm ſanctorū doctrinā quottidie exꝑtā⁊ ꝑ ſimilitudinē de inflammatōe materiali. Ad hoc agendū dicebat expedire certas oratōnes quaſdam ꝑuas/ quaſdā magnas. memoriter habere. que ſtatim dicerēt̉ ꝑcutiēdo pectꝰ vel leſionē etiā corꝑalēalicui inferendo/ vel aqͣ frigida ſe ſpergendo. vel ſurgendo a lecto. ⁊ ſimilia. Solebat inducere exempla ſanctoꝝ. vt benedicti Anthonij bernardi ſancti thome. ⁊ aliorum patrū/ que cōmemorare longū eſt.Illa tamen in promptu ſcire magnā habet vtilitatem Inter alia ſibi placebatmultū id qd̓ agebat quidā iuuenis in pͥmo temptatōis occurſu quaſi enī videretfacialiter dyabolū ſpūebat in terrā dicendo pſypſy miſer dānate demō. ꝙ ego tibiconſentiā/ ꝙ ſic offendam deū meū ⁊ patrem meū/ ⁊ de templo ſuo faciā ſterquiliniū fediſſimū abſit abſit abi hinc in malam horā. et ſimilia. Quandoqꝫ pretereaad animā ſuaꝫ. quādoqꝫ ad corpus. quādoqꝫ ad angelū. nūc ad deum/ nūc ad aliquē ſanctorū/ collocutiōem ⁊ querelā reitali cōgruam medicantē proferebat. autanimo reuoluebat Oratōnes ⁊ cōmendate ad hoc cū magna fide ⁊ conatu ⁊ humilitate ⁊ ꝓfunda recognitōe proprie fragilitatis/ ſunt hec dicende. aut ſil̓es Cormundum crea in me deus. Ure igne ſanctiſpiritus Sancta virgo virginū ora ꝓme. Ad ſanctos alios ⁊ ſanctas Exurgatdeus ⁊ diſſipent̉ inimici eius. Saluumme fac deꝰ quoniā intrauer̄t aque vſqꝫ adanimā mea. Deniqꝫ locum p̄cipuū inpeccato hoc habet antidotū illd̓ quod inalia ſcedula explicatū eſt/ de imponendo

P