Opuſculū Tripertitum
ſunt hec ¶ De deo nō cogitare. ip̄m nō timere vel nō amare. grās ſibi de beneficijsnō agere/ oꝑa que fiūt/ ad ip̄m nō referre.de peccatꝭ ſicut deberet nō dolere. ad gratiā recipiendā nō ſe preꝑare. gratia accepta nō vti nec eam cōſeruare/ ad inſpirationē diuinā nō ſe cōuertere. voluntatemſuam/ volūtati diuine nō conformare. adorōes dicendas nō attendere. orōnes debitas omittere/ ea ad que qͥs vel voto velprecepto vel officio tenet̉ negligere. cōionem ⁊ cōfeſſionē ſemel in anno nō expetere. parētes nō honorare. ſeipſum nō cognoſcere ⁊ reprehēdere. cōſcientiā ſuā negligere. eccl̓ias ⁊ predicatōes fugere. tentatōnibꝰ nō reſiſtere. penitētias iniūctasnegligent̓ facere. ea q̄ ſtatim faciēda ſuntdifferre. bonis ꝓximi nō cōgaudere. ⁊ malis eius nō cōdolere. iniurias nō remittere. fidē ꝓximo nō ſeruare. ⁊ bn̄ficijs eiꝰ nōcorreſpondere. delinq̄ntes nō corripere.litem nō ſedare. ignorātes nō inſtruere. afflictos nō conſolari. ammonitiōibus nōacquieſcere. Pauca ⁊ forſan nulla alia reperiri poſſe credūtur peccata. que nō ſubpredictis effectualiter comp̄hendātur etincludātur. vel ad ea reducibilia ſint.¶ Quando peccatapredicta mortalia ſint vel venialia.Uando autē peccata predictamortalia vel ſolū venialia exiqſtant/ facile eſt ex ſuꝑius tractatis cognoſcere examinādo ſcilꝫſit apud ſe. ſit apud aliū/ modos ea faciēdi ⁊ cōmittendi. intētionēqꝫ ſeu finē propter quē funt. ac remorſum cōſciētie. qͥ deipſis habet̉. cum alijs circūſtātijs circa eaoccurrētibꝰ. de quibꝰ late ſuꝑius actū eſt.¶ Et hec quo ad ſecundā ⁊ vltimā ip̄iuspeccati in genere ſeu tanqͣꝫ generꝭ diuiſionem dicta ſufficiant.¶ Quare multa inhoc cōpendio precipue in octauo tractatu/ late ⁊ plane dicta ſint ⁊ expoſita.Otuiſſent nonnulla in hoc libello ⁊ precipue in octauo ⁊ vlptimo tractatu in materia ſcilicꝫpeccatorū tractata breuiꝰ et cōpēdioſius dici. ſꝫ vt freq̄nter in ſuꝑioribꝰtactū eſt/ libellꝰ iſte nō ſciētificis. libroſqꝫfacilit̓ ꝓcurare valētibꝰ cōpoſitus eſt. ſed
mediocribꝰ ⁊ cōioribus. ac eis qͥbus nonfacilit̓ librori copia ſuppetit Quibꝰ expediēs ⁊ forſan neceſſe fuit ea que hic dictaſunt/ ⁊ maxime circa difficiles materias/ꝑ reiteratōes ⁊ latas repetitiōes. nec nonmaterialia q̄dam exēpla qͣſi palpādo ⁊quādā manuductōnē dare intelligi Alioqͥn nō facile forſan fuiſſꝫ pluribus cōprehendere. Sicqꝫ predicta apd̓ eos nullūfructū nullūqꝫ ꝓfectū afferre potuiſſent.Remiſſio ad doctoUi tn̄ āpliora videre vo (resluerit/ vel clarius de premiſſismaterijs informari / habeat frequēter allegatos doctores beatum Thoma ⁊ alios in ſuꝑioribus notatos. Et precipue in eorū libris ⁊ tractatibus ſuꝑius etiam deſignatis.¶ Explicit compendiū theologie.¶ Epiſtola dominiIohānis de Gerſon ad quendā ep̄m ſuꝑopuſculo triꝑtito plebibꝰ publicandoEuerende in xp̄o pr̄. ac dn̄emetuende. ꝯq̄rit̉ dn̄s ꝑ ꝓphetā yſaiā Propterea inqͥt ductꝰ eſt ppl̓s meꝰ in captiuitatē. qꝛ nō habuerunt ſcīam. ⁊nobiles eiꝰ interierūt fame ⁊ ml̓titudo eiꝰſiti exaruit. Hec ſcīa nō alia accipiēda eſtquā cognitio legis dei ⁊ ſuoꝝ mādatoꝝad ſalutē ꝯſeq̄ndā ncc̄aria/ ſiue ꝓficiens.de qͣ itidē ſcīa veꝝ eſt illd̓ apl̓icū. ignorāsignorabit̉. nā cū qͣlibet alia ignorātia p̄tſtare ſalꝰ Et qm̄ multi ſunt ex ſimplicibꝰ/ qͥbꝰ nō predicat̉ verbū/ aut non talit̓ p̄dicat̉ ꝙ ad p̄fatā ſcīam deueniāt. agēte hͦvel ignorātia vel negligētia p̄dicātiū. cōmodū fore exiſtīaui ſi velut in tabula qͣdātenorē nr̄e legis ⁊ ſuoꝝ p̄ceptoꝝ remēoratōnē ſentētioſo ꝯpēdio depingerē. aut velut ī breui ſpecl̓o cernētibꝰ obijcerē. qͣtinꝰipſi hērent curati minꝰ īſtructi aliqd̓ ſolidū ⁊ aptū qd̓ ī toto vel ꝑ ꝑtes diebꝰ dn̄io⁊ feſtiuis legere poſſent ſuis plebibꝰ vt ſcirēt ⁊ intelligerēt ad qͥd ⁊ ꝓpter qͥd ⁊ a qͦ fate ſunt. qͥd inſuꝑ credere. qͥd agere ⁊ qͥd obmittere diuina lege tenēt̉ ⁊ quēadmodū apctō reſurgere. Et forſan ſil̓e opꝰ attētatūeſt iā a ꝑitioribꝰ. ⁊ ſalubriori breuitate cō
F