Druckschrift 
2 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Audiendi confeſſione

rurſus ad cōfitēdū inducti/ aꝑtū mihi fecerūt iudiciū/ qͣꝫ neceſſaria ſit huiuſmodiinquiſitio.Conſideratio XXIIudicabit aliqͥs ſe talia neſcire vel nolleinqͥrere. qꝛ forte eſt vt chyrurgicꝰ timidus inexꝑtus palleſcens aūt ſpaſmū patiēsin aſpectu fedoꝝ diroꝝqꝫ vulnerū. Fatebor cautelā neceſſariā leuit̓ deberefieri deſcēſum ad talia abominanda niſicōfeſſata precedētia videant̉ velut inferre talē cōcluſionē. ſiqͥs neſciat vti cautela tali/ dimittat ꝯſulo ne ſibi noceatpctōrē ſi ſemel negauerit neqꝫ dep̄henſusfuerit/ ſcandaliſet vix in futurū cōuinciqueat Quale vero debeat vniuerſale remediū tradi apd̓ oēs. nondū ſcio. qm̄ p̄dicatōes generales ſufficere ſatꝭ puto. Inhac tn̄ interī ſum ſentētia/ tales caſusſecreti/ ꝑuulis xiiij. annorū infra. etmulieribꝰ/ neqͣqͣꝫ reẜuari deberēt Alioqͥn video quin multi ex hoc defectu ꝯfeſſionis integre/ ꝑditi ſunt. Ad nullos veroamplius qͣꝫ ad p̄latos ſpectat remediū etiam dānatio ſi claudāt regnū celoꝝ. autnegligentiā aut hmōi rigidiore obſeruatōem occultorum.Cōſideratio XXIIUideret̉ ſaltē expediens in qͣlibet curanotabili/ curatus ſi diſcretus eſſꝫ/ aut alius loco ſui vicarius/ aut alius vice adiutor/ ordinaret̉ quaſi penitētiariꝰ in talibꝰ circa tales. Eſſet inſuper diligēs audireconfeſſiōes paruulorū iuuenū/ quocūqꝫtemꝑe vellent ſibi vacarēt. euocādo nūcvnū nunc aliū. quia prouecte etatis homines ad hoc forte non poſſent induci.Prouideret tn̄ quō caute circumſpecteambularet talis eēt/ ne culpabiles ſeducētes hmōi ꝑuulos. ꝑſeq̄rent̉ directe vl̓indirecte malicias exqͥſitas forte confingēdas ꝑuulos. quāqͣꝫ ſecuritas maxima. circa hoc eēt puritas cōſciētie intētiōis Et neqꝫ v̓bo neqꝫ ſigno aliqͦ qūolibet reuelaret dicerēt̉. ad reuelādūvijs oībꝰ induceret. neqꝫ daret penitentiā quā poſſent ꝑuuli de qͦcūqꝫ notari apd̓eos circa qͦs cōuerſant̉. Deniqꝫ circa hocmeliꝰ videt̉/ hr̄e plures ꝯfeſſores minꝰ diſcretos in penitētijs iniūgēdis/ qͣꝫ reẜuādo caſus ml̓tos diſcretis paucis ad hoc

hominē ducere pudore cogente. ne talibꝰpaucis confiteātur in eternū. ſicut tolerabilius eſt ſumere penitentiā in purgatorio/ qͣꝫ vt infinita patiantur in inferno. Conſideratio7Remanet aliqn̄ in ſacerdote ſcrupulꝰ ſuꝑꝯfeſſione pctōris .ſ. dixerit oīa hochꝫ. vel qꝛ ſcit aliūde qͣꝫ ꝯfeſſionē. vel qꝛtenet certa prīcipia ex ꝯfeſſatis/ talepctm̄ ꝯmiſerit aūt alijs modis Quo caſuvl̓ remittat pctōrē auiſando ſe vt dictūeſt. vel ſi abſoluat/ p̄dicat ſepiꝰ iteꝝ iterū ſi celet aliqͥd ꝯfeſſio ſua abſolutō penitus inualida eſt irriſoria Dici deniqꝫpoterit vt ſi mallet alteri cōfiteri. ꝑgat innoīe dn̄i. tātūmodo fiat integra cōfeſſioſua. Sufficit hoc. nec aliud exqͥrit̉. aut redeat ſi velit alias cum ꝓuiſiōe meliori Conſideratioꝰ 4Petat ꝯfeſſor a pctōre ſi ꝓponit āpliꝰ abſtinere cum auxilio dei deinceps a pctīs.Itē ſi caret odio cōtra aliū Itē ſi vult realiter poterit alienū reſtituere. Item fioccaſiones certas peccatoꝝ vitare ꝓponitvt cōcubinatū vſuras. ſimilia. Si aliqd̓ iſtoꝝ defuerit valet abſolutio. neqꝫ tradi debꝫ ſi hoc pctōr velit facere:Suadeat̉ tamē ſibi agere interim bonaque poterit. vt deus illūinet cor ip̄iꝰ Idēdicimꝰ de reuocatōe ſeductoꝝ mal̓ ꝯſilijs moribꝰ de diffamatꝭ iniuſte ſil̓ibꝰ reqͥrendo tamē vltra illud qd̓ veriſimiliter fieri poteſt ad talia reparanda. Conſideratio 2Iniūgat ꝯfeſſor penitentiā aliā qͣꝫ deꝯſenſu pctōris de qua ſperet impletōeꝫNiſi forte pctā eēt publica ſcādaloſa. qͥbꝰ ad reꝑatōeꝫ cogi deberet inuitꝰ. Ceteꝝ p̄t aliqn̄ dare penitētiā de peccando tali vel tali crimine certū tꝑs futurūſub pena aliqͣ vel pecuniaria vel corꝑaliefficaciter ſoluenda. aut ſub debito redeundi ad confeſſionē infra biduū pꝰ ꝑpetratōem delicti aūt aliqd̓ hmōi Cōmoneat̄ tamē ipſe cōfeſſus ne penitētiā hanc vl̓aliā quālibet acceptet; ſi proponatſe firmiter impleturū. Agnouerit enim ſein purgatorio qͣꝫ in hoc mundo grauiusomnia ſoliturū. Ceterum de celando penitentiā ſuam ea que in cōfeſſione acta