Druckschrift 
2 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Audiendi confeſſione

32

uſqꝫ familiaritas quedam cōtracta ſit. dehinc oſtendat quāte iniquitatis eſt ip̄ocriſis peſſime/ quicqͣꝫ velle celare in cōfeſſione coram deo quēadmodū hoc agereeſt ſeip̄m turpiter fallere. Eſſe quoqꝫ melius dicat ſi confeſſus abſcedere velit.qͣꝫ fingere confeſſionē imꝑfectam Conſideratio XQuerat ſacerdos a confitētibꝰ. nonne velint expurgari penitus ab ſuo crimīe.Et niſi hoc velint fas hn̄t recedēdi netempꝰ incaſſum īmo noxie detineāt. Sivolūt dn̄t igit̉ iuuare ſe. hoc meliꝰ celerius fieri neqͥt qͣꝫ ſi ad interrogata verita plenā rn̄derint. Si vero deprehēdunt̉velle mētiri celare (vt ſepe fit) diſcretūcōfeſſorē arguant̉ vehemēter acriter. etcōpellantur veniā ſtatim q̄rere ſuꝑ hmōimendacio Qd̓ poſtqͣꝫ fecerit; rurſus blande leniter moneant̉ nihil deinceps mentiri aut celare. Si vero bis aut ter rurſusmentiti fuerint/ poterūt remitti differrivſqꝫ ad tꝑs alteꝝ. iniūgendo vt meliꝰ ſibiꝓuideant Sepe fit vt in altera cōfeſſionelibentiꝰ aperiant om̄ia. dum putāt mendacia priora magis imputanda eis ad inaduertentiā qͣꝫ in maliciam. Conſideratio XIApplaudat cōfeſſor dicētibꝰ veritatē ſuꝑdelictis ſuis qͣntomagis enormiſſima etabomināda videbunt̉. Collaudent̉ de veritate. de religiōe. de timore dei. de zeloprie ſalutis de cōfidētia ad ſacerdotem etconſimilibꝰ. Et audacter ꝑgant ad alianil heſitātes. Fit aliqn̄ non inutilis queſtio / ſi fuerint alias de talibꝰ confeſſi Etſi. qͣliter inde āpliꝰ letari dn̄t deo gr̄asagere talē eis tribuit volūtatē oportunitatē. Cōuenit qͦꝫ vt ꝯfeſſorē gr̄as pn̄tial̓r agere moneat̉. pꝰ modū tēdāt ad aliaConſideratio XIIIubeat ꝯfeſſor ne ꝯfeſſi. crimīa detegantalioꝝ. noīando eos vel ſignis certꝭ notificādo. niſi forte pctā talia ſint/ nulloaliter poſſunt aꝑiri. vt ſi ſororē vnicā/ frater male cognouerit. aut vir vxorē. ſitp̄terea curioſus in inqͥrēdo ꝑticulares circūſtātias pctōꝝ/ multū augēt vl̓ variāt grauitatē in eis. qm̄ naſceret̉ inde aliqn̄ vel tentatio ꝑiculoſa vel turpitudo ni

mia aut ſuſpitio retardatiua ꝯfitēdi. Nihilominꝰ vtile iudicamꝰ ſerenatōe cōſcientiaꝝ illoꝝ cōfitent̉ (qꝛ forte poſtmodum grauioribꝰ vrgerent̉ ſtimulis quaſi bn̄ integre pcta ſua confeſſi fuiſſentvt plenius explicent om̄ia qͣꝫtum qͦuſqꝫiudicauerit confeſſor expedireConſiderato XIIIArguat reprehēdat acriter ipſe cōfeſſorpcta enormia/ poſtqͣꝫ iſta plene cognouerit on̄dat qͣnta punitōe pctōr dignꝰ eſt.Attn̄ cauēdū eſt ne rurſus pctōr ꝯfugerepoſſit ad negādū ꝯfeſſa. ſic̄ pluries fieri reꝑtū eſt etiā pꝰ ꝯfeſſionē cōpletā pͥus.Idcirco habeat̉ certiſſiā explicatio pctō. Deniqꝫ qͥcqͥd in cōfeſſiōe dixerit ſacerdos ſit ip̄e ſꝑ in fine māſuetus atqꝫ benignus infundēs oleū cōſolatōis paſſionis bone ſpei. Pōt inſuper aliqn̄ dicerecōfeſſor. ex talia talia ꝯfeſſus es ſuntgrauiſſima. noli deinceps celare aliquid.ſed omnia dic. vt te ſimul expedias.Cōſideratio XIIIIProcedat ꝯfeſſor in inqͥſitōe pctōꝝ ſpecial̓r pctī carnal̓ (qd̓ a multꝭ ſumma difficultate vix p̄t extorq̄ri) Prīo pedētētīa generalioribꝰ incipiat nullā aut pauca vident̉ includere culpā. qꝛ ſi pctōr vultmētiri aut fugere/ ſepe dep̄hēdit̉ talianaturaliter accidūt oībꝰ. aut rariſſime reꝑit̉ oppoſitū/ qͣlia ſi ſtatī neget. ꝯſtat timere dicere gradiora. Hoc noui plures fuiſſe dep̄hēſos/ īterrogati negabātſe vnqͣꝫ paſſos mēbri pudēdi calefactōeꝫvel pruritū vel erectōꝫ qualēcūqꝫ. vel tentatōꝫ vel cogitatōꝫ malā de qͣcūqꝫ mulie. Et cōuicti fuerūt de hoc mēdacioq̄rebat̉ nōne illd̓ erat turpe ſic admittere?qͥd agebas tu? ſepe rn̄debāt illd̓ qd̓ q̄rebat̉ credētes ex loq̄ndi ꝯfeſſoris illud imputaret̉ ad culpā ſꝫ ad laudem.Conſideratio XvSciat ꝯfeſſor generalitates iſtas ſimiles Fuiſti vnqͣꝫ a tꝑe cogͦuiſti te/ ī ſocietatibꝰ famuloꝝ aūt ſocioꝝ ſpēaliter īlecto? ſi ſic. audiſti vnqͣꝫ malū (vt ſepe fit)loqͥ ſibi de īpudicitia ml̓ieribꝰ? ſi ſic. loq̄barꝭ tu ſil̓r ſi mala deſiderabas? ſi ſic vtꝝvoluerit vnqͣꝫ alter tāgeres īhoneſtevel ipſe te. Si ſic. fiat proceſſus vlterior-

T