De preceptis decalogi.

37

feſſione detectā ignorans. ¶ Super caſibus autē ad abſoluendū epiſcopo reẜuatis aut ſuꝑiori. remittat ſacerdos īferiorconfitentē ad prelatū vel ſuꝑiorem/ eumpotētem abſolaere. Niſi forlitan cōfitenti mortꝭ ꝑiculum immineret. aut magnūaliquod ſcandalū et hoc oboriri / vel peccati reuelatōem ſequi cōiectura probabili formidet̉. ¶ Hoc vero pro regula certa⁊ documento ſalubri teneat̉; vt nunqͣꝫ ꝓpeccato ſecreto vel occulto/ penitētia publica penitētibus iniūgatur. nec penitentia imponat̉ / quam nequeāt aut nolintſufferre. ¶ Non debet rurſus cōfitens iniunctā ſibi penitentiā faciliter reuelare. qͦcōtingit interdū/ peccatū ſuū prodi. autcōfeſſoris dicta aut interrogata nimia leuitate detegere. Hec enī om̄ia ſecrete confeſſiōis integritatē concernūt. niſi (quodabſit) peccator penitentē ad malū aliqd̓hortaret̉ ¶ Eſt p̄terea vtile ⁊ efficax remediū diligētius retinendū ab his qͥ ꝑuerſa inclinatōne vel cōſuetudine inciduntin aliquod enorme peccatū. a quo nō defacili retrahūtur. ꝙ ſcilꝫ ſeipſos ad penaꝫaliquā pecuniaria/ vel aliā / vſqꝫ ad certūtempꝰ prefixū/ cum certo ratōnis moderamine conſtringāt. qͦtienſcūqꝫ in id peccatū incidere cōtigerit. Dicūt nanqꝫ ſepius inſipientes aliqͣ ſe a peccato ire. luxurie. ꝑiurij. etſi qd̓ eſt ſimile/ abſtinere nonpoſſe. qui tamē hocipſo ſalubri remediovelut mendaces facillime cōfutātur. cumvnius albi vel frāci/ in emēda cuiuſlibettrāſgreſſionis eis inflicta pena. ipſos aꝑpetratōne iniuſti oꝑis retraheret. Undemanifeſte cōuincitur eos diuini preceptiet ꝓprie ſalutis intuitu/ a cōſuetis vicijsabſtinere poſſe. niſi fictā ⁊ ꝑuerſam haberent voluntatē. ⁊ tales velut fatui/ veritati nō credūt nec obediūt; quouſqꝫ ſupplicia luant. ⁊ delictorū ſuorū ſeram ⁊ infructuoſam penitentiā agant Fitqꝫ iuſto deiiudicio vt qui penitere de cōmiſſis cumpoſſunt nō volunt; cum velint nequeāt.Capitulū decimuoctauū cōcludit nō eſſe quēqͣꝫ ab alio adpeccatū impellendū. ſed ad bonum potius operandum.p ¶ Oſtremo quicqͥd agat hō in ꝑſona ſua. ſup̄me caueat/ aliumad male agendū ſolicitare. aut

verbis aut factis. exēplis vel conſilijs aliquid agere qd̓ de ſe ſit occaſio ruine peccati. ſpecialit̓ corā iuuenibꝰ aut perſonisinnocentibꝰ. ¶ Hoc enī propriū eſt ſingulare qͣꝫ demonū officiū. quēadmodumbonorū angelorū intereſt ſpecialit̓ homines inducere ad bonū. ¶ Comꝑtum eſtetiā frequēter accidere. ꝙ homines alioꝝad malū impulſores vix aut nunqͣꝫ delicti ſui cōdignam penitentiā aſſecurātemperficiāt. quia nequeūt eos corrigere adbonū/ quos deceperūt. iam forte damnati ſunt. vindictam a deo poſtulātes. eternamqꝫ eis maledictōem iugiter imprecātes. Sicuti ex oppoſito iā ſaluati aliorūdoctrinis ⁊ factis aut opera diligēti (quanullū deo opus ad ſacrificiū acceptiꝰ eſſepoteſt. et ad peccata delendū validius) ꝓſuis adiutoribꝰ preces indeficiēter effundunt. ¶ Curet etiā propterea fideliū qͥs.iuxta cognitōis ⁊ virtutis a deo ſibi conceſſarū facultatē/ monitōnibus et exemplis alium ad bene agendū incitare. pat̉filiū. doctor diſcipulū. ⁊ ſapiens inſtruatignorātē ¶ Rogemus tandē pro mutuapace ⁊ vnanimi īuicē charitate. quo poſtmortē corꝑis huius pennis beatitudīs/ꝑticipes ſimus. quā nobis ꝯcedat deus.vnus eſſentialiter. ⁊ ꝑſonaliter trinus. qͥeſt benedictus in ſecula ſeculorū amē. ⁊c̄.Secunda pars huius opuſculi. De confeſſione.Uiſquis a morte peccati ad ſalutis ⁊ gratie ſtatūvolet reſurgere. qd̓qꝫ vt actus ſui ⁊ intētōnes ad vitam eternā vtiles ſint ⁊ meritorie/ neceſſe eſt. ꝙ delicta ſua recogitet ⁊ cognoſcat. dolens de cōmiſſis. atqꝫ ꝓponatauxiliante deo a peccato mortali ſibi p̄cauere ⁊ abſtinere in futurū. Firmū p̄tereaac ſincerū ꝓpoſitum habeat/ cōpetentibꝰloco ⁊ tēꝑe peccata ſua ſaltē mortalia diſtincte ⁊ integraliter cōfiteri ¶ Quod vtcōmodius fiat/ prius qͣꝫ cōfitens crimīaſua reuelaturus accedat ipſe circa ea matura moroſaqꝫ diligentia pͥmeditari tenetur; quaſi magnū aliqd̓ emolimentū temꝑale inde reportare ſe crederet. vt cōpletemagis ipſa cōfeſſori ſuo ac lucidius expͥmat. ¶ Quia vero plurimi ſimpliciū/ ob

N 3

C